Wat? Is dat een mandoline? Bij Editors? Zien we dat nu goed? Jawel, Pinkpop kreeg op deze zaterdagavond de folky uitvoering van Tom Smith en zijn band te zien. Hoewel, in twee nummers welteverstaan. Het waren de enige fratsen in een verder zeer degelijke show.
Editors speelt voor de zevende keer op Pinkpop en hoort zowat bij het meubilair. De eerste keer is alweer twintig jaar geleden. In 2006 stonden Smith en bandgenoten als in zwart gehulde paspoppen onbeweeglijk naast elkaar, in een onwennige show in de kleine Marquee-tent naast het hoofdpodium. In de jaren daarop volgden echter glansrijke passages.
Drie jaar geleden dreigde Pinkpops favoriete Britse schoonzoon zijn adoptieve familie van zich te vervreemden. Met een moeizame, op het destijds actuele album EBM gestoelde set. De kille elektronische muziek van die plaat voerde de boventoon, terwijl de gekende hits van de band er maar een beetje bij hingen.
Dat was toen, terug naar het nu. Vandaag vanaf het begin krijgen we Editors zoals Megaland het graag ziet. Met een set die sterk leunt op de eerste twee albums, uit 2005 en 2007; de succesperiode van de groep. Smith probeert de gunst van het Nederlandse publiek al bij de aftrap te winnen, getuige zijn Oranje-shirt onder zijn leren (!) jas. Ga er maar aanstaan bij deze temperaturen.
Sowieso is het Editors-optreden op de immense South Stage een warmbloedige show. Smith maakt veelvuldig contact, legt er duidelijk zijn ziel in. De hits van weleer – opener The Racing Rats, Munich daarna, maar ook A Ton Of Love en An End Has A Start – krijgen een gloedvolle uitvoering. De verloren gewaande kinderen worden weer hartelijk aan de borst gedrukt, in tegenstelling tot 2023 toen Smith ze liever kwijt dan rijk leek te zijn.
En dat zorgt voor een een-tweetje op deze voetbalavond. Ondanks dat Nederland Zweden van de kaart speelt op het WK – een wedstrijd die elders op het terrein op een scherm te volgen is – blijft het tot het eindsignaal van deze set druk op het veld. Landgraaf krijgt zelf een ‘blijven plakken-bonus’, in de vorm van de nieuwe track The Rush met de mandoline in de hoofdrol. Een leuke surprise, waarin de new wave uit Editors’ begintijd gekruist wordt met lichte folk. Een combinatie die hoorbaar goed werkt.
Ook in oudje The Phonebook (2013) komt het snaarinstrument nog een keer terug, wat ook hier voor een aardige twist zorgt. Maar verder geen gekke experimenten of verkenningen van welk ander (elektronisch) genre dan ook: het is Editors, puur en zonder de suiker. Maar het gaat er op deze tweede dag van Pinkpop in als zoete koek.
Gezien: Pinkpop 2026, za 19.50 uur (South Stage)
Fotografie: Lisa Hussaarts
