Norah Jones, wie kent haar niet? Denk je aan North Sea Jazz, dan denk je automatisch aan de Amerikaanse zangeres en pianist die hier al vaker stond en die – of dat genretechnisch gezien klopt of niet – ‘jazzmuziek’ bij het mainstreampubliek op de kaart zette. Ooit debuteerde Jones met geperfectioneerde pianosongs, maar de laatste jaren werd ze losser, met allerlei zijprojecten en samenwerkingen. Dat zou je echter niet zeggen wanneer je haar zondagavond in Ahoy ziet spelen.

Norah Jones serveert North Sea namelijk een typisch Norah Jones-optreden. Statisch zit ze achter de vleugel en speelt ze haar liedjes, stuk voor stuk zacht en jazzy en uitermate geschikt voor de Knuffelrock-compilaties die je nog weleens tegenkomt bij de Kruidvat-koopjes. En binnen haar imposante discografie zijn het toch altijd weer dezelfde liedjes die eruit springen en die maken dat de grootste zaal van Ahoy voor het eerst dit weekend helemaal vol staat: Sunrise, Come Away With Me en Don’t Know Why.

Slecht gaat het nooit worden bij Jones. Haar stem is helder, diep, gevoelig: prachtig. Haar pianospel spettert wellicht niet van virtuositeit, maar is technisch gezien helemaal in orde. Haar band speelt alles eveneens zoals het hoort en hier en daar maakt de achtergrondzang het subtiele verschil tussen studio en live.

Elk liedje klinkt dan ook als een klok, maar helaas: het is allemaal o zo voorspelbaar. Het maakt niet uit of je Norah Jones twee, vijf of tien keer eerder zag: je krijgt toch vrijwel altijd hetzelfde te zien. Ze staat garant voor een veilig, verfijnd uurtje pianosongs, die steeds meer met elkaar lijken te versmelten naarmate de eindstreep in zicht komt.

Waar het op neerkomt is dat Jones gewoon een ontzettend saaie live-performer is. Wat vanavond niet meehelpt is dat ze, in tegenstelling tot de vorige keer dat ze hier was, geprogrammeerd staat in een grote zaal die totaal niet past bij haar kleine songs. Wie niet vooraan het hek geplakt staat, hoort haar liedjes verzuipen in drankbestellingen, small talk en de voetstappen van zo’n beetje iedereen die dit jaar North Sea Jazz bezocht. Allemaal wilden ze Norah Jones eventjes zien, maar alleen haar grootste fans hielden het van begin tot eind vol.

Gezien: North Sea Jazz 2025, zondag (17.30 uur) in de Nile.
Fotografie: Dimitri Hakke