concert

ESNS: de donderdag van verslaggever John Denekamp

En zo kon de voorbereiding van donderdag gelijk al de prullenbak in als je nog niet in town was. Code rood zette een groot deel van Team OOR urenlang vast op de NS-stations van Lelystad en Zwolle. Ondergetekende had het beter voor elkaar: ik was nog thuis toen het openbaar vervoer werd platgelegd. En hoera, uiteindelijk via een twitter-oproepje (thanks collega’s van The Daily Indie en Rotown) met een lift naar Groningen. Als we om tien uur eindelijk startklaar zijn is de boel al in volle gang. Voor het eerst sinds jaren The Homesick (openingsfoto) gemist, bedankt storm.

De eerste stop is niet perse de beste. Het Zwitserse duo Blind Butcher (22.50 uur, News café) werkt vooralsnog beter op plaat dan live. Ze hebben aardige krautrock- en postpunkdeunen als Alawalawa maar brengen die wat lafjes en gooien er bovendien misplaatse rawhide-achtige rockabillyritmes tussendoor.  Samen met lollige glitterjasjes moet dat voor een lekker eigenwijze stijl staan. In de praktijk lijkt het duo nogal zenuwachtig en komt het optreden niet echt los. Het doet in de verte soms aan DAF of Grauzone denken maar is niet, eh, Duits genoeg. Niet rücksichlos of onontkoombaar, maar twintig minuten wel aardig, wat op Eurosonic te mager is. Blind Butcher is niet slecht maar heeft het vooral net niet. Het is net niet dansbaar genoeg, net niet strak genoeg en net niet rauw genoeg.

Op Eurosonic kun je het best voor over-de-top entertainment gaan. Van negentig procent van al die aardige (Italiaanse, Hongaarse, Estlandse) bandjes hoor je toch nooit meer iets en bij de BBC Sound-hypes zitten de zalen stampvol. Nee, dan iets als Fuckhead of Reykjavikurdaetur, daar knapt een mens van op. Het Londense zestal HMLTD (23.45 uur, Vera) valt ook in die categorie. Ze zien er grofweg uit als iets tussen Adam And The Ants, het vroege Roxy Music en Frankie Goes To Hollywood met leren hesjes, pofmouwen, bakken make-up en gekke zonnebrillen. De toetsenist lijkt op the only gay in the village van Little Britain. Het is ongelofelijk camp maar een vermakelijke extravaganza. Muzikaal lijkt het overal en nergens op. HMLTD doet iets met glam, new romantic en postpunk maar ook met dubstepbeats en elektro. Helaas levert dat geen memorabele liedjes op, HMLTD klinkt vooral schreeuwerig in hak-op-de-tak nummers die iets rockopera-achtigs suggereren. Het nummer Death Drive gaat over Amerika. Of ze daadwerkelijk ergens voor staan blijft vaag en de kracht van de lollige presentatie raakt langzaam uitgewerkt. Het optreden dooft helaas uit als een nachtkaars. Was zeker even leuk maar memorabele muziek hebben we niet gehoord. Maar ach, hoe klonk Fuckhead ook alweer?

Nog meer edelkitsch in de Vera: Zeal & Ardor uit Zwitserland. Wordt als gospel meets black metal in de markt gezet. Dat klopt wel ongeveer, de McDonalds-versie daarvan. Alsof Rag ‘n’ Bone Man een rockproject is gestart. Ze komen op in zwarte gewaden, gaan met z’n vijven op een rij staan en zingen over god, de duivel, hemel en hel. ‘A good god is a dead one’, dat soort oneliners strooien Zeal & Ardor over de zaal heen. De coupletten zijn bluesy en zitten vol harmoniezang (‘gospel’), in de refreinen gaat de dubbele bassdrum aan en wordt er hypersnel geriffed (‘black metal’). Het hapt makkelijk weg, je ziet dit zo op een middelmatig rockfestival of een kermis staan. Maar het gaat natuurlijk helemaal nergens over en is een beetje humorloos. Op naar de Kroeg van Klaas dan maar waar een reünie van de Hospital Bombers aan de gang is en ook Afterpartees nog spelen. Maar dat verhaal vertel ik een andere keer nog wel.

Fotografie: Marcel Poelstra

Gezien: 18 januari 2018, Eurosonic, Groningen

 

  

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Regeerperiode Slayer ten einde
concert
Slayer

Regeerperiode Slayer ten einde

Met de woorden ‘The end is near’ kondigde Slayer op 22 januari zijn naderende afscheid aan. Na 37 jaar, 12 ...
Le Guess Who? 2018: Nachtbrakers en excentriekelingen
concert

Le Guess Who? 2018: Nachtbrakers en excentriekelingen

Le Guess Who?, het immer uitdijende festival met het alsmaar duizelingwekkender wordende blokkenschema. Een cultdingetje is het al lang niet ...
Anders (Different)
album
De Jeugd Van Tegenwoordig

Anders (Different)

Een creatief hoogtij-jaar voor De Jeugd van Tegenwoordig. Na Luek uit februari is er gewoon alweer een album. Anders (Different) ...

Recensie: ESNS: de donderdag van verslaggever John Denekamp (concert) | OOR