Zes jaar geleden stond Jorja Smith in de Maas. De Britse zangeres voerde toen schoorvoetig Blue Lights op, haar doorbraakhit, en ze leek een popster in de dop. Tussen toen en nu heeft ze een duidelijke keuze gemaakt voor artistieke integriteit boven wereldfaam, terwijl dat laatste er zonder meer in zat. En gelukkig maar, want haar introspectieve r&b is smaakvol en blijvend. Nu staat ze in de Nile, met een ingetogen zelfvertrouwen, en kun je de klok erop gelijk zetten dat ze een terugkerende gast wordt.

De Nile roept artiesten meestal op tot spektakel. Gymnasten, pyrotechniek, je kent het wel. Jorja Smith, daarentegen, zoekt soberheid en intimiteit in de enorme zaal. Teenage Fantasy zet ze a capella in, wat bijna tegendraads is – luister en huiver, zegt ze. En gelukkig maar, want op het festival merk je het vaker: prachtige zangstemmen die moeten vechten voor bestaansrecht in enorme producties, en het dan afleggen.

Little Things is voor Smith een kans om even te versnellen. Het nummer hangt tussen UK Garage en soul in met opzwepende ritmes uit de Londense clubscene. Hier mist ze nét de finesse om het publiek mee te krijgen. Ze gebaart naar de toeschouwers, maar durft er niet vol voor te gaan en lacht haar eigen ongemak weg. Naar eigen zeggen leert ze dj’en en wil ze in de toekomst sets draaien. Dan zal de crowd control een grotere rol spelen.

Tijdens Too Far Gone laat ze haar stem klinken. Ze heeft het sensuele van Sade, die ook geen grote uithalen nodig heeft. De zang is economisch – geen eindeloze loopjes die over verschillende octaven reizen, het welbekende oversinging, maar juist gebruik maken van de stiltes.

Jorja Smith is een artiest uit de alternatieve r&b in het straatje van Solange, Kelela en Arlo Parks. R&b voor puristen. Ze heeft aangeboren talent, wat ze heeft fijngeslepen en samenbrengt met een duidelijke visie. Ondertussen is haar carrière nog redelijk pril, aangezien haar debuutalbum uitkwam in 2018. Het heeft er in elk geval alle schijn van dat ze haar eigen hoek binnen de r&b bouwt, waardoor ze lang een bekende naam zal blijven.

Gezien: North Sea Jazz 2025, zondag (20.00 uur) in de Nile.
Fotografie: Dimitri Hakke