concert

DE KWALITEITSGARANTIE VAN JIMMY EAT WORLD

Dat Jimmy Eat World vanavond op de planken van de Melkweg staat ter promotie van het nieuwe album Invented is slechts bijzaak. De Max staat vol met oudere jongeren, die hun favoriete band van vroeger nog eens aan het werk willen zien. Die band die emo in 2001 definitief naar de mainstream bracht met Bleed American. Die band met die vier sympathieke jongens met al die leuke liedjes. Jimmy Eat World weet waarom de mensen naar de show komen en speelt een gedreven set vol oud werk.

Openingstrio Salt, Sweat, Sugar (Bleed American), Your New Aesthetic en Praise Chorus zorgt direct voor een opperbeste stemming. Het geluid is goed, Jim Adkins is goed bij stem, het publiek is enthousiast en de band heeft er zin in. Hoewel dat laatste bij Jimmy Eat World nooit zo goed zichtbaar is. Erg beweeglijk zijn de vier heren – vanavond aangevuld met toetseniste – nooit geweest en nu de jaren gaan tellen hoeven we helemaal geen halsbrekende capriolen meer te verwachten. Als vervolgens ook single My Best Theory een warm onthaal krijgt, weet de band uit Arizona dat het een makkelijke avond wordt.

Hoewel het drukker lijkt dan bij My Chemical Romance afgelopen zaterdag – maar ja, ouder publiek neemt nou eenmaal meer ruimte in dan kleine jongens en meisjes – is de Melkweg niet helemaal uitverkocht. De thuisblijvers krijgen ongelijk. Jimmy Eat World laat met het wonderschone Coffee & Cigarettes horen ook in 2010 nog relevante muziek te kunnen maken en oudjes Pain en Hear You Me nemen ons weer even terug mee naar de middelbare school. Bij dat laatste nummer valt het overigens wel op wat een ontzettend verwend klote volkje we zijn. Vooral de achterste helft van de zaal praat stevig door tijdens het rustige nummer. En omdat er een band doorheen staat te spelen moeten ze schreeuwen om zich verstaanbaar te maken. Wat dat betreft kan dit oudere publiek wat leren van de jonkies, die vooraan wel hun volledige aandacht aan de band geven.

Genoeg gezeurd. Jimmy Eat World staat enorm gedreven te spelen. Alsof de band nog iets te bewijzen heeft. Bijvoorbeeld dat ook op Chase This Light (2007) best goede liedjes staan. Zoals Big Casino, dat live harder knalt dan op cd. Sowieso laten de oudgedienden horen hoe je poppunk van plaat vertaalt naar het podium. Inmiddels zijn we aangekomen bij de afsluiter van de reguliere set: Blister.  Misschien wel het lekkerste nummer van Clarity (1999) dat voor de gelegenheid is voorzien van enkele nieuwe gitaarpartijen. Heerlijk! In de toegift krijgen we naast 23 en Get It Faster natuurlijk de onvermijdelijke twee-eenheid The Middle en Sweetness. Zo eindigt An Evening Out With Jimmy Eat World net zoals ie begon: lekker vertrouwd. Volgend jaar weer?

Fotografie: Niels Vinck

Gezien: 3 november 2010, Melkweg, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
'Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig'
ontmoetingen

‘Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig’

En ook al kennen Ferry (De Kift) en Marien (Moss, Opera Alaska) elkaar niet, in het Hollandse zonnetje komen de ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...

Recensie: DE KWALITEITSGARANTIE VAN JIMMY EAT WORLD (concert) | OOR