concert

King Gizzard & The Lizard Wizard als grabbelton in TivoliVredenburg

In het universum van de Australische ieder-denkbaar-bijvoeglijk-naamwoord-rockers King Gizzard & The Lizard Wizard gaat de tijd snel. De twee uitverkochte shows die de band in de Ronda van TivoliVredenburg geeft, werden een ruim half jaar geleden aangekondigd, inmiddels is het collectief alweer twee albums verder. De tweede van die albums, het op papier nogal bespottelijke thrash metal-uitstapje Infest The Rats’ Nest, bleek wonderbaarlijk genoeg het meest van kop tot staart vermakelijke King Gizzard-album sinds Nonagon Infinity uit 2016, zeven albums geleden. Dat deze plaat het laatste wapenfeit van de heren is, wil natuurlijk niet zeggen dat TivoliVredenburg ook een metalshow voor zijn kiezen krijgt. Nee, de band gebruikt zijn uitgebreide oeuvre vanavond als grabbelton, met uitstekende resultaten. 

Dat oeuvre is namelijk dusdanig uitgebreid dat de band onder leiding van Stu Mackenzie zonder veel moeite iedere avond een andere setlist kan spelen, waardoor zelfs de meest obsessief setlist.fm bijhoudende fanatici nog voor een verrassing kunnen komen te staan. Het enige wat vast leek te staan, was dat de band opent met een handjevol tracks van Infest The Rats’ Nest, maar zelfs dat wordt vanavond overboord gegooid. De band trapt af met het lekker voortdenderende Rattlesnake van Flying Microtonal Banana uit 2017 en schakelt daarna door naar nog twee tracks van dat album, waardoor meteen duidelijk wordt dat Mackenzie en consorten de ogen meer op het verleden dan op het heden gericht hebben. 

Het duurt zo’n drie kwartier voordat er iets voorbijkomt dat de band in 2019 uitbracht – twee nummers van het weinig enerverende Fishing For Fishies – en meer dan een uur totdat we de eerste thrash metal weten te ontwaren. Bij sommige bands zou dat een zwaktebod kunnen zijn, maar bij een band die al zoveel materiaal op zijn naam heeft staan als King Gizzard is een dwarsdoorsnede van het oeuvre een plus. Al helpt het natuurlijk ook dat de band precies de goede songs uit de grabbelton weet te vissen. 

Zo komen van het onnavolgbare conceptalbum Murder Of The Universe – voor de ongeïnitieerden: een album dat verhaalt over hoe een robot de wereld overspoelt met kots, of iets van gelijke strekking –  in de vorm van Alter Me I en Altered Beast II twee van fijnste nummers voorbij. Alleen wat betreft magnum opus Nonagon Infinity slaat de band de plank een beetje mis. De eerste vier nummers van dat album zijn de beste twintig minuten muziek die de heren ooit op plaat hebben gezet, maar die horen we helaas niet. In plaats daarvan is het wat flauwe Mister Beat de eerste vertegenwoordiging van dat album, maar de furieuze uitvoering die Evil Death Roll direct daarna meekrijgt maakt een hoop goed. Maar zelfs als er een wat mindere broeder voorbijkomt, blijft de show uiterst vermakelijk om naar te kijken, vooral door de snaarstrakke band. 

Met zeven man op het podium, die ook nog eens allemaal een zeer wijde variatie aan genres onder de knie dienen te hebben, zou het makkelijk een rommeltje kunnen worden, maar alles wordt tot de puntjes perfect uitgevoerd. Mackenzie heeft nog nooit een gat in een nummer gevonden dat hij niet kan opvullen met een goed getimede ‘whoooooooo!’ en wakkert met zijn manische energie de flink kolkende moshpit steeds verder aan. Hij is natuurlijk ook de grootste blikvanger op het podium, de rest van King Gizzard bestaat vooral uit getalenteerde muzikanten die zonder poespas hun ding doen, al begint toetsenist Ambrose Kenny-Smith een steeds grotere rol op het podium op zich te nemen. Zo neemt hij zelfs op twee nummers, Let Me Mend The Past en afsluiter The Bigger Boogie, de leadvocalen voor zijn rekening. 

Bij laatstgenoemde beklimt hij in de finale zelfs het balkon, dus Mackenzie is duidelijk niet de enige showman die de band in de gelederen heeft. De show bereikt iets daarvoor zijn hoogtepunt als de band maar eens wat nummers uit Infect The Rats’ Nest plukt. Vooral het allesverzengende Organ Farmer brengt de energie in de zaal tot een nieuw hoogtepunt, wanneer daarna The Great Chain Of Being, een ouder nummer dat niet op de nieuwste plaat had misstaan, voorbijkomt, gaat het dak er helemaal af.

King Gizzard & The Lizard Wizard bewees zichzelf vanavond als een van de fijnste harde livebands van het moment. En wat betreft de opvallende afwezigen op de setlist: maandagavond nieuwe ronde, nieuwe kansen. Of anders wel de eerstvolgende keer dat “King Gizz” ons land aandoet. Dan is de band ongetwijfeld weer drie albums verder. 

Fotografie: Luuk Denekamp.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR's Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar
eindlijst

OOR’s Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar

Norman Fucking Rockwell! van Lana Del Rey is door de verzamelde Nederlandse muziekcritici uitgeroepen tot het beste album van het ...
Kerstmuziek, maar dan leuk: 8 albums voor fijne feestdagen
tips

Kerstmuziek, maar dan leuk: 8 albums voor fijne feestdagen

Kerstboom, knipperlichtjes, een klauterende kerstman tegen de gevel en dan alleen nog... de muziek! Rond deze tijd van het jaar ...
Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki
Club OOR
Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki

Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki

Lees alle inter­views, achter­grond­verhalen, recensies, columns en agenda­tips van OOR nu ook op OOR.NL. Exclusief voor abonnees. ABONNEE EN WIL ...

Recensie: King Gizzard & The Lizard Wizard als grabbelton in TivoliVredenburg (concert) | OOR