concert

Punkfestival Jera On Air beleeft uitverkochte topeditie

Sommige dingen kosten tijd, heel veel tijd. In 1992 beginnen een aantal vrijwilligers van jongerencentrum Jera een klein buitenfestival. En nu, 26 jaar later, is Jera On Air voor de eerste keer uitverkocht. Sterker nog, er zijn bezoekers uit veertig landen naar het Noord-Limburgse Ysselsteyn gekomen voor de uitstekende line-up met de beste punk, hardcore en metalcorebands van vroeger en nu. Het duurde even, maar Jera On Air is dan toch uitgegroeid tot een punkfestival met internationale allure. En toch, toch voelt het festival nog heerlijk knus aan. Kneuterig bijna.

Jera On Air wordt na al die jaren nog altijd georganiseerd door een grote groep vrijwilligers. Niemand verdient geld aan het festival, de ticketprijs is meer dan redelijk, een biertje kost nog gewoon €2,50 en als je een rugzak mee wil nemen, dan neem je toch lekker een rugzak mee. Moet je wel een beetje gek zijn trouwens, want wie wil er nog met 30 graden zo’n ding meesleuren, maar goed. Wat we maar willen zeggen: Jera heeft de sympathiefactor. En dit jaar zit het ook eindelijk een keertje mee voor het festival. Met NoFX haalden ze de gedroomde headliner naar Limburg en met verder bands als Billy Talent, Underoath, Enter Shikari, Sick Of It All, Terror, Modern Life Is War en Stick To Your Guns is het niet zo gek dat er ruim 7.500 bezoekers per dag zijn. En natuurlijk, eerlijk is eerlijk, het heeft meegeholpen dat grote broer Groezrock – het grootste punkfestival van Europa in Vlaanderen, normaal altijd in april – dit jaar niet doorging. Maar toch: de interesse in de hardere muziekgenres is er gewoon nog in Nederland, sterker nog: we zien opvallend veel bezoekers van onder de dertig. Hoera! Terwijl hipsterend Nederland dit weekend zorgvuldig gestyled een hipje gaat hoppen in Beuningen, trotseren hier échte mannen en vrouwen de warmte en stof!

Het festivalterrein is lekker compact, alles wat je nodig hebt is in de buurt en de sfeer is gemoedelijk. De twee grote tenten (de Eagle en de Vulture) zijn het hele weekend goed gevuld, maar nooit zo heftig dat je niks meer kunt zien, terwijl de kleine Buzzard vaak uit z’n voegen barst en het zweet zo’n beetje letterijk van het dak naar beneden komt. Vroeg op de vrijdag beleeft Jera On Air 2018 al een eerste hoogtepunt. Touché Amoré zorgt ervoor dat we de hitte direct vergeten en het eerste zweet zich vermengt met wat tranen. Touché Amoré is eigenlijk de enige posthardcoreband dit weekend en vooral de nummers van vierde plaat Stage Four komen ook na twee jaar nog hard binnen. Frontman Jeremy Bolm schreeuwt over het verlies van z’n moeder en Jera schreeuwt met ‘m mee. Wat opvalt: het geluid staat opvallend goed en eigenlijk hebben we het hele weekend weinig te klagen over de afstelling ervan in alle tenten. Petje af!

Frank Carter en zijn Rattlesnakes zorgen daarnaar voor de eerste circle pit die tot buiten de tent komt, maar verder voelt de de show van de voormalig Gallows-zanger wel heel erg geforceerd aan. Carter speelt te weinig nummers, klooit en praat teveel en na een half uurtje gelooft een groot deel van het publiek het ook wel. Dat doen de poppunkers van Neck Deep even later dan toch beter. Handen in de lucht en meezingen! Sowieso zijn de Welshmen haast ongemerkt uitgegroeid tot een van de populairste moderne punkbands en na deze show snappen we dat wel, want wat zitten nummers als Motion Sickness en Kali Ma slim in elkaar zeg.

