concert

Nostalgie in sneltreinvaart bij Depeche Mode

Een paar maanden geleden lukte het Nick Cave nog op meesterlijke wijze: het betoveren van de Ziggo Dome. Cave leverde op een magische herfstavond het ultieme bewijs dat het kan, een enorme zaal als de Ziggo Dome overwinnen tot aan de achterste rijen. Iedereen, tot aan de bezoekers op de achterste rij op de bovenste ring, raakte die avond in katzwijm.

Maar vanzelfsprekend was dat niet. Voor Cave en na Cave slaagden veel artiesten er niet in. Je moet van wel héél goede huize komen om dat ook te kunnen. Dat het Dave Gahan van de Britse band Depeche Mode, vijfenvijftig jaar oud en een generatiegenoot van Nick Cave (60), zaterdagavond óók lukt, is daarom des te mooier.

Op de affiches staat wel Depeche Mode, maar bij opkomst van eerst de band en vlak daarna Gahan zelf is het voor de duizenden in de zaal meteen duidelijk: dit wordt de avond van Gahan, en van niemand anders. Hij danst, hij zweet, hij kirt. Hij flirt, hij sjanst, hij grijnst. En hij maakt pirouettes, maniakaal veel zelfs. Na een paar nummer baadt hij in het zweet. Hij blijft maar wijzen en draaien, alsof zijn leven er van af hangt.


Het is indrukwekkend om te zien hoe Gahan zijn publiek meesleept. Hij windt het publiek op meedogenloze wijze om zijn vingers. Alle ogen zijn daarom op hem gericht. Vanaf het moment dag hij het podium op komt, onbereikbaar in de verte op een verhoging, dan nog een silhouet, tot de momenten waarop hij juist nadrukkelijk contact zoekt met zijn fans. In een strakke pantalon en met een weinig verhullend gilletje trekt hij als een soort magneet de Ziggo Dome naar zich toe.

Dat doet Gahan vooral met bewegingen, niet met woorden – het venijn zit ‘m in de energie die hij brengt, niet in wat hij tegen zijn aanhang zegt. Hij neemt daar ook de tijd niet voor: deze show voltrekt zich in sneltreinvaart. Hier staat een band die al een tijd onderweg is met de Global Spirit Tour – het is sinds de tour in mei 2017 begon een daverende, goed geoliede machine geworden. Die maakt indruk, ook al weigert de band in het eerste deel opvallend hardnekkig toe te geven aan wat het publiek wil: popklassiekers.

Die volgen later, maar als ze volgen is het hek van de dam. Meer dan eens viert jeugdsentiment tijdens oudere nummers als Everything Counts (uit 1983, van het album Construction Time Again) hoogtij. Stelletjes beginnen te zoenen bij bepaalde beginnoten en vrienden vallen elkaar in de armen als zij hún hit horen. Hoe dit publiek reageert op hits als Barrel Of A Gun of Enjoy The Silence: het is een prachtig gezicht. Net als bij Nick Cave wordt het er in deze immense, onpersoonlijke zaal op een bijzondere manier behoorlijk intiem van.

Zo wordt dit toch vooral een avond weemoed voor eigen fans, verpakt in een concert in sneltreinvaart – de tweede op deze plek binnen een jaar, want de tour bracht Depeche Mode in 2017 ook al naar de Ziggo Dome. Toen verkocht de zaal stijf uit, nu is ‘ie nagenoeg helemaal vol.

Van Depeche Mode wordt wel beweerd dat het geen festivalband is. Maar deze energieke show, met net zo’n prachtige apotheose als Personal Jesus, zou perfect passen op pakweg Lowlands. En dat niet alleen. De band zou er weer wat nieuwe zieltjes mee winnen, in plaats van te spelen voor een publiek dat iedere noot kent en iedere tekstregel meezingt. Vers bloed voor Depeche Mode: het zou dik verdiend zijn.

Fotografie: Bert Treep

Gezien: 13 januari 2018, Ziggo Dome Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

<span class="club">Club</span> <span class="oor">OOR</span> was op Pinkpop
nieuws

Club OOR was op Pinkpop

OOR was op Pinkpop! We waren er met een eigen Club OOR-stand, waar verschillende artiesten langskwamen om een krabbel uit te ...
Pinkpop dag 1: Pearl Jam als verloren zoon
concert
Pearl Jam

Pinkpop dag 1: Pearl Jam als verloren zoon

De 49ste editie van Pinkpop vindt dit weekend weer plaats in Landgraaf en OOR is alle drie de dagen van ...
Bird Dog Dante
album
John Parish

Bird Dog Dante

John Parish is al een kwart eeuw een onmisbare rechterhand voor Polly Jean Harvey, alsmede een alom gewaardeerde producer, songschrijver ...

Recensie: Nostalgie in sneltreinvaart bij Depeche Mode (concert) | OOR