‘Laten we van dit festival een Mary J. Blige-feestje maken!’ scandeert de dj. De zitplekken, die de zaal flankeren, worden halverwege ongedaan gemaakt als bezoekers luidkeels meezingen, staand op hun stoelen. Vorig jaar werd de New Yorkse ingehuldigd in de Rock & Roll Hall Of Fame, vanavond knalt haar confettikanon de zaal vol met kleurrijke meezingers, dansplaten en tranentrekkers. Mary J. Blige als MC van een reusachtig buurtfeest. Een onbetwist r&b-icoon.
Ze moet nog warmdraaien. Gehuld in een wit gewaad met gouden lokken, verschijnt Mary J. Blige op het podium als de Virgin Mary. Dansers draaien om haar heen en de band breekt de boel los, maar haar stem blijft nog steken. Niet vals, verre van, maar wat verdwaald in het grote geluid. Niet lang daarna gaat de zonnebril af, en dan weet je meestal dat het serieuze werk begint.
‘Dit is voor alle Mary J. Blige-fans.’ Ze verwijst voortdurend naar zichzelf in de derde persoon. Trots op haar oeuvre en trots op haar fans. Beide krijgen de nodige aandacht, want alle ruimte wordt gegeven aan de grote hits en de fans krijgen handjes en omarmingen als Blige de pit instapt. Ze overhandigt de microfoon aan een fan die vooraan staat, die hem gretig aanneemt en meebrult, terwijl de zangeres trots toekijkt.

Real Love, Everything, Family Affair en meer. Kies maar. Het zijn de melodieën van discotheken, barbecuefeestjes en douchekopconcerten. En dat al sinds de jaren negentig. De klanken horen bij een bepaalde tijdsgeest en zijn tegelijkertijd tijdloos in hun aanstekelijkheid.
Halverwege de show maakt ze een gedaanteverwisseling. Het grote scherm toont oude interviews waarin ze haar scheiding bespreekt. De boodschap: ik moet nooit twijfelen aan m’n intuïtie. Ze verschijnt op het podium in het zwart en de toon wordt serieuzer. Ze houdt zich vocaal minder in en de thematiek wordt ernstiger, met bijvoorbeeld een protest tegen oorlogen.
Mary J. Blige rondt haar For My Fans-tour af voor haar album Gratitude, dat vorig jaar uitkwam. Alles staat dus in het teken van dankbaarheid. Die wisselwerking tussen fans en artiest is natuurlijk fundamenteel aan ieder optreden, maar ze wedijvert duidelijk op deze dynamiek. Ze treedt op met het productieniveau van een veteraan, zonder het oogcontact te vergeten.
Gezien: North Sea Jazz 2025, vrijdag (23.00 uur) in de Nile.
Fotografie: Dimitri Hakke