Het moet knap kut zijn om Alex MacKay, de bassist van Nation Of Language, te zijn. Jaar in jaar uit op tournee met een dolgelukkig getrouwd stel. Als derde wiel. Zelfs de fotograaf van dienst, onbekend met de onderlinge verhoudingen, constateert dat er iets triests kleeft aan de man met de Fender-basgitaar. ‘Hij hangt er een beetje bij.’
Niet alleen de relatie van Ian Richard Devaney en Aidan Noell floreert, de band zelf ook. Nation Of Language is de afgelopen jaren bijna ongemerkt doorgeschoven van cultact naar vaste festivalwaarde. Wat ooit begon als muziek voor aan de eighties verknochte synthliefhebbers trekt inmiddels probleemloos een volle TWO.
Veel is er niet veranderd. Al vier albums lang schrijft de band melodieuze synthpop vol melancholie, oorwurmen en refreinen die zich al na één luisterbeurt als een koala aan je vastklampen. De invloed van Orchestral Manoeuvres In The Dark hangt nog steeds als een paraplu boven de nummers, maar Nation Of Language heeft die erfenis een volledig eigen, herkenbare draai gegeven.
De TWO staat vol met mensen die deze muziek waarschijnlijk al draaiden toen synthpop nog geen nostalgisch genre was. Boven het publiek zweeft een discobalballon. Daaronder wordt niet gedanst maar geklapt. Enthousiast geklapt.
Devaney gooit zijn lichaam in allerlei bochten. Noell staat achter een muur van knipperende synthesizers. Vrijwel alles wat Nation Of Language onderscheidend maakt komt uit haar hoek van het podium. Devaney beweegt. Noell bouwt. Het is al jaren een beproefde taakverdeling.
Halverwege slaat alles om. Een zwerm New Generation Tickethouders (lees: jongeren) strijkt neer en binnen een paar minuten hebben ze de eerste rijen gekaapt. Overal glittergezichten. Er wordt gesprongen. De klappers zijn ineens in de minderheid. Ook opvallend: de jonge garde kent de teksten woord voor woord. En niet alleen de hits, maar alles. Alsof Nation Of Language geen nostalgie is, maar gewoon een popband.
September Again. Wounds Of Love. Across That Fine Line. The Wall & I. On Division St. Alle publieksfavorieten komen langs en worden verslonden. Alsof ze zijn geboren in de tijd waar ze naar verwijzen. Nation Of Language heeft zowaar voor elkaar gekregen dat twee generaties de band claimen.
Gezien:Â Best Kept Secret 2026, zaterdag (18.45 uur).
Fotografie:Â Willem Schalekamp
