concert

Patrick Watson in Utrecht: een enorm huiskamerconcert

Zolang is het niet geleden dat Patrick Watson Nederland aandeed. Eind 2018 speelde hij tweemaal in een uitverkocht Paradiso (Grote Zaal) en vorig jaar deed hij nog een keer Paradiso Noord aan. Hij moest herstellen van die tournee, vertelde hij na afloop, het toeren werd de Canadese singer-songwriter teveel. Niet veel later staat hij desalniettemin weer op de Nederlandse planken. Terug met een nieuw album: Wave

Watson debuteert maandagavond in de Grote Zaal van TivoliVredenburg. Dinsdagavond zal hij hier opnieuw staan. Populair is de singer-songwriter dus nog altijd, want de capaciteit van de zaal telt zo’n tweeduizend man. De zaal is dan ook bomvol als hij maandag aftikt met Dream For Dreaming, waarna The Wave (net als op de plaat) het logische vervolg is. Live brengt hij deze transitie ijzersterk. De liedjes vloeien naadloos in elkaar over en hiermee zet de band de toon voor de avond.

Patrick Watson heeft sowieso een sterke livereputatie; altijd meeslepend, altijd betoverend. Soms voelt zijn muziek filmisch aan (hij is niet voor niets film composer), onder andere door het gebruik van crescendo. Vanavond laat Watson weer eens zien hoe ongelofelijk goed zijn stijl werkt op het podium. Dat is niet alleen aan hemzelf te danken, ook zijn vijfkoppige band is fantastisch. Je vraagt je echt af waar hij ze vandaan heeft geplukt. Het merendeel kan ook nog eens fantastisch zingen, bijvoorbeeld bij Big Bird In a Small Cage, dat akoestisch rond één microfoon ten gehore wordt gebracht door de verschillende bandleden.

Ook achter de knoppen heeft Patrick Watson een sterrenteam om zich heen verzameld. Licht en geluid zijn een vanzelfsprekendheid voor velen (behalve als het extreem slecht of juist belachelijk goed is) maar vanavond zijn er echt vaklui aan het werk. Het geluid is tiptop in orde in de zaal, waar je ook staat of zit. De muziek komt zo mooi binnen, maar het concert voelt tegelijkertijd intiem aan. Zelfs in de nok van het gebouw, ver weg van het podium, lijk je bijna náást Patrick Watson op de grond te zitten, als het ware een huiskamerconcert. Maar wel een kunstzinnig uitgelichte huiskamer; de bijdrage van de lichtman is sfeervol, groots, soms bijna niet aanwezig en dan weer overal om je heen, net als de muziek van Patrick Watson.

De Canadees staat dus met een reden handenwrijvend op het podium. Hij heeft de crème de la crème om zich heen verzameld en weet zo een show te geven waar vele artiesten alleen maar van kunnen dromen. Daardoor kan hij zich vrij over het podium manoeuvreren, helemaal opgaan in zijn ding. Het moet een verademing zijn voor een artiest om je nergens druk over te hoeven maken.

Gezien: 9 maart 2020 in TivoliVredenburg, Utrecht

Fotografie: Willem Schalekamp

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

A Hero's Death
album
Fontaines D.C.

A Hero’s Death

‘Een introverte, introspectieve plaat’ moest het worden, die ‘moeilijke tweede’, zo vertellen de mannen van de Ierse postpunktrots Fontaines D.C ...
Made Of Rain
album
The Psychedelic Furs

Made Of Rain

Je hebt vintage postpunkbands die zelfs op pensioengerechtigde leeftijd nog beluisterbaar nieuw werk uitbrengen (al houdt het na Wire en ...
Fontaines D.C.: 'De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys'
interview

Fontaines D.C.: ‘De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys’

Dit interview met Grian Chatten en Conor Deegan III, respectievelijk zanger en bassist van het Ierse Fontaines D.C., vond plaats ...

Recensie: Patrick Watson in Utrecht: een enorm huiskamerconcert (concert) | OOR