Wanneer we vrijdagavond voorzichtig de balans van de eerste festivaldag opmaken, komen we tot de conclusie dat Lowlands vandaag een erg luid festival was. Van de Alpha tot zelfs theatertent de Juliet: uit iedere toko klonken schreeuwerige stemmen en pompende beats. Zodoende voelt het meteen verfrissend, en misschien zelfs als een opluchting, wanneer Dev Hynes om klokslag half acht het podium van de Heineken oploopt en zonder contextuele benadering begint te musiceren.

Onder zijn artiestennaam Blood Orange en vergezeld door een kleine groep bevriende muzikanten, bewierookt deze Amerikaan Lowlands namelijk met zijn warme, zalvende, unieke vorm van DIY-r&b. Zijn sound is consistent relaxt, maar in de knutselsongs van Hynes’ zitten meer invloeden dan je kunt tellen, waaronder elementen die de randjes lekker laten rafelen.

Met de kleinste verrassingen weet de introverte zanger de aandacht van Lowlands vast te houden. Zo zet hij voor Saint een stap naar voren, om de mysterieuze intro, ontstaan door strijkstok op elektrische gitaar, al badend in het licht te spelen. En uit de golvende synthesizers in het slot van het ingetogen funky, door prachtige samenzang betoverende Charcoal Baby, komt live geen gillende saxofoon opzetten, maar een gitaarsolo die beelden oproept van Prince in zijn hoogtijdagen.

Door zijn stem doet Hynes dan weer denken aan Michael Jackson, had die geen strakke slips maar wijde boxers gedragen. Desalniettemin toont Blood Orange zich een ultramoderne smooth criminal. Hynes’ vult zijn songs met allerhande futuristische geluiden en wordt ook live bijgestaan door een zangeres met een stem zoals je die vaak hoort in het zo sterk door animemeisjes beïnvloedde hyperpop. You’re Not Good Enough, een van de bekendste liedjes in Hynes’ oeuvre, voelt hartverwarmend als een Luther Vandross-ballad, maar futuristisch door de alien-esque achtergrondvocals en zacht zingende synths. Geholpen door de dreiging van een grijs aanlopende hemel, vult de Heineken zich geleidelijk met steeds meer heupwiegende romantici.

Blood Orange laat ons zien dat het nog kan: met gevoelige, met oog voor aandacht geconstrueerde, grotendeels instrumentale muziek zonder op viral mikkende uitspattingen, niet alleen de aandacht van een berucht TikTokkende mensenmassa trekken, maar deze vervolgens ook vasthouden. Maar eigenlijk is dat ook heel logisch. De hersenen zijn helemaal niet gemaakt om zo afgestompt te worden als vandaag de dag de norm is op festivals. Dat de geur van marijuana inmiddels bijna even sterk is op Lowlands als op Dekmantel, zegt iets over de universele behoefte aan ontspanning. Blood Orange blijkt op Lowlands kortom niet alleen een fantastisch en uniek muzikant, maar fungeert ook als drugsvrije antidote tegen een overprikkeld hoofd.

Gezien: Lowlands 2026, vr 19.30 uur (Heineken)

Fotografie: Arend Jan Hermsen