Tussen al het geweld dat de zaterdag van Down The Rabbit Hole te bieden heeft, fonkelt een ongeslepen parel. Iemand die tussen alle veelstreamers extra aandacht verdient. Genesis Owusu heeft iets te vertellen, een volstrekt eigen stage presence en een geluid dat hem perfect past, samengesteld uit lapjes punk, r&b, hiphop en meer ongein. Rustig toekijken behoort bij zijn shows niet tot de mogelijkheden.

De veelzijdige rasartiest wordt geboren als Kofi Owusu-Ansah in Ghana, maar verhuist op tweejarige leeftijd met zijn familie naar de Australische hoofdstad Canberra. Down under blijkt Kofi een wat vreemde naam, dus verzint zijn broer – rapper Citizen Kay – de naam Genesis. In de Fuzzy Lop blijkt hij niet alleen Ghanees en Aussie, maar ook piraat. Een radiopiraat, welteverstaan. De show is volledig opgebouwd als een illegale radio-uitzending.

Het sluit aan bij zijn laatste plaat Redstar Wu & The Worldwide Scourge. De politiek beladen thema’s die hij op plaat en in Beuningen door de microfoon schreeuwt, kan hij tijdens deze live ‘uitzending’ van pirate radio, nog gewoon kwijt. Al vindt hij dat ‘politieke’ zelf eigenlijk wel meevallen: hij verhaalt gewoon over wat hij ziet en meemaakt. Als wij dan opschrijven dat Musk een sukkel vinden politiek is, so be it.

Voor twee gigantische speakers, springt de als circuscommandant geklede Owusu het podium op, rond en af. Tussen de luidsprekers zien we enkel een drummer als band, wat een goede keuze blijkt. Buiten de kalmere r&b tracks, is het doel namelijk niet om mooie liedjes te spelen, maar om iedereen doorweekt de tent weer uit te sturen. De stampende punkrocker Stampede klinkt daarbij als intentieverklaring: ‘Stampede if you’re with me!’ Het zijn dan ook de schreeuw-registers waarin Kofi’s stem het best tot zijn recht komt.

Eventjes wat gas terug, want Owusu kan meer dan krijsen. Trekjes van Michael Jackson komen naar voren op de kalmere r&b-track Waitin’ On Ya: hij heeft de danspasjes en de hijgerige ad-libs, al komt hij in zijn kopstem live niet echt boven de backingtrack uit.

Een beetje theatraal eist de bevelhebber de aandacht weer op als we opnieuw mogen beuken. Zijn bovenstuk gaat uit en hij zweept het publiek op door zich bont en blauw op de borst te slaan. Soms schuren zijn maniertjes net iets te veel tegen acteerwerk aan, al voelt het tegelijk ook authentiek.

En nog belangrijker: zijn maniertjes werken. De Fuzzy klapt al uit elkaar op Life Keeps Going, maar als een houdini-act gaat er telkens een nieuw luikje open: het kan nóg gekker. Zo blijkt opnieuw als Owusu tijdens Stay Blessed zelf het publiek in gaat en er in de relatief kleine zaal meerdere mini-moshes uitbreken.

Genesis Owusu toont veel zelfvertrouwen. Ga je dan toch op je bek, dan noemen we dat zelfoverschatting. Speel je de zaal plat, dan ben je een ster. Op Down The Rabbit Hole bewees hij met speels gemak tot die laatste categorie te behoren.

Gezien: Down The Rabbit Hole, za 16.15 (Fuzzy Lop)

Fotografie: Hub Dautzenberg