concert

De woensdag van Eurosonic 2019

Alle rolkoffers verzamelen! Eurosonic 2019, editie 33, is begonnen en alle muziekbobo’s van de wereld verzamelen zich in het koude, winderige Groningen. Want – hoe krijgen de weergoden het voor elkaar – is het niet altijd slecht weer tijdens Eurosonic-Noorderslag? Voor de warmte moeten we dit jaar meer dan anders bij de vrouwelijke R&B-artiesten zijn, zo op het eerste gezicht de dominante stroming deze keer. Ook anders dit jaar: veel festivalboekers hebben de programmering al bijna rond en zijn in Groningen enkel nog op zoek naar de scherpe randjes om de poster mee op te vrolijken.

Waar de Barn voorgaande jaren nog op het Ebbingekwartier stond – een uithoek waar de ov-fiets voor gepakt moest worden – is ‘ie nu verplaatst naar de Grote Markt. We wandelen binnen voor Linn Koch-Emmery (20:00 uur, Barn), een indie slackerdame uit Zweden. Ze speelt zeker niet de show van haar leven, maar het is zeker verdienstelijk. Scherpe melodieën en een prima stem heeft ze wel. Het zijn ook moeilijke omstandigheden, het is koud in de Barn en nog niet iedereen lijkt de boerderij te kunnen vinden. Maar of het genoeg is om bijvoorbeeld een Best Kept Secret-achtige vis binnen te hengelen? Wij betwijfelen het. (JS)

Het voordeel van de nieuwe locatie van De Barn is dat je tussen de acts door nog een stukje van het immense (gratis) randprogramma kan meepakken. In de Drie Gezusters alleen al is de keuze reuze met 150 acts in drie dagen. We zien daar onder andere The Vices die hun derde show ooit spelen. De eerste twee speelden ze in het voorprogramma van Yungblud, die dan vorig jaar dan weer in Groningen te vinden was. (JS)

Het is tijd voor Warhola (21:30 uur, Stadsschouwburg) in een indrukwekkende setting met de bezoeker op het diepe podium van de Stadsschouwburg en de band op een verhoging op de plek waar normaal het publiek zit. Oliver Symons, de charmante frontman van Warhola, kun je kennen als toetstenist van de Vlaamse band Bazart. Met jaloersmakend gemak haalt Symons de hoogste en zuiverste noten. Zijn heldere stem, met flinke reverb en autotune hier en daar, creëert een bijna hypnotiserende vibe en het publiek laat zich gewillig meezuigen. De vergelijking met een band als Oscar & The Wolf is snel gemaakt: beide acts hebben veel elektronica, diepe bassen en gladde R&B-zang. Toch weet Warhola te onderscheiden met bijvoorbeeld de twee drummers die elkaar goed aanvullen en versterken, in combinatie met de synthpartijen die zorgvuldig gearrangeerd zijn. Symons, die met zijn rechter onderbeen in het gips zit, is helaas genoodzaakt de hele show te: ’I’m sorry I won’t be able to dance for you tonight’. In het publiek klinkt een massaal ‘aaaahhh…’ uit medelijden als zijn tourmanager met krukken de hinkelende Symons van het podium begeleidt. Een overtuigende show van een sympathieke band. (GS)

Terug naar de houten boerderij voor het Ierse Fangclub (21:05 uur, Barn). Terug naar de jaren negentig, gevoelsmatig dan. Want dat dit trio goed naar de grunge van onder andere Nirvana heeft geluisterd, is overduidelijk. Op smaak gebracht met een eetlepel punk van NOFX. Een overdonderde show is het. Zo’n type show waar de oordoppen ooit voor zijn uitgevonden. En het is sowieso niet de laatste Nederlandse show van deze gasten. Het Zeeuwse Vestrock heeft al toegehapt en op basis van deze show is het zeker niet onmogelijk dat er nog meer festivals bijkomen. (JS)

