Met de in februari gestarte concertreeks Tivoli Tijdloos neemt de Utrechtse poptempel afscheid van het onderkomen aan de Oudegracht. Achtendertig optredens van graag geziene gasten die nog eenmaal eer komen betonen aan een van de meest legendarische zalen van Nederland. Vanavond is het de beurt aan dEUS, de Belgische supergroep die een passend eresaluut geeft en op de valreep nog even een memorabele bladzij aan het toch al imposante Grote Tivoli Boek toevoegt.
Met een welgemeend ‘goeienavond vrienden’, begroet Tom Barman de afgeladen zaal. De zanger/gitarist van dEUS heeft vanavond overduidelijk zin in een feestje, zeker als na de onderkoelde openingszet Slow de groove-machine op volle toeren gaat draaien en hij zijn elektronische drumpads voor de eerste keer mag geselen. Om hem heen transformeren de coole dudes die in Slow nog ijzig voor zich uitkijken in funky motherfuckers. De soepele basloopjes van Alan Gevaert in Girls Keep Drinking, het ontregelende gitaarspel van de prettige stoorzender Mauro Pawlowski en de fanatiek meppende Barman die de accenten van The Architect net even wat vetter maken; het is een feest om naar te kijken en vooral ook om te ondergaan. Het daaropvolgende Oh Your God is uitzinnig, de eerste algehele climax van de avond. We zijn nog geen kwartier onderweg en dEUS staat al te pieken alsof het om de finale gaat.
Instant Street wordt opgedragen aan Tivoli en ‘de mooie tijd die iedereen hier beleefd heeft’, aldus Barman die zich ook hardop afvraagt waarom de concertzaal eigenlijk dicht moet. Er volgt een rustpuntje in de vorm van Little Arithmetics, niet meteen de allerbeste uitvoering maar ontroerend blijft het liedje wel, en dan gaat de klok langzaam maar zeker op rock. We krijgen een snoeiharde Fleetwood Mac-cover die vooral de titel eer aan doet (Oh Well) en voor de boys zelf ongetwijfeld leuk is om te spelen, maar verder weinig potten kan breken. Een lekker opmaatje naar het volgende hoogtepunt is het wel: If You Don’t Get What You Want dendert als een op hol geslagen rock ’n roll-trein door Tivoli, aangevoerd door de bezeten machinist Barman die het gevaarte het liefst uit de eerste de beste bocht lijkt te willen zien vliegen.
Maar dEUS ontspoort niet, bijlange na niet zelfs. Er wordt vakkundig naar de finale toegewerkt, een hallucinerend mooie versie van Bad Timing waarin Barman vlak voor de laatste uitbarsting even de armen spreidt, Tivoli symbolisch omarmt en in het donker (alle lichten zijn gedoofd) ‘cause everything you need’ zingt. De toegift ontvouwt zich vervolgens als een zinderende drietrapsraket die via Turnpike en Roses uiteindelijk bij wegwezer Suds & Soda tot explosie komt. dEUS heeft de deur van Tivoli alvast met een fraaie knal dicht gegooid, het is aan Kyteman (29 t/m 31 mei) om de sleutel definitief om te draaien.
Door Raymond Rotteveel / Fotografie: Dimitri Hakke
Gezien: 15 mei 2014, Tivoli, Utrecht
