concert

Kelis in Paradiso: een veelzijdige carrière door dik glas

Ze had nooit de gewenste doorbraak in thuisland de VS, maar in Europa en Oceanië sloeg Kelis Rogers rond de millenniumwisseling in als een bom. Milkshake en Trick Me schoten haar de stratosfeer in, maar dat was nooit gebeurd zonder het fundament dat Kaleidoscope (1999) legde. Zaterdag vierde Kelis, met uitgebreide band en DJ, de twintigjarige verjaardag van haar debuutalbum in Paradiso. Met twee decennia aan hits in krap twee uur, plus een paar deep cuts van Kaleidoscope, allemaal in een show net zo luchtig en kleurrijk als Kelis’ persoonlijkheid.

We staan hier voor ons plezier, is wat Kelis Rogers (40) het publiek meteen wil meegeven als ze het podium opstapt na een gesproken introductie over haar uniciteit. Ze lijkt het namelijk niet heel serieus te nemen wat er de komende twee uur gaat gebeuren. De zangeres met de kenmerkende hese stem en kleurrijke haardrachten leest haar oudere teksten niet zelden van een notitieblok of lessenaar af. Ze raast tussen de nummers door slordige korte stukken Kelis Was Here, evergreens als Smells Like Teen Spirit of EDM-bangers van de Bingo Players en neemt uitgebreid de tijd voor gebabbel en cadeautjes. 

Het zorgt voor een ongedwonge, maar soms ook wat onverschillige avond, die in rap tempo langs de verschillende muzikale personae van het multitalent uit Harlem schiet. Dat ze tegenwoordig meer bezig is met koken en sauzen ontwikkelen, blijkt niet alleen uit de titel van haar laatste album Food (2014), maar ook uit de aandacht die er in deze show zit. Er is een voelbare afstand als Young, Fresh N’ New en Ghetto Children van papier worden voorgedragen. En klassiekers als Got Your Money en Millionaire komen zonder de bijdragen van ODB en Andre 3000 gehaast en incompleet over. Ook mist de impact van de originele beats en samples in de mix, waardoor de hiphop-flair van The Neptunes soms naar de achtergrond verdwijnt.

Als de lessenaar eindelijk aan de kant gaat, ergens halverwege de show, wordt het beter. Kelis neemt de tijd om een jasje van een fan aan te nemen en vertolkt – met of zonder haar boekje – slow jams Lil Star en Suspended en een soulvol Food-blokje. Vervolgens gaat de hitmachine aan, waarmee de avond na Trick Me, Caught Out Here en Milkshake uitmondt in een clubnacht. Bounce, 4th of July en de door David Guetta geproduceerde banger Acapella zijn de lichtvoetige succesvolle dance-uitstappen die Kelis rond 2010 uitbracht. In sneltreinvaart verandert de zaal in een springende massa, en zo hebben we kort kunnen proeven van alles wat Kelis ons de afgelopen twintig jaar voorschotelde. Maar door het dikke glas van de caleidoscoop werd het geheel nooit helemaal voel- of grijpbaar.

Fotografie: Daniël de Borger

Gezien: zaterdag 7 maart 2020 in Paradiso, Amsterdam

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR ontsluit de pophistorie: elke dag een klassiek verhaal!
het poparchief

OOR ontsluit de pophistorie: elke dag een klassiek verhaal!

We gaan iets leuks doen. Nu heel het land toch zo'n beetje in lockdown zit, unlocken wij het OOR-archief. Of minder ...
Blauwe Vear
album
Jack Poels

Blauwe Vear

‘Een Americana-album uit America’, zo noemt de trotse labeleigenaar het. Een ex-Limburger die het ook was opgevallen dat zanger-liedjesschrijver Jack ...
Gigaton
album
Pearl Jam

Gigaton

Bijna zeven jaar hebben we erop moeten wachten: een nieuw Pearl Jam-album. OOR’s meest gestaalde Pearl Jam-watcher recenseert 'Gigaton', track ...

Recensie: Kelis in Paradiso: een veelzijdige carrière door dik glas (concert) | OOR