concert

De dromen van Ben Howard in AFAS Live

Na het succes van het relatief zonnige debuutalbum Every Kingdom (2011) sloeg Ben Howard een totaal andere weg in. In plaats van de commerciële route nam hij een boot naar Burgh Island, met als resultaat een gitzwarte EP. Deze donkere lijn trok hij door op het in 2014 verschenen I Forget Where We Were. Het moge duidelijk zijn: hier heeft hij zijn sound écht gevonden. Eerder dit jaar heeft hij dit geluid uitgediept in de vorm van Noonday Dream, voorzien van extra kleur en vanavond mag de singer-songwriter laten horen hoe deze droom zich op het podium uit.

Howard heeft een achtkoppige band meegenomen vanavond. Misschien wel omdat ie niet zo van de spotlight houdt, als zeer introvert, bescheiden persoon. Daarom besluit hij maar direct ter zake te komen en zonder wat te zeggen laat hij horen hoe jaloersmakend zijn techniek op de gitaar is. Ook wordt al snel duidelijk dat geen enkel bandlid puur voor de presentatie is meegekomen. De uitvoering van zijn dromerige nummers zijn nóg rijkelijker gearrangeerd dan de studioversies en brengen live veel verrassende details met zich mee. Met name de strijkarrangementen zijn een waardevolle toevoeging en je vraagt je direct af waarom deze niet tot amper op het album zijn beland. Het lijkt alsof Ben na het uitbrengen van Noonday Dream diep heeft nagedacht over manieren om zijn nieuwe werk nóg beter over te brengen en dat lukt hier vrijwel altijd op de planken van AFAS Live.

Het hoofdstuk Keep Your Head Up is definitief afgesloten en heeft plaatsgemaakt voor enerverende drumpartijen, veel galm en echo’s, dreunende synthesizers en indringende melancholie. Howards nieuwe album wordt in zijn volledigheid gespeeld (inclusief de nogal loze interlude All Down The Mines), maar gelukkig grijpt hij ook nog terug naar zijn indrukwekkende tweede plaat. Mobieltjes gaan de lucht in en luid gejoel schalt door de zaal als de eerste tonen van Small Things klinken. Overigens benoemt hij dit nummer vier jaar na dato al tot ‘golden oldie’. Het is duidelijk: Howard volledig leeft in het moment van Noonday Dream.

Nadat de singer-songwriter en zijn band zijn teruggekeerd voor een toegift bedankt hij publiek nederig. End Of The Affair krijgt een meesterlijke uitvoering, als Howard volledig in zichzelf gekeerd naast de microfoon schreeuwt en zijn virtuositeit voor de zoveelste keer demonstreert. There’s Your Man, hét meest opgewekte nummer van Noonday Dream, maakt daarentegen vanavond weinig indruk. De uitvoering klinkt rommelig, de zang te ongecontroleerd en met vlagen is er sprake van een wall of sound zonder nuance. Jammer, maar de afsluiting in de vorm van Promise is er eentje voor in de boeken.

Ben Howard heeft wederom bewezen precies hetgeen te doen wat hij zelf wil en dat kunnen we alleen maar aanmoedigen als hij dergelijke kwaliteit blijft leveren. ‘It’s so peaceful here, no one to fuck it up’, is een passage uit Murmurations die zijn muzikale momentum uitstekend samenvat. Indien je verwacht dat de man vandaag de dag nog steeds een duik in het azuurblauwe water van Every Kingdom neemt, dan kom je behoorlijk bedrogen uit. ‘And that was just fine’.

Fotografie: Luuk Denekamp

Gezien: 7 juli 2018, AFAS Live, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Driemaal Melkweg
nieuws
Anathema

Driemaal Melkweg

Buiten hangt de herfst alweer in de lucht, binnen is het behaaglijk. Ook in de Melkweg, zo weten we uit ...
True Meanings
album
Paul Weller

True Meanings

Paul Weller houdt er de vaart in. Vorig jaar bracht hij A Kind Revolution uit, nu ligt er met True ...
OOR Tipt: Left Of The Dial
achtergrond
SONS

OOR Tipt: Left Of The Dial

Left Of The Dial is de laatste aanwinst binnen de Nederlandse verzameling van showcasefestivals. Het Rotterdamse evenement biedt een spannende ...

Recensie: De dromen van Ben Howard in AFAS Live (concert) | OOR