Sinds jaar en dag staan op Bospop coverbands geprogrammeerd, die vooral de vroege uurtjes van de festivaldag inkleuren. Maar op deze vrijdag staat misschien wel de bekendste en beste coverband van Nederland prominent in de line-up: The Analogues mogen Bospop in Beatlessferen proberen te krijgen. Zou hen het lukken?

Fotografie Bert Treep

Stel, je ontmoet iemand die bijna té perfect lijkt te zijn. Iemand die welbespraakt is, die manieren heeft, iets van de wereld kent en, wanneer de ontmoeting overloopt in een ontluikende romance, je ook nog weet lief te hebben zoals alleen Antonio Banderas dat op het witte doek kan. Maar na verloop van tijd vraag je jezelf af: val ik nou op jou om wat je zegt en doet of om wie je bént?

Die vraag doemt ook op tijdens het optreden van The Analogues, die – om antwoord te geven op de inleidende vraag – geen moeite hoeven doen om Bospop Beatlesgek te krijgen. Vanaf de eerste tonen van Magical Mystery Tour verandert Weert voor even in Merseyside. De catalogus van de Fab Four is van gewapend beton, zeker als er zo goed gespeeld wordt als door The Analogues vanavond.

Elk nootje, woordje, zinnetje, loopje en riffje klopt. Alle songs, voornamelijk uit de tweede helft van de carrière van de Beatles, worden tot op de milliseconde nauwkeurig nagespeeld. Reuzeknap. Wanneer je op zo’n hoog niveau musiceert mag je met trots met die grote vrachtwagen met bandlogo erop door Nederland trekken. Zouden The Analogues jouw eerste vlam zijn geweest, dan had je ze met een gerust hart naar je ouders kunnen meenemen.

Maar ja, zoveel perfectionisme, dat verveelt op den duur. Het is uiterlijk vertoon. Knappe jongens, die Analogues, maar waar zit de diepere laag? Want, het met klinische precisie nabootsen van The Beatles roept, behalve heel veel (h)erkenning, weinig emoties op. 

Natuurlijk, de gitaarsolo in While My Guitar Gently Weeps is fantastisch, maar dat wisten we van op de plaat ook al. Soms verlang je naar een solo die even uit de bocht vliegt. Of een klein schoonheidsfoutje waarvan je moet glimlachen, op z’n minst.

De enige op wie je vanavond écht verliefd kunt worden, is Merijn van Haren. De frontman van Navarone helpt sinds enige tijd The Analogues op Birthday en Helter Skelter. Wanneer hij zijn scheur opentrekt, staan alle nekharen overeind en staan hoofd en hart voor even op één lijn. 

Van Haren geeft net dat beetje extra dat The Analogues in de 45 minuten daarvoor ontbeert: charisma en zeggingskracht. Met andere woorden: hij maakt van The Analogues voor even een band waarvoor je als een blok kunt vallen. Zelfs als je níet Beatlesgek bent.

Gezien: Bospop 2023, 7 juli (22.00 uur) in de Tent.

Zomeractie!

Speciale zomeractie! Als je nu een jaar­abonnement op OOR neemt betaal je geen 66,95 maar slechts 50 euro. En je maakt tevens kans op een originele Epiphone ES-335 gitaar! Meld je hier aan.