concert

Lokerse Feesten dag 3: Gojira, Judas Priest en Steel Panther

Muziek is geen voetbal. Toch scoorde de ene formatie veel meer dan de andere op de traditonele metaldag op het plein van De Lokerse Feesten. En net als eerder deze zomer op het gras wonnen de Fransen: Gojira!

Zon, decibels en drinkpauze’s. Geen wolkje aan de lucht voor de vroeg openende Vlaamse band Diablo Blvd. Zanger Alex Agnew staat ‘met zijn bakkes’ in de felle zon, maar hij geeft geen krimp. Hij houdt zelfs zijn jas aan. De Antwerpse band met een naar een song van Corrision Of Confirmity genoemde naam krijgt een half uurtje om het publiek te laten horen waarom het zonde is dat ze aan de afscheidstournee bezig zijn. Dertien jaar bivakkeren in het epicentrum waar rock, metal, punk, hardcore en death metal samenkomen heeft uiteindelijk niet opgeleverd wat ervan gehoopt werd. De band speelt strak, Agnew is een rasentertainer en hij krijgt ondanks de hitte zowaar de eerste schuchtere poging tot moshpit voor elkaar. Maar het contrast voor Agnew (42) blijft groot tussen openen in Lokeren met zijn bandje en vele keren het Sportpaleis vullen in zijn eentje als stand-up comedian. Eind dit jaar is de afscheidsshow van Diablo Blvd in de AB in Brussel.


Over die stad gesproken, ‘Good evening Brussels’, zo luidt de welkomstgroet van Steel Panther in Lokeren. Ze weten niet beter, of ze doen het erom, want deze poser-rockers uit L.A. hebben inmiddels meer weg van een veredelde cabaret-act in een hete nachtclub dan van een relevante glamrockband. De songs duren korter dan het gelul tussendoor. Wie het voor het eerst meemaakt ligt in een deuk en weet niet wat hij meemaakt, voor wie de band al vaker zag rest soms nog net een glimlach. Zoals bij de persiflage van de drummer van Def Leppard door ook met één arm te gaan drummen of tijdens de imitatie van Ozzy Osbourne als bejaarde rockster. Voor de belangrijkste boodschap had gitarist Satchel een regel Nederlands uit het hoofd geleerd: ‘Lokeren, laat uw tieten zien!’ ‘#WeToo’, moeten een aantal dames gedacht hebben, want gelukkig voor Satchel en zanger/geilneef Michael Starr was het daar wel weer voor, al waagde niet iedere dame op het podium tijdens 17 Girls In A Row zich aan de oproep.

Meer van deze tijd en muzikaal relevanter is de death metal van At The Gates. ‘Wij zijn van Zweden en Antwerpen’, zegt zanger Thomas Lindberg in bijna accentloos Nederlands. Zijn Antwerpse vriendin zal de belangrijkste oorzaak zijn dat hij nu zelf daar woont. Zijn band speelt werelds. Drummer Adrian Erlandsson speelt strak, zijn dubbele bassdrum maakt overuren en headbangers moeten vanwege de vele weergaloze overgangen opletten voor klachten aan de nekwervels. Lindberg leeft zich ouderwets uit in de melodieuze stukken die ook de songs van hun recente album To Drink From The Night Itself weer bevatten. Dat kleine stukje jazz bij de vraag of het publiek van death metal houdt is maar om te lachen.

De eerste massale moshpits van de dag ontstonden bij de stevige show van de Amerikaanse band Hatebreed. Het gaat er ook op het podium grof aan toe. Punk, hardcore en metal worden samengebald tot uppercuts om dizzy mee geslagen te worden. Het publiek ontvangt ze desondanks feestelijk en voor crowdsurfers was het bal tijdens de ophitsende set van de band met brulboei Jamey Jasta. Mooi was zijn eerbetoon aan Vinnie Paul, de overleden drummer van helden Pantera. Gevoelig momentje in een verder louter bruut optreden.