Dat de woensdag definitief deel uit maakt van het programma merken we ook aan de rijen. Je moet er vroeg bij zijn wil je een plekje kunnen veroveren, en dan mogen die stomme boekers en industriemensen ook nog eens eerder naar binnen dan de gewone bezoekers. Een van de grote beloftes van de woensdag, Anna Leone (22:40 uur, Lutherse Kerk), gaat aan onze neus voorbij. OOR wordt geweerd aan de deur van de Lutherse Kerk. Vol. Een tegenvaller, en zeker niet de laatste tegenslag van het weekend. We trekken, om de pijn te verzachten, nog maar een eierbal uit de muur. (JS)

De grootste buzz is er op dit Eurosonic rond Black Midi (23:45 uur, Vera). Bijzonder, want zoveel is er nog niet over deze formatie bekend. Zeg maar gerust niets. Of nou ja, enkel en alleen een rammelend clippie op YouTube. Klonk zeer aardig. Ja, de Britse hypemachines hebben hun werk weer gedaan, maar misschien wel voor het laatst op Eurosonic. In aanloop naar deze editie filosofeerden de mensen rondom het festival openlijk over de toekomstige rol van Groot-Brittannië op het showcasefestival. Zou Eurosonic na de Brexit zonder kunnen? Als het er al van komt, uiteraard. (JS)

We trekken, ruim op tijd – zo denken we – naar Vera maar stuiten weer op een gigantische rij. De grootste van de week, kan toch niet anders. Er wordt een ‘één bezoeker eruit, een muziekpief erin’- policy gehanteerd. Binnen komen lijkt kansloos. ‘Dit is het beste van Eurosonic’, kermen de fotografen die de trap afkomen en de mega rij tegemoetzien. Ben je lekker mee. We weten toch nog een stuk mee te krijgen. Wat we zien? Duistere, instrumentale, rauwe post-punk, dan wel math-rock, met veel samples. De laatste noot klinkt. De jonge Londenaren trekken hun vestjes aan en lopen zonder blikken of blozen van het podium af. Vera blijft verdwaasd achter. De collega’s van de pers zijn unaniem lovend. Zouden we een herkansing krijgen in Hilvarenbeek? (JS)

De tweede act in de Stadsschouwburg is de praatgrage Mahalia (23:00 uur, Stadsschouwburg) uit Groot-Brittanië. Ze stond al op Lowlands vorig jaar en verscheen in het Sound of 2019-lijstje van BBC. Dat belooft wat. Dat de Britse R&B-zangeres een ster is, merk je vanaf het eerste moment. Dat blijkt wel uit het gemak waarmee ze het publiek weet te bespelen, de leuke achtergrondverhaaltjes tussen de songs door en de zelfverzekerdheid waarmee ze de zaal muisstil krijgt met een puik stukje spoken word tussendoor. Aan het begin van de set verontschuldigt Mahalia zich voor haar gitaar die vijf minuten voor de set ‘besloot niet mee te werken’. Misschien dat die gitaar nou juist de doorslaggevende factor zou zijn voor een dynamische show. Op het muzikaal inhoudelijke gebied valt nog veel te winnen, Mahalia treedt vanavond namelijk op met een gitarist en een té overheersende backingtrack. Dat de zangeres kan zingen staat buiten kijf, maar een liveband zou geen overbodige luxe zijn. De singles I Wished I Missed My Ex en Sober zijn duidelijk de hoogtepunten in de set en blijven ondanks de backingtrack overeind. Op het gebied van songs en bezetting valt dus nog veel te winnen voor deze veelbelovende en ambitieuze dame. (GS)

Cassia (00:30 uur, News café) zorgt voor de zonnestralen op deze gure, winderige avond. De drummer heeft bongo’s meegenomen en gebruikt die veelvuldig. De zanger – gekleed in een lekker bloemetjes overhemd – heeft een fijne laidback stem en tovert immer vrolijke akkoorden uit zijn gitaar. Het is allemaal weinig verheffend, maar als het goed uitgevoerd is, hoeft dat ook niet altijd. Mensen dansen met elkaar en het lijkt wel zomer. Deze tropische Britten – uit Manchester komen ze – stonden al in TivoliVredenburg maar gaan aankomende zomer toch wel echt de vruchten plukken. (JS)

