concert

Een lesje nederigheid voor Destine

Het moet toch even slikken zijn geweest voor de heren van Destine. De afgelopen jaren raakten de vijf namelijk gewend aan volle zalen. Aan springende festivalweides. Aan tournees in het buitenland. Vanavond is de bovenzaal van Paradiso slechts voor de helft gevuld. Is het de dag van de week? Heeft Destine de laatste jaren teveel gespeeld? Komt het doordat er nog altijd geen nieuw album is? Of heeft de jonge doelgroep alweer een nieuwe favoriete band? De poppunkers vermannen zich en geven een gedreven optreden. Wat opvalt? Eigenlijk heeft Destine alleen maar hits.

Er is wel eens harder gegild als de vijf een podium op komen rennen. En er is ook wel eens harder gedanst. Vorig jaar waren maar liefst dertien van de clubshows van de heren uitverkocht en stond de band op Pinkpop. Begin dit jaar was het even stil rond Destine. Nu zijn er twee nieuwe singles en lijken de mannen voor een gedeelte de harten van de fans opnieuw te moeten veroveren. Met het ijzersterke openingstrio In Your Arms, Everything In Me en Forget About Me wordt iedereen weer herinnerd aan de kracht van deze band: toegankelijke, niet te versmaden poppunkknallers schrijven die zelfs de oudere bezoeker bij de bar wel mee moet zingen.

Eerste nieuwe nummer van de avond is Wait Forever. Hoewel, nieuw? Eind vorig jaar speelde de band het ook al. Zo is er vanavond vooral veel bij het oude gebleven. Op het haar van gitarist Hubrecht Eversdijk na dan. Na publieksfavoriet Stars mogen de vijf even hun hardere kant etaleren met een bijzonder lekker intro bij Where Are You Now. Het siert de band dat ook bij een halfvolle zaal vol gas wordt gegeven, dat het publiek wordt aangemoedigd mee te zingen, te klappen en te springen. En Destine is gewoon een goede band met goede liedjes. Daar is niets aan veranderd.

Een van de twee nieuwe singles krijgt vanavond een bijzondere uitvoering. De band schreef een soort karaokewedstrijd uit en de winnaar mocht een liedje zingen tijdens een optreden. Vanavond mag winnaar Mick de zang bij Stay doen. Klinkt helemaal niet verkeerd. Daarna is het weer business as usual. Destine gooit er nog een paar oude hits van debuut Lightspeed uit, een ietwat overbodige drumsolo van Robin Faas – met achtergrond tape, had ook niet gehoeven – en zowaar een oud nummer van voor het debuutalbum: War Has Been Won.

Natuurlijk komt cover Down langs en ook het nummer In My Head van Jason Derulo, dat Destine coverde voor 3FM, zit in de setlist. Nieuwe single Thousand Miles – goed nummer! – is de afsluiter van de reguliere set. Na toegiften In The End en Stay (nu ‘gewoon’ met zanger Robin van Loenen) is er eigenlijk maar één conclusie mogelijk: Destine is nog steeds een toffe band en de manier waarop ze vanavond een half volle zaal bespelen verdient respect. Wel een beetje opschieten met die nieuwe cd graag, voordat jullie echt vergeten zijn.

Fotografie: Ron van Rutten

Gezien: 10 oktober 2011, Paradiso, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
'Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig'
ontmoetingen

‘Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig’

En ook al kennen Ferry (De Kift) en Marien (Moss, Opera Alaska) elkaar niet, in het Hollandse zonnetje komen de ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...

Recensie: Een lesje nederigheid voor Destine (concert) | OOR