concert

Jarig Dauwpop kan nog zeker 25 jaar mee

‘Navigatie uit! Feestmuts op!’ De automobilist die op Hemelvaartsdag het afgelegen terrein van festival Dauwpop oprijdt is direct gewaarschuwd. Dauwpop is jarig, het is de vijfentwintigste editie, en de bezoeker mag het weten. Nog veel meer dan anders is het festival vrolijk aangekleed, en ook nog meer dan anders zijn de trouwe festivalgangers bont gekleed. Van puntmuts tot giraffenpak. Het is een wonderlijk gezicht, zo diep in het bos bij Hellendoorn.

Als er ooit een prijs wordt uitgereikt voor het mooiste festivalterrein van Nederland, dan wint Dauwpop ‘m dan ook ongetwijfeld. Dit terrein ligt werkelijk prachtig. Alleen al het door Kink FM naamgegeven podiumpje waar vooral zangeres Merol (vandaag op het podium met één begeleider) de boel verovert is schitterend, al staan er een paar bomen doodleuk voor het podium en moet je oppassen voor takken en wortels die de grond uit steken. Niet dat het jonge grut zich daar iets van aantrekt: als Merol Lekker Met De Meiden inzet stormen jonge meisje massaal naar voren. Voor hen is Merol hét nieuwe boegbeeld.

Podia als dit vind je op Dauwpop in alle hoeken en gaten, zoals je ook barretjes en foodtrucks op allerlei plekken op dit terrein vindt. Qua comfort doet Dauwpop voor niks onder. Hart van het festival is een gigantische tent waar dit keer grote groepen als Nothing But Thieves, De Staat en Balthazar optreden. Over die laatste gesproken: de beste band van België op dit moment is net terug uit de Verenigde Staten en moet de boel oppakken zonder soundcheck. Knap lastig, blijkt, want technisch is er van alles mis. Tenminste, dat zien we, want horen doen we het eigenlijk nauwelijks.

Die twee voormannen stelen net als in AFAS Live een paar maanden geleden gewoon weer de show. Hoe kan het ook anders, met zoveel klasbakken van nummers op zak. Hier in het bos klinkt die prominente, sexy bas zelfs nog even fijner. Groot kans natuurlijk dat ze de show zelf niet bijschrijven in hun eigen top 5, daar is teveel technisch gedoe voor, maar de gemiddelde Dauwpopper sloft na afloop gelukzalig de tent uit. En dat is ook veel waard.

Op naar een volgend avontuur, in dit geval een optreden van George Baker. De echte. Want dat is ook Dauwpop, waar camp steevast óók een grote rol speelt. Op een klein podiumpje vertelt Baker smakelijk over zijn leven. Tussen de grappen door zingt hij. ,,Ze hebben me verteld dat ik om zeven uur op moet rotten,” zegt hij vrolijk. Dus is er nog tijd voor een liedje. Iedereen mag mee doen en doet dat ook, want de polonaise is indrukwekkend chaotisch en lang: het is Uma Paloma Blanca, wereldhit uit 1975. 

Baker na Balthazar, Shame na Baker. Dat is zo’n beetje Dauwpop anno 2019. Na de lol met Baker gaat het er in de Barn, een gigantische boerenschuur met balkon als podium, heel anders aan toe. Ze denderen het podium op, de jongens van Shame uit Londen, en storten hun nauwelijks verstaanbare postpunk genadeloos uit over de massa. Nou ja, massa: de tent staat de hele dag stampvol, behalve nu Shame speelt. De faam van de band is toch nog niet zo groot. Niet dat het Shame uitmaakt: zanger Charlie Steen trekt na een paar nummers zijn foeilelijke oversized overhemd uit en duikt gewoon nog maar eens het publiek in. Er staan vandaag weinig bands met meer overtuiging en ziel op het podium, al spotten we er nog één waar we vrolijk van worden en waar we dat eigenlijk niet van hadden verwacht: de Kaiser Chiefs.

Want wat kan die band nu nog, zoveel jaar na het verschijnen van dat klassieke album Employment? Veertien jaar oud is die plaat alweer. En elke plaat die volgde was minder sterk. Dus draait het vandaag ook weer om nummers als Everyday I Love You Less And Less en I Predict A Riot. Die allebei de tijd hebben doorstaan, want ze worden in de grootste tent met volle overtuiging gespeeld. Veel bands uit die tijd zijn gestopt, alweer bezig aan een reünie of uit de gratie: de Kaiser Chiefs zijn nog bezig en dat is te prijzen. Al zijn nieuwe nummers veel te mid-tempo en bedeesd om op het eerste gehoor nog enige indruk te maken. De band van Ricky Wilson zal ongetwijfeld voorgoed gegijzeld blijven door z’n eigen eerste popklassiekers. 

Terwijl festivals in grote steden als Amsterdam en Rotterdam namelijk steeds heftiger worden geplaagd door gemeentebesturen die de boel plat willen reguleren gebeurt hier al jaren iets wat in de Randstad ondenkbaar is: een festival in het groen, aangemoedigd door de hele regio, gekoesterd door de provincie. Hier geen gedoe over vergunningen, maar duizenden bezoekers die struinen langs podia in het prachtige groen. Mooi signaal voor de burgemeesters die bang zijn voor een beetje festival: juist omdat dat groen zo mooi is gedraagt iedereen zich nog netjes ook.

En zo slaan we ons de dag door, biertje in de hand, vers gemaakte pizza achter de kiezen, Van popact als Ronnie Flex (schijnbaar zonder enige moeite ijzersterk, zo groot is zijn talent) tot rockgroep als De Staat en afsluiter Nothing But Thieves. Geen groep die verzaakt, die festivalganger die zich verveelt. Wat een verwennerij.

Dauwpop-gangers kijken na afloop dan ook allemaal verrukt. Zij weten: dit was een feestelijke editie, op een uniek terrein. Een verjaardagsaflevering die bevestigt wat we al lang vermoedden: dat dit festival ook de komende vijfentwintig jaar nog wel mee kan.

Fotografie: Bart Heemskerk

Gezien: 30 mei 2019, Dauwpop, Hellendoorn

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Metallica overdondert ook van een afstandje
concert
Metallica

Metallica overdondert ook van een afstandje

De vorige keer dat Metallica in Amsterdam optrad, was dat voor twee – relatief – intieme concerten in de Ziggo ...
Smashing Pumpkins is luid, rauw en intens in AFAS Live
concert
The Smashing Pumpkins

Smashing Pumpkins is luid, rauw en intens in AFAS Live

Eindelijk weer in de oude bezetting zijn de Smashing Pumpkins van Billy Corgan bezig aan een Europese tournee. En toch ...
Bon Jovi kan niet tegenvallen in het Goffertpark
concert
Bon Jovi

Bon Jovi kan niet tegenvallen in het Goffertpark

Het is een van de succesvolste bedrijven in de muziek. De BV Bon Jovi staat al jaren in de lijst ...

Recensie: Jarig Dauwpop kan nog zeker 25 jaar mee (concert) | OOR