concert
Roots

Drive-By Truckers grandioos en grimmig in Paradiso

Al twintig jaar is Drive-By Truckers één van de betrouwbaarste klasbakken van de Amerikaanse muziek. Vierentwintig maanden niets van de band uit Alabama gehoord? Dan kun je erop rekenen dat er een nieuwe plaat op komst is. Normaliter verloopt zo’n Truckers-albumrelease zonder trammelant. Frontmannen Mike Cooley en Patterson Hood maken muziek zoals een bakker broodjes bakt. Niemand die veel aandacht besteedt aan ambachtswerken als English Oceans en Decoration Day. Zeker niet in Nederland, waar door en door Amerikaanse dingen maar een klein publiek aanspreken. Het vorig jaar verschenen American Band kan echter niemand ontgaan zijn. In elf ijzersterke songs spelen de Truckers hun frustraties over politieke issues van zich af. Onder de inspiratiebronnen: President Trump, gun violence, de confederatievlag en down south patriotisme.


American Band is een meesterwerk dat hoog in menig jaarlijstje (waaronder natuurlijk ook de mijne) belandde. Leuk voor ons, maar het zal de Amerikanen vast een worst wezen. Drive-By Truckers is een band zonder fratsen; een perfect geoliede muziekmachine, niet gebouwd om te lullen maar om te spelen. Dat blijkt ook vanavond tijdens hun ruim twee uur durende show in een gezellig vol, maar lang niet uitverkocht Paradiso. Een kleine twintig minuten later dan gepland wandelen Cooley, Hood en hun partners makkie aan het podium op. Geen gelul, een duim omhoog naar het publiek, even aftellen en we zijn los met Ramon Casiano, het nummer vernoemd naar de vijftienjarige jongen die onbestraft werd doodgeschoten door wijlen NRA-directeur Harlon Carter. Darkened Flags On The Cusps Of Dawn volgt, met z’n daadkrachtige riff en grimmige songtekst. Draw the blood, accept the stain.

De toon is gezet, niet alleen qua stemming, maar ook muzikaal. De openingssongs bevatten namelijk zowel samenzang als individuele gitaarsolo’s van beide voormannen. En wanneer Cooley en Hood geen machtig instrumentaal front vormen, wisselen ze elkaar naadloos af als hoofdvocalist en solist. Het dubbele leiderschap geeft beide mannen ruimte om op adem te komen, waardoor de band de gehele show op een onverbiddelijk tempo door kan knallen. Shit Shots Count, Gravity’s Gone en Surrender Under Protest, ofwel snelle, harde rocknummers met vleugen blues, country of rockabilly, vloeien van nature in elkaar over. De unieke vorm van americana van de Truckers is in twintig jaar amper veranderd, maar live brengt de band voldoende variatie aan om geen moment te vervelen. Zo ontaard Goode’s Field Road in een ouderwetse jamsessie, lijkt Ever South met z’n spoken word-achtige zang en drumbeat wel een rapnummer en komen What It Means en Once The Banned Imagine als politiek een-tweetje keihard binnen.

De band brengt weinig vreugde vanavond. Zelfs de grootste anthems die uit de archiefkast worden getrokken zijn van het boze soort, met gedeelde afsluiter Hell No, I Ain’t Happy als ultiem voorbeeld. Songs waarin het leven wordt gevierd, zoals het prachtige Grand Canyon, zijn opgeruimd om plaats te maken voor nieuwer, donkerder werk. Denk wat je wilt denken van Trump, maar zijn streken pakken tot nu toe eigenlijk heel goed uit voor de muziek. Drive-By Truckers veranderde concertzalen voorheen vooral in zuipstallen, maar de band staat vandaag de dag geïnspireerder dan ooit tevoren op het podium. Een grandioos en grimmig optreden, mede mogelijk gemaakt door De Donald. Thank you Mr. President!

Fotografie: Luuk Denekamp

Gezien: 7 maart 2017, Paradiso, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

nieuws

Zanger Chester Bennington (Linkin Park) overleden

Zanger Chester Bennington van Linkin Park is overleden. Volgens de Amerikaanse site TMZ heeft de 41-jarige frontman zelfmoord gepleegd. Verschillende ...
nieuws
Linkin Park

In Memoriam: Chester Bennington (1976-2017)

Chester Bennington is dood. Het nieuws van de dood van de zanger van Linkin Park wordt gisterenavond Nederlandse tijd als ...
nieuws
Passenger

Passenger stopt er (voorlopig) mee

Passenger houdt het voor gezien. Althans, voor nu. Dat kondigt Mike Rosenberg, zoals de singer-songwriter eigenlijk heet, gisterenavond aan via ...