concert

Angel Olsen is de hopeloos romantische protagoniste in Paradiso

Alle bandleden dragen sobere, zwarte kleding en staan tegen een muurschildering van een gotische draaitrap. Angel Olsen staat als een predikante voor op het podium, waar ze naar het evenzo sobere publiek verhalen zingt uit een vorig bestaan, over verliefd worden, hartzeer en vrouwelijkheid. Langzaam vult het kerkelijke Paradiso zich met anticipatie, haar stem, en dan verwondering. 

Naast het gebruikelijke – gitarist, bassist, drummer, toetsenist – wordt Angel Olsen donderdagavond in Amsterdam ook bijgestaan door een cellist en violist. De strijkers dekken de filmische elementen van All Mirrors, het album dat afgelopen jaar uitkwam. Zelf schakelt Olsen tussen elektrische gitaar en hammond, net zoals ze met haar zang schakelt tussen Lana Del Rey en Dolly Parton. Soms zwijmelt haar stem, diep en laag, als een baksteen in de geluidsmuur, en bij Lark vliegt haar de stem de hoogte in, als een sloopkogel die het dak naar beneden haalt. 

Het zorgt voor een bijzondere dynamiek. Explosieve drumbeats vallen soms abrupt weg om plaats te maken voor melancholische strijkers. Ondertussen bromt een synthesizer onder het geheel door om alles aan elkaar vast te smeren. 

Ondanks het grote succes van het massaal geproduceerde All Mirrors is Olsen in levende lijve op haar charmantst bij haar oudere werk als folkzangeres. Het intieme dat dat zo mooi maakt, wordt soms overspoeld met orkestrale grootsheid die in alle ambitie wat traag op gang komt en in muzikaliteit weinig dynamiek levert – het is vooral veel. Als ze het klein houdt, dan is ze geloofwaardig, zoals op het kwetsbare Sister. 

De melancholiek maakt soms ruimte voor ongepolijste indierock, zoals het zwoele Sweet Dreams, dat elementen bevat van jaren zestig bands zoals Jefferson Airplane. Olsen lijkt ook inspiratie te hebben gehaald uit het repertoire van Chris Isaak, net zoals Lana. Ze probeert meermaals het publiek mee te krijgen. Het kost haar moeite. Ze heeft de juiste bedoelingen, maar komt niet altijd goed uit haar woorden. Grapjes komen niet aan en anekdotes lijken spoorloos. Ze is een introverte folkzangeres, dat maakt ook niet uit, Bob Dylan heeft het ook gered zonder gangmakerij. ‘Just keep on playing while I tune my guitar’, zegt ze tegen haar band, die de stilte vult met Money van Pink Floyd.

Bij Shut Up Kiss Me vraagt ze iedereen om mee te zingen. Het is immers haar grootste hit. Bij de aanzet van het nummer schiet Olsen in de lach. ‘I can’t stop laughing if other people are laughing too.’ Het is een oprecht onderonsje met het publiek dat vooraan staat. Bij poging twee lukt het wel, en krijgt ze alle mensen zover om te doen wat ze normaal gesproken alleen in de douche durven. 

Voor sfeer valt veel te zeggen en Olsen zorgt voor een passende context. Het podium lijkt door de donkere kleren en de specifieke belichting op een scène uit een film noir, waarin Olsen de rol speelt van de hopeloos romantische protagoniste. Het past allemaal precies bij de soms Hollywood-achtige arrangementen. 

Angel Olsen grijpt het publiek met haar muzikale kwetsbaarheid. Zelfs wanneer de teksten onverstaanbaar zijn, vertolkt ze feilloos haar boodschap in de expressie van haar zang, die in de nihilistische thematiek boordevol emotie zit. Elk nummer is een polaroidfoto uit haar verleden. Ze houdt de toeschouwers er probleemloos mee in haar greep.

Gezien: 6 februari 2020 in Paradiso, Amsterdam

Fotografie: Willem Schalekamp

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Al meer dan 50.000 mensen tekenden de petitie
muziek in coronatijd

Al meer dan 50.000 mensen tekenden de petitie

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist en mede-thuisblijver Hooijer de ontwikkelingen in ...
OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
Fiona Apple krijgt hoogste score ooit op Metacritic
nieuws

Fiona Apple krijgt hoogste score ooit op Metacritic

Metacritic, de bekende website die het gemiddelde oordeel van albumrecensies berekend, heeft een nieuwe nummer 1 in zijn top 100 ...

Recensie: Angel Olsen is de hopeloos romantische protagoniste in Paradiso (concert) | OOR