Houd er rekening mee: het duurt nog even voor je weer zult kunnen dansen, dreigden virologen. Hierna komen de ‘roaring twenties’, spraken de kranten. De feesten erna, daar wil je zijn, spraken burgers. Allemaal hadden ze het over Fred Again.. op Lowlands. Bezoekers staan in de file om deze act te zien. En Fred kopt ‘m gelijk in. Vorig jaar rond deze tijd had hij een gesprek met een vriendin, vertelt hij. The Blessed Madonna verschijnt op beeld. ‘What comes next will be… marvellous’, zegt de ze. Fred: ‘What comes next is this.’
Foto’s Arend Jan Hermsen
Fred Gibson, 29 en uit Londen, start achter zijn piano en zingt, een beetje als de elektronische periode van Bon Iver. Zingen kan Fred. Je eindigt ook niet zomaar in het aan-huis-koor van Brian Eno. Grappig genoeg was het niet zang, maar productie-skills, waarmee Fred indruk maakte op Eno. Eno ontfermde zich als een mentor over Fred Again.. Je hoort het een beetje aan de ambient — die Fred tijdens de lockdown opnam in verlaten steden — en die nu door zijn liedjes weeft. Eno moet gezien hebben wat Lowlands ook ziet: Fred Again.. lijkt alles te kunnen. Zingen, piano spelen, vloggen, drummen met vingers en een clubset bouwen.
Geweldig ook hoe hij technologie gebruikt in zijn set. Fred filmt zichzelf met een GoPro, terwijl hij via de backstage naar het podium loopt. Hij communiceert via zijn telefoonnotities. De visuals zijn video’s die Fred met zijn eigen telefoon schoot. Je ziet hem in een metro, in de reflectie van een ruit, lachend met de vrienden die zijn samples inspreken, zoals Romy van the xx. Fred bouwt rondom samples, vaak gewoon één zin, of zelfs een zinssnede. Billie (Loving Arms), Kyle (I Found You) en Marea (We’ve Lost Dancing) kennen we, maar zijn onbekendere werk kun je ook meteen meezingen.
De muziek is gemaakt vanuit intuïtie. En intuïtief voelde Fred dit moment aan, met zijn interpretatie van de eurohouse die rond de eeuwwisseling de hitparades domineerde — deze zomer beleefde dát geluid een zomerse renaissance dankzij Beyoncé. Fred Again.. heeft het geluid van nu en is een pleaser, eentje die nog wat kan groeien in dosering. De show staat bijna constant in overdrive. Maar het is niet plat beuken, er zijn verrassingen. Als de beat wegvalt en Fred begint te zingen, klinkt hij als een vrolijke James Blake. En het moment daarna mengt hij Moderats New Error met zang van Frank Ocean.
De charme is dat er niets hoogdravend is aan Fred Again..: er zullen mensen in het publiek staan die denken: hé, zo kan je ook muziek maken! De bezoekers die van liedjes houden, de bezoekers die van het nachtprogramma houden. Allemaal zijn ze verenigd voor deze dansen-na-coronashow. Fred reageert kinderlijk enthousiast en dat enthousiasme slaat over. Als hij springt, springt het publiek mee. Planken in de tent bezwijken onder het gewicht van de springende massa, die verandert in een eenheid van bezwete gezichten met uitpuilende ogen. Een show die volgend festivalseizoen gedateerd is. Fred Again.. zal dat niet zijn.
Gezien: Lowlands 2022, zaterdag 19:40 uur in de Heineken. Lees hier al onze recensies van Lowlands.
