concert

J. Cole kan de wereld net niet redden

J. Cole mag niet onderschat worden. De jongen studeerde magna cum laude af, produceerde vanaf zijn vijftiende zijn eigen muziek, werd opgepikt door hiphop-papa Jay-Z en probeert sindsdien de wereld te redden. Dat doet ie, naar eigen zeggen, door van binnen uit te beginnen. ‘Als je de inside niet onder controle hebt, zal de buitenwereld redden tijdsverspilling zijn’, zo spreekt hij zijn publiek in Amsterdam toe. Vervolgens zet hij het hele zooitje op zijn kop. En dit gebeurt – de academicus die hij is – allemaal volgens het boekje.

De zaal ontploft wanneer de lichten uitgaan. Er verschijnt een podiumbrede gevangenis, een zoeklicht gaat door de zaal en houdt halt op het oranje bajespak van Cole, die show- en albumopener For Whom The Bell Tolls inzet (nee, dit is geen Metallica-cover). Het is de 4 Your Eyez Only-tour, een album met een duidelijk thema: de ondergeschikte positie van de Afro-Amerikaan binnen de Westerse samenleving. Een relevant onderwerp. Want terwijl de kloof tussen etnische groeperingen groter wordt door mannen als Trump en George Zimmerman lijkt de noodzaak om die kloof kleiner te maken groter dan ooit. En Cole is the man for the job. Maar… volgens het boekje, uiteraard.

De openingsfase van de show wordt direct gekopieerd van het album, in exact dezelfde volgorde. Kan je dan niet beter thuis dat album opzetten? No way, Bennie. Deze show is áán. Iedere beweging van de microfoon naar het publiek wordt ontmoet door duizenden stemmen die de witregel invullen, zelfs bij de uitstapjes naar zijn eerste twee albums, al lijkt de energie na de intro’s van Lights Please, Nobody’s Perfect en Can’t Get Enough snel te gaan liggen. Maar maak je geen zorgen, iedere inzet van iedere track werkt als wasbenzine op een open vuur.

Cole, allang niet meer het leerjongetje van Jay-Z, weet zijn energie zo goed te sturen dat het interessant én geloofwaardig blijft. En dat voor een tour die al vier maanden non-stop draait. Hij neemt je, in de huid van een klein meisje, mee naar Fayetteville, North Carolina, zijn thuisdorp, en vertelt in Ville Mentality, half verdrietig en half furieus, over haar vader die nooit meer terugkomt. De politie aan de schandpaal. En terecht. Voor iedereen die je werk een beetje kent zou het daar duidelijk zijn geweest. Het is daarom niet slim om na Neighbors de beveiligingsbeelden van je huis te laten zien op het moment dat de politie (ongerechtvaardigd, dat wel) je huis binnenvalt – ‘I guess the neighbors think I’m sellin’ dope.’ Je wilde de wereld toch redden J.? Daar heb je geen stapsgewijze analyse van wat de politie hier fout doet voor nodig. Ze záten fout. Wees beter dan zij. Je breekt nu de brug af waar je zelf zo hard aan bouwt.

Vanaf dan gaat het snel. Cole stapt nog eens uit naar zijn zelfbenoemde succesalbum 2014 Forest Hills Drive, faket nog even dat de show afgelopen is, maar draait zich nog om voordat hij het podium af is om zijn paradepaardje No Role Modelz in te zetten. De hele tent ondersteboven. Mooi toch? Het is een concert van hitjes en albumparels. Niet altijd de tracks die ertoe doen (03’ Adolescence, Fire Squad), maar de tracks die werken (Wet Dreamz, No Role Modelz), volgens het boekje. Hij heeft de wereld dan wel niet kunnen redden vandaag, maar hij kreeg wel de hele Ziggo Dome op dezelfde frequentie. Dat is in ieder geval een stap in de goede richting.

Fotografie: Ben Houdijk

Gezien: 5 oktober, Ziggo Dome, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

abo-actie

Eindejaarsactie: kies je eigen cd-pakket!

OOR speelt voor kerstman! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket ...
album

Hertaalt!

Dave von Raven is een man van vele kwaliteiten. De goed gesoigneerde Nederbietel is niet alleen zanger, liedjesschrijver, panellid en ...
nieuws
Sufjan Stevens

Nieuwe track Sufjan Stevens ode aan Tonya Harding

Sufjan Stevens heeft een verlaat Sinterklaascadeautje gedeeld in de vorm van een nieuwe track: Tonya Harding. Het nummer is een ...