concert

De perfecte rockshow van My Chemical Romance

We waren ze bijna vergeten, de mannen van My Chemical Romance. Succesalbum The Black Parade dateert immers alweer uit 2006 en een nieuw album laat maar op zich wachten. Tot nu dan. Danger Days: The True Lives Of The Fabulous Killjoys komt over een paar weken uit. Nederland is het viertal – sinds drummer Bob  Bryar de band verliet, bestaat My Chemical Romance officieel uit vier leden – niet vergeten. Een uitverkochte Melkweg, lange rijen voor de ingang, gillende fans…het is alsof de band nooit is weggeweest.

Dat My Chemical Romance nog altijd ongemeen populair is, blijkt bij openingsnummer Na Na Na. Tevens de eerste single van het nieuwe album met die lange titel. Bijna de hele zaal schreeuwt mee. Het helpt natuurlijk dat de tekst niet zo moeilijk is, maar toch. Wel is direct te zien dat hier een vermoeide band speelt. De anders nogal beweeglijke gitarist Frank Iero staat voornamelijk stil, bassist Mikey Way beperkt zich tot het snel op en neer bewegen van zijn hoofd (op een manier dat zijn zorgvuldig gestylde haar op de juist manier voor z’n ogen komt te hangen) en zanger Gerard Way heeft moeite met sommige noten.

Het maakt de zaal niets uit. Juist door de energie die uit het publiek komt, gaat de band steeds beter spelen. De setlist zit overigens perfect in elkaar. Vroeg in de set komen publieksfavorieten I’m Not Okay en Helena (beide van Three Cheers For Sweet Revenge) al langs en ook alle hits van The Black Parade worden niet overgeslagen. Tel daar een kekke lichtshow bij op en je hebt een erg lekkere rockshow. Als Gerard Way (die zich voor dit album een rood kapsel heeft laten aanmeten) dan alle jongens in de zaal vraagt het shirt uit te doen is het feest helemaal compleet. Grappig overigens dat de band daarna You Know What They Do To Guys Like Us In Prison in zet.

De nieuwe nummers doen uitkijken naar het album. Nummers als Destroya en Sing zijn lichter van toon dan het oudere werk, maar hebben een power in zich die de band nog niet eerder liet zien. Als de meegereisde synthesizerman de eerste tonen van The Black Parade aanslaat is het feestje in de Melkweg in ieder geval compleet. Ondanks de vermoeidheid raffelt de band de show niet af  en dat spreekt voor ze. Het enige kleine smetje is misschien de toegift. Daarin zou je verwachten dat er nog één keer flink gegeven wordt. Vanavond niet. De band sluit af met het theatrale Cancer en nieuw nummer The Kids Of Yesterday. Ach, het is de heren vergeven. My Chemical Romance is een van de weinige bands uit het genre (ziet u hoe ik het woord ‘emo’ probeer te vermijden?) die zichzelf telkens opnieuw uit weet te vinden. De Melkweg mag vanavond dan vooral vol staan met tieners (en hun ouders), de serieuze muziekliefhebber zou hier ook echt plezier aan beleven. Sterker nog, My Chemical Romance geeft vanavond een rockshow weg waar menig ‘serieus’ artiest nog een puntje aan kan zuigen.

Fotografie:  Paul Barendregt

Gezien: 30 oktober 2010, Melkweg, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
'Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig'
ontmoetingen

‘Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig’

En ook al kennen Ferry (De Kift) en Marien (Moss, Opera Alaska) elkaar niet, in het Hollandse zonnetje komen de ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...

Recensie: De perfecte rockshow van My Chemical Romance (concert) | OOR