Met haar nieuwste album Lotus heeft Little Simz weer een stap voorwaarts gezet. Daarvoor haalde ze haar inspiratie uit een tumultueuze periode, die gekleurd werd door ruzie met ex-producer Inflo. Daarnaast vertrouwde ze ons toe met onzekerheid te kampen, die zo overweldigend was dat ze alles van zich afschudde en een gevoel van totale vrijheid ervoer. Eerst het zuur, dan het zoet. Lotus werd unaniem bejubeld en donderdag kregen we in AFAS Live een uitgerekte show te zien waarin niet alleen het nieuwste werk uitblonk.

‘Hello’, zwaait Simbiatu Ajikawo ons toe. Als kleine kinderen zwaaien we terug. Tijdens Thief en Flood hebben we Simz, haar band en de prachtige lotusbladeren achterop het podium al kunnen bewonderen. Daarachter een scherm met visuals, aan de zijkanten schermen met livebeelden. De rapper stuitert vrolijk heen en weer, haar gezicht verscholen onder een bucket hat, haar ogen achter een zonnebril. En ondertussen spit ze de woorden met een vurigheid en precisie waar veel collega’s nog wat van kunnen leren.

Ze weet het publiek al snel te vinden, zoals tijdens I Love You, I Hate You: ‘Amsterdam sing this shit to me!’ De bassolo aan het eind van het extreem dansbare Young wordt gebruikt om wat kleding af te werpen. Eindelijk zien we haar innemende lach en charismatische uitdrukkingen. Soms hoeft ze alleen maar een stilte te laten vallen en de zaal in te kijken om applaus te oogsten. Dat krijgt ze ook als de aangepaste tekst van Introvert bij het publiek landt: ‘I’m not into politics, but I know it’s dark times / Parts of the world still living in a genocide.’

Simz is een volleerd koorddanser die balanceert tussen vreugde en verdriet. Als ze zich tijdens 101 FM tussen het publiek begeeft – jammer dat we hier dan weer net niets van zien op de schermen – is het feest compleet. Na Venom verschijnt een draaitafel in beeld. De dj-set wordt gebruikt om drie tracks van het afgelopen jaar verschenen Drop 7 te draaien terwijl ze vrolijk meerapt – en het staartje bevat zelfs nog een nieuwe track.

De tweede set gaat voortvarend van start met Lion en hoogtepunt Point And Kill, waarbij echt iedereen de tekst van Obongjayar meeschreeuwt: ‘You can’t stop me, oh, you can’t stop me / Point and kill!’ Ook het daaropvolgende Only wordt vrolijk meegezongen en veroorzaakt het gejuich na afloop nou waterige ogen bij Simz? Als ze even later een ontboezemend praatje houdt over onzekerheid en eenzaamheid plaveit ze de weg voor een indringende versie van Lonely, waarbij telefoonlampjes de zaal oplichten.

Free wordt moeiteloos zonder backing gebracht en de drum- en gitaarsolo’s tijdens Lotus onderstrepen de toegevoegde waarde van de – enorm strakke – liveband. Een paar fans hebben de avond van hun leven als Simz hun vinyl van een krabbel voorziet én er nog even mee poseert. Zo wordt er via Miss Understood en Woman naar een climax toegewerkt die tot wasdom komt in toegift Gorilla. Het perfecte einde van een lange show die de veelzijdigheid van Little Simz onderstreept. De zomer mag dan voorbij zijn, AFAS Live was vanavond een festivalweide waar de zon volop scheen.

Gezien: 2 oktober 2025 in AFAS Live, Amsterdam

Fotografie: Noah Schielen