‘Jullie weten vanavond precies wat je kan verwachten’, zo opent dEUS-frontman Tom Barman de eerste van drie uitverkochte shows in Paradiso. Dat is grotendeels waar. Deze tour staat in het teken van debuutplaat Worst Case Scenario en diens opvolger In A Bar, Under The Sea, die dit jaar respectievelijk hun tweeëndertigste en dertigste verjaardag vieren. Toch is dit geen doorsnee anniversary show met een integrale vertolking van de albums.
Zo’n show voerde Barman en consorten in 2019 nog wel op voor de twintigste verjaardag van The Ideal Crash, het andere onversneden meesterwerk uit het oeuvre, maar het is hen te prijzen dat ze deze keer niet voor die makkelijke weg kiezen. De set is wel grotendeels opgedeeld in twee blokken, één per album, maar de band gaat kriskras door de tracklist heen. Dus begint het Worst Case Scenario-blok niet met opener (en klassieker) Suds & Soda, maar met het springerige Jigsaw You. Die knalt een stuk opgefokter door de speakers dan op plaat, al is dat in lijn met hoe het nummer in de jaren 90 live gespeeld werd.
Verder blijft de band grotendeels trouw aan de albumversies, zo klinken het heerlijk uitbundige Via en uiterst verstilde Right As Rain vrijwel exact zo als op plaat. Extra indrukwekkend als je in achting neemt dat van de originele bezetting alleen Barman en toetsenist/violist Klaas Janzoons nog over zijn. Bassist Stef Kamil Carlens keerde wél terug voor een kleine reeks shows rond het debuut, maar is naar eigen zeggen voor deze tour gepasseerd. Dat werpt een kleine schaduw over het optreden, maar over het spel van bassist Alan Gevaert, die inmiddels ook alweer twee decennia bij de band hoort, valt weinig te klagen.
Het korte Shake Your Hip en wat vermoeiende Great American Nude hadden wel in de ijskast mogen blijven, maar grotendeels is het een feest om dit songmateriaal weer eens live te horen, helemaal als het zo’n ijzersterke uitvoering meekrijgt als vanavond. Dat gevoel versterkt als Barman, na een vertrouwd euforisch Hotellounge (Be The Death Of Me), twee vingers in de lucht steekt om aan te geven dat het tijd is voor album nummer twee: In A Bar Under The Sea.
Met ‘slechts’ negen van de vijftien tracks komt die plaat er wat bekaaider van af dan zijn voorganger (we hadden graag nog Opening Night en Memory Of A Festival gehoord), maar de nummers die we wél horen, stellen in ieder geval niet teleur. Het onheilspellende Theme From Turnpike vormt een ideaal startschot; hoe dat nummer gaandeweg volledig ontspoort blijkt nog maar een opwarmer voor de chaos tijdens A Shocking Lack Thereof en Fell Off The Floor, Man. Er gebeurt ontzettend veel tijdens die nummers, maar dankzij een band in topvorm verzandt het geheel nooit in oeverloos gefreak.
Toch is er ook in dit deel van de set ruimte voor rustpunten. Serpentine is misschien net iets té klein om de aandacht vast te houden, maar het langzaam opbouwende Gimme The Heat is wonderschoon. Het is prachtig om te zien hoe de bandleden tijdens de climax van dat nummer héél dicht bij elkaar gaan staan, rondom het drumstel van Stéphane Misseghers. Een mooi intiem moment van een band die op het podium nog wel eens een neiging tot spierballenvertoon heeft.
Al mogen Barman en co zich na vanavond ook best wel op de borst kloppen. Met deze ijzersterke show, laten ze nog eens horen dat dEUS (tweeën)dertig jaar zo’n beetje de boeiendste muziek die ooit uit de Benelux is voortgekomen heeft afgeleverd. Een vitale uitvoering van twee albums die nog steeds staan als een huis, waarbij er tijdens de gedoodverfde afsluiter Suds & Soda een energie in de zaal vrij komt waar menig jongere band jaloers op zou mogen zijn.
Gezien: 2 april 2026 in Paradiso, Amsterdam
Fotografie: Christa Romp
