concert

Intens Mumford And Sons laat Ziggo Dome klein lijken

Terwijl het aftellen voor Pinkpop al is begonnen treedt Mumford And Sons ook op in de Ziggo Dome. Deze band kan het: zo populair zijn Marcus en zijn mannen tegenwoordig.  Kaartjes op naam. Peperdure merchandise, van slabbetje tot handdoek. En in de zaal accenten uit heel Nederland, van Limburgs tot Gronings. Pal naast de Johan Cruijff ArenA, nog altijd gehuld in diep verdriet, bewijst Mumford And Sons op de avond na het drama van Ajax dat het voor deze groep allemaal bijna niet meer groter kán.

Van smaakmaker op Motel Mozaique is Mumford and Sons al een paar jaar geleden stadionact geworden – zo’n band waarbij de Ziggo Dome vanavond opeens klein lijkt. En dat terwijl er toch echt bijna achttienduizend bezoekers inpassen, die allemaal met een identiteitsbewijs in de rij hebben gestaan, om te bewijzen dat zij wel echt recht hebben op een plaatsje. Al die fans krijgen een podium in the round voorgeschoteld, en dat blijkt meteen een slimme zet: zo is iedereen vanavond opeens een beetje dichtbij.

Al blijkt het direct wel hard werken te zijn voor Marcus Mumford zelf, die opeens alle kanten moet bedienen. Zie hem vliegen van de ene naar de andere microfoon, zwaaiend, roepend. Heel eerlijk: dat gaat, zeker in het begin, wel een beetje ten koste van zijn prestaties als vocalist. Hij klungelt zelfs een beetje met z’n timing, alsof hij moeite heeft met het vinden van wat focus in deze kermisachtige setting waarin ook nog eens boven het podium vier gigantische schermen hangen, waarop iedere beweging wordt vastgelegd.

Toch, en gelukkig maar, komt zijn band uiteindelijk uitstekend op gang – bijna als een betrouwbaar dieseltje. Eerst met banjo, in nummers van het debuut die natuurlijk wederom als publieksfavorieten worden onthaald.  Het is stampen en dansen geblazen op de tribunes – staan mag, benadrukt Mumford. ‘Met die persoon achter je komt het wel goed.’ Dat laten zijn fans zich geen twee keer zeggen. Tot ver bovenin veert iedereen op. Maar het intense venijn waar de band ooit live mee doorbrak moet dan nog komen. Dat zit opvallend genoeg vooral in nummers van Wilder Mind, de vorige, banjoloze plaat. Bij verschijnen werd ‘ie door sommigen gekraakt, maar vanavond blijken nummers als Believe en vooral Tompkins Square Park kathedralen van popsongs.

Heel even vergeet Mumford dan dat hij het publiek moet mennen – en dat werkt gek genoeg in zijn voordeel.  De ogen gaan weer dicht, de tekst – over mislopende liefdes – komt uit zijn tenen, de zaal is stil. Er wordt gehuild, er worden armen om elkaar heen geslagen, aan de bar is het plotseling eindelijk eens ook eens stil. Tegen de tijd dat de gitaarsolo invalt voelt dat als een verlossing. Het doet op alles denken aan die ene keer op Motel Mozaique: die was minstens zo intens. Natuurlijk, daarna is het terug naar de routine. Mumford en zijn uitgebreide band, de huurlingen staan lager dan de band zelf, maken de klus overtuigend af. Een akoestisch blokje, nog een hit, buiten draaien de motoren van de bussen dan al. Die stadions kunnen ze wel aan tegenwoordig, dat is wel duidelijk. Dit is een geoliede machine. Maar wat is het heerlijk om ze ook weer eens zo intens aan het werk te zien, net als vroeger, toen de wereld er nog helemaal anders voor ze uitzag.

Fotografie: Marcel Poelstra

Gezien: 9 mei 2019, Ziggo Dome, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

King's Mouth - Music And Songs
album
The Flaming Lips

King’s Mouth – Music And Songs

Wie het Instagram-account van Wayne Coyne een beetje volgt, weet dat hij onlangs vader is geworden. Het jongetje heet Bloom ...
Smooth Big Cat
album
Dope Lemon

Smooth Big Cat

Een ‘smooth big cat’ schijnt een zorgeloze vent te zijn die ’s avonds met maten onder het genot van whisky ...
Dudu
album
B Boys

Dudu

‘Not everything has to make sense’, zongen de jongens van B Boys ergens in de eerste minuten van hun debuutplaat ...

Recensie: Intens Mumford And Sons laat Ziggo Dome klein lijken (concert) | OOR