concert

#ESNS17: de next-big-thing route van vrijdag

Het is de laatste dag van het Eurosonic-gedeelte van het dubbelfestival Eurosonic-Noorderslag. De vorige twee nachten waren een uitputtingsslag. Racen op de ov-fiets en tot in de late uurtjes bandjes kijken, met eventueel nog een potje poolen in de Peperstraat als toetje. Overeind gebleven door bier en snacks om de volgende ochtend fris deze stukjes te schrijven. En dan moeten we ook nog een catchy naam voor onze route bedenken. Het leven van een OOR-verslaggever gaat niet over rozen.


The Amazons (Huize Maas, 20:45) komen uit Engeland. Geen twijfel over mogelijk: in presentatie en sound is dit de klassieke Britse gitaarband. Rond de opkomst van de Arctic Monkeys werd je er mee doodgegooid, maar op deze editie van Eurosonic zijn ze zeldzamer. Met hun lange haren doen alle vier de bandleden hun best om op de amazonen uit de Griekse mythologie te lijken: een mythisch volk van vrouwelijke strijders in onder andere Troje. De muziek van de band is allerminst mythisch. Niets aan hun sond is nieuw, maar het wiel hoeft niet altijd opnieuw uitgevonden te worden en er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Want: The Amazons gaan er komen. Inderdaad, kneiterharde gitaren worden niet geschuwd en elk nummer kent een melodie – een hook – en een keurige kop en een staart. Radiovriendelijk, zo blijkt nogmaals als hoogtepunt van de set In My Mind, later die avond wordt uitgeroepen tot 3FM Megahit. Nu is het alleen nog wachten tot de Britse pers ze, zoals gebruikelijk, uitroept als troonopvolger van The Strokes.

Op een showcasefestival gaat het eigenlijk maar om één ding: opvallen. Zo is daar Brian Deady (21:45, Groninger Forum), die opkomt in een lange zwarte jas met bolhoed. Ongetwijfeld probeert de man uit west Cork (Ierland) iets van mysterie rond zijn persoonlijkheid te creëren. Die act wordt zo doorgeprikt. De muziek dan: toegegeven, hij heeft een mooie, donkere soulstem, maar daar houdt het voor deze Ier ook op. In deze setting, Deady op gitaar met een drummer, hoop je op scheurende bluesnummers, maar het wordt een slap aftreksel. Er zit zeker wel een element van blues (en gospel) in zijn muziek, maar het is allemaal veel te netjes. Ontzettend braaf ook. Het zit het ‘m ook niet mee als zijn keyboard helemaal niet blijkt aangesloten en later de boel er allemaal maar mee ophoudt, al is er niemand die daar echt mee zit.

Spectaculaire mediterrane vieringen werden beloofd in het programmaboekje, en daar is niet eens zo gek veel aan gelogen bij het bonte gezelschap van Fran Palermo (Vrijdag, 22:50). De zanger lijkt op een balkan-uitvoering van Alex Turner, met een okergeel retro-pak en rode oogschaduw. Toegegeven: Fran Palermo komt uit Hongarije en niet uit de Balkan, maar de muziek klinkt er bij vlagen wel naar. Bij vlagen met nadruk, want er is nog veel meer te ontdekken. Indie, Folk, surfrock, funk; het is een kleurrijke mengelmoes. Hoogtepunt is Requiem Nr. 21, waar alle genrewisselingen en verstuivingen worden geëtaleerd. In rustige, meer op surfpop lijkende, nummers ontberen ze de kracht om indruk te maken. Kiezen ze vaker voor die wirwar aan genres, dan hebben deze Hongaren iets bijzonders in handen.

Navarone (23:45, Eurosonic Air), bestaat inmiddels zo’n jaar of vijf en is een van de meest ondergewaardeerde rockbands van het land. Waar de twee voorgaande jaren Kensington en De Staat dit inmiddels toch wel prestigieuze tijdslot mochten beheren, is het nu aan die andere Nijmeegse rockers. Het bijzondere aspect aan Navarone is zonder twijfel zanger Merijn van Haren, die met een enorme power in zijn stem extreme hoogtes haalt. Waar hij voorheen praktisch elk nummer vol gas ging, valt het op dat hij op nieuwe nummers meer aan het doseren is. We horen sowieso een iets ander geluid dan dat we gewend zijn. Er wordt namelijk met het deze maand te verschijnen derde album een voorzichtige stap gezet naar het Grote Publiek, te herkennen aan meeklapmomentjes en makkelijk mee te zingen regeltjes tekst. Dit is niet bij elk nummer het geval. In stevigere nummers wordt het niveau van vorig album Vim And Vigor dan misschien niet overtroffen, maar wel geëvenaard.

Fotografie: Marcel Poelstra

Gezien: 13 januari 2017, Eurosonic, Groningen

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

nieuws

Zanger Chester Bennington (Linkin Park) overleden

Zanger Chester Bennington van Linkin Park is overleden. Volgens de Amerikaanse site TMZ heeft de 41-jarige frontman zelfmoord gepleegd. Verschillende ...
nieuws
Linkin Park

In Memoriam: Chester Bennington (1976-2017)

Chester Bennington is dood. Het nieuws van de dood van de zanger van Linkin Park wordt gisterenavond Nederlandse tijd als ...
nieuws
Passenger

Passenger stopt er (voorlopig) mee

Passenger houdt het voor gezien. Althans, voor nu. Dat kondigt Mike Rosenberg, zoals de singer-songwriter eigenlijk heet, gisterenavond aan via ...