De volgende artiest verkoopt in Rusland en Oekraïne arena’s uit, zat in jury’s van The Voice en X-Factor en won al een MTV EMA in 2017. Ivan Dorn (00:30 uur, Stadsschouwburg) moet even wennen als hij voor een kwart gevulde Stadsschouwburg staat, maar het mag de pret niet drukken. Met een mix van strakke funk, soul, disco en house is de show vanaf de eerste seconde aan. Of de band nou voor vijftig man staat of voor 5.000 lijkt niet uit te maken. Vol overgave springt de blonde zanger over het podium en laat de soepelste moves zien. En laten we eerlijk zijn, het werkt aanstekelijk. Binnen no time staat het publiek te dansen, inclusief de enthousiaste cameraman van team Ivan Dorn zelf die af en toe wat mensen in het publiek aantikt om iets leuks voor de aftermovie te doen. De zanger, die recent zijn eerste Engelstalige album heeft uitgebracht, lijkt nog wel moeite te hebben met de Engelse taal. Zo haalt hij soms zijn telefoon tevoorschijn om even te spieken wat hij ook alweer wilde zeggen. Of Ivan Dorn hier net zo’n grote ster kan worden als in zijn thuisland is te betwijfelen, maar vermakelijk én goed was het zeker. (GS)

Ze mogen er dan wel uit zien als ideale schoonzonen, maar wacht maar tot ze beginnen met spelen. De Vlaamse band SONS (00:30 uur, Huize Maas Front) bestaat uit jeugdvrienden en neven, die zonder album op zak al een clubtour in België hebben uitverkocht en geselecteerd werden voor de Nieuwe Lichting van Studio Brussel. SONS is een band zonder poespas. De passie en het plezier van de vier mannen spat van het podium af, net als dat het zweet van het plafond af spat. De harde punk met garage en psychedelische uitstapjes valt erg in de smaak in het overvolle Huize Maas, en terecht.. (GS)

Het is dat we weten dat er geen Amerikanen op een Europees showcase festival kunnen staan. Anders hadden we volledig geloofd dat Iris Gold (1:15 uur, Huize Maas) uit de Verenigde Staten komt. Alles aan deze show is Amerikaans. De attitude van de dame. De kitscherige kleding, de ietwat neppe perfomance. Maar laten we daar niet te lang over zeuren, misschien is het tijdens deze show, voor het altijd stijve Eurosonic publiek, juist een pluspunt. Nog een pluspunt: het swingt. Gold, uit Denemarken komt ze, maakt een crossover tussen de funk van Prince en de hiphop van, bijvoorbeeld Wu Tang Clan, die ze nog even extra in het zonnetje zet. Leuk, maar als je het écht goed wil doen trek je een extra gitarist en een bassist aan en laat je de aanwezige backingtrack achterwege. Inderdaad, dat advies gaven we eerder op de avond ook al aan Mahalia. (JS)

Door Geneviève Smans & Jeroen Sturing

Fotografie: Marcel Poelstra

Gezien: 16 januari 2019, Eurosonic, Groningen

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Genadeloos Tool neemt de tijd in de Ziggo Dome
concert
Tool

Genadeloos Tool neemt de tijd in de Ziggo Dome

Tool-boegbeeld Maynard James Keenan was de afgelopen jaren relatief vaak op de Nederlandse podia te bewonderen. Twee keer op Pinkpop, ...
Fatal Flowers live: De epiloog van het jongensboek
concert
The Fatal Flowers

Fatal Flowers live: De epiloog van het jongensboek

De reünietour van The Fatal Flowers is in volle gang, met nog een week te gaan voor de twee afscheidsconcerten ...
Loose Ends Festival
concert
Fontaines D.C.

Loose Ends Festival

Op voorhand vonden we Loose Ends al de leukste nieuwkomer aan het festivalfront en met - misschien wel iets te ...

Recensie: De woensdag van Eurosonic 2019 (concert) | OOR