digitaal concert

Fontaines D.C. worstelt online met de leegte

‘This is just an interval’ staat er met grote letters geschreven op de dichtgetimmerde entree van de 02 Academy in Brixton, Londen. Het door een driehoek van drukke wegen ingesloten gebouw opende als Astoria filmtheater in 1929 de deuren. Nadat de bioscoop begin jaren zeventig voorgoed sloot, heeft het gebouw evenveel eigenaren als bestemmingen gehad. Als ik een bevriend muzikant vertel waar Fontaines D.C. vanavond optreedt, spreekt hij zijn zorg uit. ‘De zaal is berucht om zijn echo. Het is een enorme spelonk.’

Door Hester Aalberts

Medio januari maakte ik voor het eerst live kennis met Fontaines D.C. aan de kust van West-Sussex. Ze waren de spectaculaire slotact van een driedaags festival en trakteerden de zaal op hun volledige debuutalbum Dogrel (2019). Ook hoorden we daar voor het eerst enkele tracks van A Hero’s Death, het album dat toen nog moest verschijnen. Vanaf het eerste tot het laatste nummer ging de zaal volkomen los. Los zoals alleen Britten (met bier) dat kunnen. De band zou daarna nog vijf keer optreden voordat COVID ook Ierland lamlegde. Het tweede album zag het levenslicht daardoor middenin de pandemie. Geen optredens. Geen promotietour.

Wel hebben de vijf jonge Ieren uit Dublin ons daarna, ieder vanuit hun eigen stek en soms letterlijk zittend op een wasmachine, regelmatig verrast met online livetracks. Van zichzelf en van anderen. Maar vanavond presenteren ze, vier maanden na de release, alsnog hun nieuwe album aan de wereld.

Als de band het podium betreedt, zwaait zanger Grian Chatten wat ongemakkelijk naar de camera. De kijker thuis heeft zelf de regie en kan 360 graden switchen tussen centre stage, left/right stage, overview en de directors cut. Best gaaf, want je kunt daardoor zelfs achter de bandleden gaan staan en zien wat zij zien. En dat is… heel sneu. Chatten en de zijnen zien namelijk een immense, lege zaal. Hoewel dit van te voren uiteraard al duidelijk was, blijkt die waarheid alsnog verrassend confronterend. 

Fontaines D.C. zet technisch een perfecte show neer met een uitgebalanceerde setlist en een pracht van een lichtshow. Ze spelen uiteindelijk zeventien nummers met nagenoeg evenveel tracks van Dogrel als van A Hero’s Death. Maar de ijzingwekkende stiltes daartussen blijven pijnlijk. 

Bij het eerste nummer, A Lucid Dream, gaat oprichter Carlos O’Connell uit het niets hysterisch en onbeholpen los met zijn gitaar en zwiept het instrument wild in de rondte, mogelijk om iets van een live sfeer te suggereren. Het mag niet baten: we zien vooral een band die enorm worstelt met de gigantische leegte. We zien een zanger die vol overgave met opgeheven arm ‘Is it too real for ya?’ naar niks schreeuwt. Of hooguit naar zichzelf misschien.

Halverwege de set lijkt de vlam alsnog even in de pan te slaan met het explosieve Hurricane Laughter. Ook de grandioze uitvoering Liberty Belle maakt heel blij. Het toont weer even aan wat een ijzersterke live-act dit feitelijk is! Maar er slaat natuurlijk helemaal geen vlam in een pan. Er gaat geen dak af. 

Tegen het einde spreekt Chatten zijn afwezige publiek even toe: ‘Thank you for buying a ticket instead of telling us to go and fuck ourselves.’

Die echo heb ik de hele avond niet gehoord. Maar één zinnetje galmt lang na in mijn hoofd: ‘There is no connection available.’

Laten we in godsnaam hopen dat het bord bij de ingang gelijk heeft.

Gezien: 23 november 2020, digitaal concert via Melody VR.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen lp of cd-pakket!
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen lp of cd-pakket!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. Met nieuwe lp's van Shame, ...
OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van deze maand
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van deze maand

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
Isles
album
Bicep

Isles

Vier jaar geleden viel de wereld als een blok voor Bicep, en dan vooral voor die belachelijk aanstekelijke hit Glue ...

Recensie: Fontaines D.C. worstelt online met de leegte (digitaal concert) | OOR