Het hoogtepunt van de dag moet dan nog komen. Alles wat metal de laatste twintig jaar interessant maakt komt samen in de Franse bom die Gojira heet. Hoewel al ruim twintig jaar bezig (deels onder de naam Godzilla) blijft de groep van zanger/gitarist Joe Duplantier zich ontwikkelen. Ze zijn inmiddels aanbeland op het punt dat ze op festivals menig minder relevantere headliner naar huis spelen. Zowel technisch, compositorisch als qua spelvreugde. Hoewel de muziek ritmisch allesbehalve simpel in elkaar steekt, is iedere klap raak en elke akkoordenreeks boeiend. Bovendien snijdt iedere zin in de originele songs over de natuur en andere wonderbaarlijke elementen op deze planeet hout. Ik kan me niet voorstellen dat eerdere vulkaanuitbarstingen elders even goed aangevoeld kunnen hebben dan deze overweldigende stroom songs van laatste album Magma. Het publiek geniet van de passages waar flarden sfeervolle progrock zijn te ontwaren en ontploft als er knallende industrial aan hun death metal wordt toegevoegd. Alles klopt aan de show: het magnifieke geluid waarin ieder detail te horen is, de overweldigende stoot energie van de bandleden in de vol flair onverwacht geworpen clusterbommen en aan de magnifieke beelden en lichtshow die de sfeer van iedere track perfect versterken. Als Flying Whales, afkomstig van From Mars To Sirius uit 2005 gespeeld wordt, zorgen ook de door fans meegenomen, over het publiek heen duikende opblaasbare walvissen voor een prachtige extra toevoeging. Groots optreden!

Onbegonnen werk eigenlijk voor de band die na Gojira op moet draven om dat optreden te evenaren. Een groot doek schermt het zicht op het podium af. Als dat doek eenmaal is gevallen en een van de lelijkste decors aller tijden (geen gezicht, het lijkt wel1977) tevoorschijn komt, schiet mij de gedachte te binnen dat dat gevallen doek eigenlijk voor de gehele band uit de ‘Old’ Wave of Brittish Heavy Metal staat: Judas Priest. Pioniers, zeker, maar als je zanger Rob Halford (66) over het podium ziet sjokken krijg je toch wel met hem te doen. Is dit zo langzamerhand geen persiflage op een hardrockband? Het geluid is het eerste deel van de show ook veel te zacht om enig effect te sorteren, maar dat wordt naarmate de set vordert beter. Ook als Halford om de haverklap achter het tentzeil richting coulissen wegduikt, hoop ik steeds dat hij zijn rollator dat keer wel kan vinden. Niet dus. Het dient een ander doel. De in 1998 uit de kast gekomen zanger verkleedt zich graag. En die rollator blijkt later een heuse motorfiets waarmee hij het podium op komt rijden. Als de hits (Breaking The Law, Hell Bent For Leather) gespeeld worden is het plein inmiddels al helemaal om en klapt het grootste deel de handen blauw. Ontroerend is zelfs de opkomst van Glenn Tipton tijdens de toegift. De gitarist moest vanwege Parkinson de band verlaten, maar mag volkomen terecht wel nog meedelen in de feestvreugde.

Gewaagd is de programmering van de Belgische formatie Brides Of Lucifer als afsluiter, dik na middernacht. Een curiositeit? Ja, eigenlijk wel. Achter het idee van deze band zitten namelijk pianist Steven Kolacny en gitarist Koen Buyse (Zornik). Samen zochten ze naar een vorm om de zangeressen van het ooit als meisjeskoor gestarte Scala op de metalmarkt los te laten. Het decor is groots, de muziek (covers uit een kleine veertig jaar heavy metal) stevig, ondanks wat materiaalpech in het begin. Kleine meisjes – ook die van een braaf koor – worden groot. Een vijftiental dost zich fraai uit om met de duivel te trouwen en gezamenlijk liedjes van Dio, Alice Cooper, Rammstein, Pantera, System Of A Down en Slipknot te zingen. De engelenstemmen van de duivelsvrouwtjes zijn fraai, maar ook eentonig. Een paar leadpartijen of een duet met Koen had voor meer dynamiek kunnen zorgen. Er is klokkenspel tijdens South Of Heaven (Slayer) en zowaar wordt ook Painkiller (Judas Priest) nog gecoverd. Hoe fraai het decor ook is en hoe vol de speciaal gebouwde brug ook gevuld is met fraaie bruiden, het geheel blijft veel te statisch. Het lijkt wel of alleen de mannen met gitaren toestemming kregen om zich te mogen bewegen. Het decor is dus klaar en voldoet, aan leadvocals en de show resteert nog veel werk.

Fotografie: Harrij Stekel

Gezien: 5 augustus 2018, Lokerse Feesten, festivalterrein Grote Kaai, Lokeren

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nieuwe albums!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nieuwe albums!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Bottle It In
album
Kurt Vile

Bottle It In

Artistieke surplaces, Kurt Vile moet er niets van hebben. De zanger en gitarist uit Philadelphia zat in The War On ...
Car Seat Headrest
Club OOR
Car Seat Headrest

Car Seat Headrest

Club OOR presenteert Car Seat Headrest op 14 november in TivoliVredenburg (Utrecht). Ben je OOR-abonnee en wil je hier gratis ...

Recensie: Lokerse Feesten dag 3: Gojira, Judas Priest en Steel Panther (concert) | OOR