concert

King Krule in Melkweg: rood­harigen hebben wél een ziel

In een rumoerige, bomvolle Melkweg loopt Archy Marshall (King Krule) donderdagavond het podium op, met de zelfverzekerde houding van een Londense beatnik. Zijn kleine, priemende ogen scannen de zaal. Amsterdam is als derde aan de beurt in zijn Europese tournee. Twee weken geleden bracht hij Man Alive! uit, dat tot stand kwam voor en na de geboorte van zijn dochter (hij is samen met fotografe Charlotte Patmore). Een plaat die in lijn ligt met de sound die we van King Krule kennen; donkere postpunk, neo-jazz, diepe baslijnen, synths en vreemde geluiden. Haast nog cryptischer en fragmentarischer dan The OOZ (2017).

Hij trapt vanavond af met Has This Hit?, prijsnummer van zijn debuut 6 Feet Beneath the Moon (2013). Zijn simpele outfit – zwarte pantalon, eenvoudige, witte blouse en zwart-witte Nikes – contrasteert met de complexe muziek en emotioneel beladen manier van zingen. Aan het eind van de openingstrack verandert zijn kritische blik in een meer vriendelijke: ‘Hello, how are you doing today?’. Zonder de interactie vaak op te zoeken, weet de roodharige zanger het publiek toch mee te krijgen. Hij danst op zijn eigen, complexe ritmes en slaat zijn gitaar soms haast aan stukken. Of hij neemt een slok van zijn bier, waarop de rest van de band hem volgt. In het publiek – met opvallend veel Britten – valt op een gegeven moment zelfs een meisje flauw.

Ondanks dat Man Alive! pas net uit is, ligt de focus niet op het promoten hiervan. De setlist biedt een goede afwisseling tussen oude en nieuwe nummers. Zo ook tussen de wat donkere postpunktracks (Dum Surfer), rustigere nummers (Baby Blue) en de meer upbeatmomentenPal voor het podium ontstaan zowaar moshpits bij energiekere tracks als Easy, Easy en Rock Bottom. Alleen tijdens de interludes, die hij ook vaak in zijn albums verwerkt, raakt King Krule de aandacht van zijn publiek kwijt. Ondanks de haast etherische insteek met paars-rode belichting, geluidseffecten van wind en lang doorklinkende reverb, klinkt er geroezemoes in de zaal.

Wat opvalt is dat saxofonist Ignacio Salvadores een unieke plaats inneemt binnen de band. Hij en Archy hebben het meest gewerkt aan de productie van het album en dat vertaalt zich in de dynamiek tussen de twee. Wanneer Ignacio niet zijn ongekende saxofoonskills laat zien, doet hij de backing vocals en springt of danst hij mee als een MC die het publiek opjut. Dat leidt uiteindelijk tot een massale smeek om ‘one more song’ wanneer de band het podium afloopt.

De toegift bestaat uit de klassieker Out Getting Ribs, waarna Archy met een opgeheven hoofd en twee V-tekens in de lucht het podium afloopt. Het kostte hem ogenschijnlijk weinig moeite om hier een hoogwaardige show neer te zetten. En de mythe dat roodharigen geen ziel zouden hebben, is vanavond wel ontkracht.

Fotografie: Luuk Denekamp

Gezien: 5 maart 2020 in De Melkweg, Amsterdam

Lees ook

Hij werd vader, maar dat maakt outsider King Krule niet minder compromisloos op Man Alive!. We zochten hem op in zijn eigen Peckham, Zuid-Londen. Lees hier.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
De erfenis van Thin Lizzy: 'Die solo's, groots!'
achtergrond
thin lizzy

De erfenis van Thin Lizzy: ‘Die solo’s, groots!’

Silverbacks-zanger Daniel O’Kelly over de erfenis van de tragische rockheld Phil Lynott, die wordt geëerd met een boxset en een ...
Bruce Springsteen - Letter To You (track by track)
recensie
bruce springsteen

Bruce Springsteen – Letter To You (track by track)

OOR’s Springsteen-watcher bespreekt het nieuwe album 'Letter To You'. Track by track. 'Dit is de ongelikte beer in het werk ...

Recensie: King Krule in Melkweg: rood­harigen hebben wél een ziel (concert) | OOR