Zaterdag, vrouwendag op Pinkpop dit jaar. De feeërieke indierockers van The Last Dinner Party en superster-in-wording Olivia Rodrigo sluiten straks af. Om al dat lieflijke een beetje te compenseren, beginnen we de dag met wat vrouwelijke sleaze from Down Under. Amyl And The Sniffers kwamen, rammelden en overwonnen.
Fotografie Paul Barendregt
Eindelijk, eindelijk, eindelijk. Waar Pinkpop gisteren tot laat op de avond zocht naar een schurende, gevaarlijke act en deze uiteindelijk wist te vinden in de militante postpunkers van Kid Kapichi, daar hoeft Landgraaf vandaag niet lang te wachten. ‘The world today is fucking insane. There is a genocide going on and Donald Trump is a complete fuckwit.’ Amyl And The Sniffers is binnen en steekt de lont in het kruitvat van het bloedhete Pinkpop.

Gejuich klinkt en stofwolken stijgen op boven de eerste rijen, helemaal vooraan in de verzengende pit. Frontvrouw Amy Taylor moet haar golvende gouden Farrah Fawcett-coupe al gauw verdrinken in water, om wat stoom af te blazen na een verschroeiend Security en Doing In Me Head. Om vervolgens vrolijk de fulminerende draad weer op te pakken: ‘I don’t know how it is here, but in Australia there are lot of cases of domestic violence. Men that want you to change costume when you leave the house. I say: Fuck that shit.’
De band stort zich in een razende versie van Knifey, een strijdlied tegen geweld tegen vrouwen, non-binairen en transpersonen: ‘Out comes the night, out comes my knifey / This is how I get home nicely.’ Op een vrolijk en gezellig festival met acts die vooral gaan voor sfeer en gemoedelijkheid, is het in deze hitte verfrissend om iets van stellingname te vernemen. Op Pinkpop wappert toch eerder het Limburgse vaandel dan – zoals we vorige week in Hilvarenbeek zagen – de Palestijnse vlag.

Bovendien ook wel fijn om een band even de controle te zien verliezen. Pinkpop staat vol artiesten die gestroomlijnd en vooral beheerst te werk gaan. Maar popmuziek mag af en toe ook wel dreigen uit de bocht te vliegen, wil ze interessant blijven. Bij Amyl And The Sniffers rammelt het in ieder geval behoorlijk en lijken de treinkarretjes (lees: de drummer en bassist) een aantal keer te ontsporen. Toch trekken de Aussies de boel steeds tijdig weer recht.
You Should Not Be Doing That, de funky single die Amyl And The Sniffers het voorbije jaar een breder publiek heeft bezorgd, wordt vlak voor tijd daarentegen wel iets te slordig gespeeld, waardoor die track juist geen hoogtepunt wordt. Maar een kniesoor die daar om maalt: Afsluiter Hertz sleurt nog meer mensen de pit in. Zoals het hoort op een festival. Eindelijk.
Gezien: Pinkpop 2025, 21 juni (14.45 uur) op de North Stage.
