De poorten naar Best Kept Secret, de Brabantse Costa Brava, zijn geopend. De eer om op de mainstage af te trappen is aan het mysterieuze Australisch-Indiase trio Glass Beams. De naam van hun onbetwiste tweeling zingt al rond in het publiek: Khruangbin. De OOR-recensie van het Texaanse evenbeeld kreeg in de AFAS Live de kop ‘Khruangbin blijkt vooral geschikt om doorheen te lullen’. Zo’n veertig minuten lang lijkt Glass Beams een zelfde oordeel te krijgen, totdat…

Fotografie door Anne-Marie van Rijn

Van slechts één van de drie muzikanten weten we een naam, van geen enkele zien we een gezicht. Drummer en producer van het stel, Rajan Silva, heeft een duidelijk doel voor ogen: hij droomt ervan zijn Indiase roots te combineren met Westerse muziek, genreloos en eigen roem overstijgend. De drie verdwijnen achter het masker, zodat de muziek op de voorgrond kan treden.

Het hoofdpodium is in goud gedrapeerd: de backdrop, de prachtige juwelen gezichtsbedekking en het decor waarop de drie vrij onbeweeglijk spelen. De psychedelische funk heeft een zwaar hypnotiserende rand, maar daar lijkt Best Kept Secret op de speelse openingsavond geen concentratie voor te hebben. Blote voeten en natte haren nemen de houten vlonders over. De vuistregel lijkt; hoe ouder de toeschouwer, hoe harder er gedanst wordt.

Misschien zijn het de treinstakingen, misschien is het de temperatuur die de prioriteiten op Best Kept Secret meer richting waterplezier beweegt, maar het is opvallend rustig. Toch weerhoudt dat het gesluierde trio er niet van te starten met hoogvlieger en titelsong van het laatste EP, Mahal. Het publiek staart, wiegt en accepteert: we gaan lekker borrelen.

Het Khruangbin-gehalte schommelt, op Taurus zou je zweren dat Glass Beams – met een even buitenaardse drummer – een anoniem zijproject van de Texanen is. Maar wanneer de bassiste met synths gaat spelen, wordt duidelijk waarmee de hypnotiseurs zich onderscheiden. Het voortkabbelen wordt onderbroken door glinsterende arpeggio’s , de borrels worden snel naar binnen gegoten: hier zit meer in.

Abrupt worden de afwisselende Indiase-disco en kalme funk ingewisseld voor snoeiharde drum & bass. In het plat Tilburgs klinkt er een kreet achter mijn rug: ‘Hier zat ik op te wachten!’ Silva toont zich een drummer van wereldklasse. De bassiste draait aan de knoppen, het elektronische basgeluid gaat van smerig naar ronduit goor. De knop lijkt om, ook bij het publiek. Gewieg maakt plaats voor feest.

Mensen aan het dansen krijgen is niet Glass Beams’ eerste prioriteit, maar voor een publiek dat deze snikhete dag melig gestemd lijkt, is dat wel de missie. Groepshypnose konden de Australiërs niet bewerkstelligen, maar daar was simpelweg geen behoefte aan. Er leek lang siervuurwerk geboekt, maar de knal kwam alsnog.

Gezien: Best Kept Secret 2025, 13 juni (18.15 uur) op de One.