The Strokes lopen de deur niet bepaald plat in Nederland. In 2022 waren de New Yorkers headliner op Best Kept Secret, maar voor hun laatste op zichzelf staande show in ons land moeten we de klok terugdraaien naar 2006 (!). Normaliter zouden de matig ontvangen laatste plaat (het met autotune overladen Reality Awaits) en de algemeen grillige live-reputatie van de band redenen zijn om te denken dat een show in de Ziggo Dome wat ambitieus is, maar door de zeldzaamheid van een passage in ons land is de Amsterdamse kolos toch volgelopen.
De herinnering aan die niet al te beste Best Kept Secret-show spookt vast nog rond bij een deel van de aanwezigen. Toen was frontman Julian Casablancas duidelijk helemaal van de wereld en kampte de band met een rommelige geluidsmix. We hebben in de Ziggo Dome ook wel eens strakker geluid gehoord, maar Casablancas is een stuk beter in vorm. Gedrapeerd in een lange zwarte jas, zonnebril op en handschoen aan, ziet hij eruit als Neo van The Matrix wanneer die de levensstijl van The Dude uit The Big Lebowski zou leiden, maar hij is goed bij stem en houdt zich relatief in qua warrige praatjes tussen de nummers door.
Wanneer al snel duidelijk wordt dat Casablancas de boel niet eigenhandig om zeep zal helpen, blijft als voornaamste zorg over dat het songmateriaal van Reality Awaits de boventoon zou kunnen gaan voeren. Ook dat valt gelukkig mee. Van het nieuwe werk is alleen Tyrants Of The Mellow Moon een echte autotune-draak. Verder heeft de band voor de betere nieuwe nummers gekozen. Lonely In The Future bewijst zich door zijn aanstekelijke gitaarriff live zelfs als een publieksfavoriet in de dop.


Toch komen de hoogtepunten uiteraard uit de begindagen. De conventionele wijsheid dat de band debuutplaat Is This It nooit heeft geëvenaard is niet onjuist, maar opvolgers Room On Fire en First Impressions Of Earth kennen nog genoeg waardige toevoegingen aan de setlist. Na een vroeg gespeeld Soma is Juicebox het volgende hoogtepunt. Een rechttoe rechtaan garagerocker met oerend hard refrein (‘WHY WON’T YOU COME OVER HERE’, uiteraard ruimschoots meegeschreeuwd), die je eraan herinnert waarom The Strokes ooit in hetzelfde hokje werden geplaatst als The White Stripes.
Niet lang daarna zorgt Reptilia, met die uit duizenden herkenbare snerpende gitaarriff, voor misschien wel het grootste euforie-moment van de avond. Wanneer de hele zaal staat te stuiteren en meeschreeuwt met de riff, is ook meteen duidelijk waarom The Strokes nog altijd te boek staan als een van dé indierockbands van de eenentwintigste eeuw; veel van hun tijdsgenoten krijgen een scène als deze niet voor elkaar. Toch lukt het de heren niet om dit een ruim anderhalf uur vast te houden. Hoewel de voltallige band (inclusief invalgitarist Steve Schiltz) prima in vorm is, kakt het geheel toch onvermijdelijk in wanneer de focus op werk van na 2006 ligt.


De nieuwe nummers zijn geen onoverkomelijke hindernis, maar in combinatie met een slepende Blonde Redhead-cover (This Is Not) en twee nummers van 80s-synthesizerplaat Comedown Machine staat er toch net iets te veel middelmatig songmateriaal op de setlist. Wanneer het geheel voortkabbelt, beginnen de plagerige trekjes van Casablancas ook meer op de zenuwen te werken. Het is leuk dat drummer Fabrizio ‘Fab’ Moretti wat woordjes Nederlands spreekt omdat hij door de PHD van zijn vrouw momenteel in Maastricht woont, maar het gemompel van de frontman tussen die praatjes door is toch wat vermoeiend.
Gelukkig zet de band richting het einde van de hoofdset weer even alles op scherp. Gedoodverfde afsluiter Last Nite slaat uiteraard in als een bom, maar ook Someday en Take It Or Leave It bewijzen zichzelf als klassiekers in het genre. Door het genot dat die nummers – evenals New York City Cops, het voornaamste hoogtepunt van de weer wat stroevere toegift – live teweegbrengen, zal vrijwel niemand teleurgesteld naar huis gegaan zijn. Een vlekkeloze show van The Strokes zit er waarschijnlijk niet in, maar ook de grilligheid die bij de band, of misschien vooral bij Casablancas, hoort was vanavond grotendeels te verdragen.
Gezien: 11 oktober 2026 in Ziggo Dome, Amsterdam
Fotografie: Marc Prodanovic