concert

Ought excelleert in Paradiso Noord

Indierockband Ought bracht met Room Inside the World begin dit jaar zijn derde bescheiden meesterwerk op rij uit, maar dat vertaalt zich helaas niet in een grote groei aan populariteit. De band stond twee jaar terug in een goedgevuld Paradiso Noord en komt nu terug op diezelfde plek, waar opnieuw het bordje uitverkocht niet aan de deur hangt. Waarschijnlijk zijn hun liedjes gewoon te tegendraads om een echt groot publiek te bereiken. Het helpt waarschijnlijk ook niet dat frontman Tim Darcy met ieder album meer gaat zingen alsof zijn mond verdoofd is. Dat zou ook best eens de reden kunnen zijn dat geen enkel radiostation single Desire ook maar een beetje aandacht gegeven heeft, terwijl dat toch echt een van de mooiste nummers van de laatste jaren is. Alleen al door dat prachtnummer gun je ze eigenlijk een groter publiek, maar de heren bewijzen vanavond dat ze ook in kleine zaaltjes nog uitstekend tot hun recht komen.

‘Sterk spelend Ought blijft boeien’, schreef OOR-verslaggever Dave Coenen over die vorige show in Paradiso Noord. Dat kunnen we vanavond ook concluderen, maar er is ook het een en ander veranderd. Zo vliegt de sound van de band op Room Inside The World nog meer alle kanten op dan hij al deed op de twee voorgangers en zorgt de grotere inbreng van toetsenist Matt May voor een soms haast elektronische kwinkslag. Dat laatste komt in het kwartet aan nieuw materiaal dat de set opent meteen al goed naar voren. Zo klinken opener Into The Sea en andere single These Three Things hierdoor direct een stuk voller dan de oudere, meer hoekige en stuwende nummers die aan bod komen.

Eigenlijk bereikt de show al een vroeg hoogtepunt als de heren net een kwartier op het podium staan. Dan passeert Desire namelijk al de revue. Vanaf de eerste klank voel je al een golf van opwinding door de zaal passeren, zo eentje die je alleen voelt als iedereen weet dat ze naar een nummer van zeldzame klasse staan te luisteren. Het nummer, een soulvolle en hartverscheurende ballad waarin Darcy een kortstondige affaire in een klein plaatsje bezingt, moet het live zonder het koor dat halverwege de studioversie binnenvalt doen, maar dat maakt de impact niet minder. Veel bands zouden nadat ze zo’n bom al na een kwartiertje laten vallen ernstig in de problemen komen, maar Ought is niet voor een gat te vangen.

Met het stuwende Men For Miles bewijst de band direct dat we ons geen zorgen hadden hoeven maken over ook maar enige vorm van een inkakmoment. Hierdoor komt er ook meer beweging in de zaal, een steeds groeiend aantal mensen hupst al dan niet ritmisch met Darcy en zijn mannen mee. Waarna een nummer later de eerste tonen van Beautiful Blue Sky, het prijsnummer van doorbraakalbum Sun’s Coming Down, door de speakers schallen, zijn veel van de aanwezigen helemaal niet meer te houden. Weer zo’n wereldnummer ja, want waar veel bands zich gelukkig zouden prijzen met één nummer van de kwaliteit van Desire, heeft Ought er minstens een op ieder album.

Het is bij dat nummer dat zelfs Darcy los begint te komen. Hij voorziet sleutelzin ‘just that, and the big beautiful blue sky’ met veel schwung van een extra fucking en moedigt het publiek in de slotfase van het nummer zelfs aan tot het meeschreeuwen van zijn euforische uitroepen van ‘yes!’. Gevraagd worden om uit volle borst met een Ought-nummer mee te zingen voelt haast disrespectvol, alsof de directeur van het Louvre je verzoekt om met een viltstift een snorretje op de Mona Lisa te tekenen, maar toch doet de zaal het van harte. Na de euforie die hierdoor ontstaat is een klein inkakmoment dan toch onvermijdelijk, maar nieuweling Disaffectation, met een extra grote rol voor May, brengt al snel weer leven in de brouwerij.

Des te jammer dus dat Darcy dan, na een kleine vijftig minuten, al het einde van de show aankondigt. Dreigende Room Inside the World-afsluiter Alice blijkt ook niet de gedroomde afsluiter en valt vooral in het water doordat de geluidsmix het even laat af weten. Gelukkig is daar het extatische Today, More Than Any Other Day in de toegift, dat vakkundig voorkomt dat de show als een nachtkaars uitgaat. Tijdens dat nummer en verrassende afsluiter The Weather Song bewijzen de heren dat ze niet alleen spannend of meeslepend kunnen zijn, maar ook gewoon een hele opwindende rockband. Een rockband die het op basis van deze uitstekende show toch minstens tot de grote zaal van Paradiso zou moeten kunnen schoppen.

Fotografie: Luuk Denekamp

Gezien: 7 mei 2018, Paradiso Noord, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nieuwe albums!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nieuwe albums!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Bottle It In
album
Kurt Vile

Bottle It In

Artistieke surplaces, Kurt Vile moet er niets van hebben. De zanger en gitarist uit Philadelphia zat in The War On ...
Car Seat Headrest
Club OOR
Car Seat Headrest

Car Seat Headrest

Club OOR presenteert Car Seat Headrest op 14 november in TivoliVredenburg (Utrecht). Ben je OOR-abonnee en wil je hier gratis ...

Recensie: Ought excelleert in Paradiso Noord (concert) | OOR