Ook Anti-Flag snapt hoe je een festival plat speelt. Het is bijna vertederend hoe de veteranen na al die jaren nog steeds met zoveel vuur dezelfde teksten (‘If someone fall, you pick ‘em up!’) uitspuwen. Vooral bij oudjes als Turncoat en Die For Your Government zorgen voor een feestende tent, alleen met die obligate The Clash-cover (Should I Stay…) mogen ze wel eens stoppen. Modern Life Is War laat vervolgens met gemak zien nog altijd een van de beste hardcorebands around te zijn, al hadden we verwacht dat de Vulture voller zou staan. Enter Shikari geeft vervolgens in de grote Eagle een knotsgek optreden, dat het midden houdt tussen goedkope kitsch en hogere kunst. Toch knap, dat deze ietwat vreemde eend in de bijt, een punkpubliek zo bij de les weet te houden als vanavond. Afsluiter van de eerste dag Billy Talent valt daarna ietwat tegen, maar dat komt ook omdat de Canadezen al wel heel lang hetzelfde kunstje doen.

Stiekem is de Buzzard, de kleinste tent van het festival, overigens de leukste. Al vroeg op de vrijdag zorgen de Dordtenaren van I Against I er voor een hoogtepunt als ze in de volgepakte tent het twintig jaar oude debuutalbum Headcleaner integraal spelen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan voor de vorig jaar heropgerichte band, want in oktober verschijnt er een nieuw album, zo roepen de heren enthousiast. Ook Tusky kan later op de middag weinig fout doen. Naast frontman Alfred van Luttikhuizen zit zijn John Coffey-maatje Christoffer van Teijlingen sinds kort ook in de band. De bassist zorgt met zijn stuiterende podiumpresentatie voor een brok extra energie. Als John Coffey-zanger David Achter de Molen dan ook nog de bühne op klimt voor klassieker Romans is Jera helemaal niet meer te houden. Op de zaterdag maakt de Britse hardcoreband Blood Youth de meeste indruk in de kleine tent. Geen toeters en bellen, recht-toe-recht-aan hardcore, maar gebracht met zoveel energie dat je ze zelfs de backingtrack vergeeft. En dat later op de avond Stick To Your Guns zelfs moeite heeft om deze show te doen vergeten.

De zaterdag is verder toch vooral de dag van de oudgedienden. Vroeg op de dag zorgt A Wilhelm Scream voor een hoogtepunt. Een nieuwe plaat laat alweer vijf jaar op zich wachten, maar eigenlijk willen we vooral tracks van beste album Ruiner horen, toch? Gelukkig speelt A Wihelm Scream er vier vandaag en tradiegetrouw bewaren ze het lekkerst (The King Is Dead) tot het einde. Dog Eat Dog laat even laten horen dat ze ook na dik 25 jaar nog altijd strontvervelende muziek maken. En dan zijn de biertaps door het warme weer ook nog eens oververhit! De oudjes van No Fun At All, Satanic Surfers en Less Than Jake presenteren vervolgens wel naar behoren. Underoath heeft het daarna in de grote tent moeilijk. De magie die er even was toen de band na een pauze een paar jaar geleden weer bij elkaar kwam, lijkt helemaal te zijn verdwenen. Bij de band, maar ook bij het publiek. Vorig jaar was de grote zaal van de Melkweg nog te klein toen de heren hun twee beste platen integraal speelden, twee weken geleden kregen ze de kleine zaal niet eens vol. Ook vanavond is de Eagle van Jera halfvol. De wegblijvers krijgen geen ongelijk, want de heren maken een uitgebluste indruk.

En NoFX dan? NoFX is gewoon NoFX, al zitten er best wat leuke verrassingen in de setlist en is de aftrap ronduit spectaculair: samen met de Ysselsteynse muziekvereniging De Peelklank spelen Fat Mike en de zijnen het achttien minuten durende The Decline. Daarna is het business as usual, met lekker veel tracks van Punk In Drublic, een Rancid-covertje hier en een gebbetje daar. Prima dus! En hé, ze staan er toch maar mooi! Zo krijgt het festival de afsluiter die het al zo lang wilde. Het is Jera gegund. Het is ons als punkliefhebbers gegund. Jera On Air 2018 heeft ons geloof in punk en hardcore in Nederland weer hersteld. Als de grote festivals onze favoriete bands niet meer programmeren, houden we toch ons eigen festival! 

Fotografie: Anchor Focus Photography, Cardinals Media en Portraits By Trix

Gezien: 28 & 29 juni, Jera On Air, Ysstelsteyn

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nieuwe keuzes!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nieuwe keuzes!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Simulation Theory
album
Muse

Simulation Theory

De tijd dat de internationale pers laaiend enthousiast stond te wachten op een nieuw album van Muse is al een ...
The Beatles (The White Album)
album
The Beatles

The Beatles (The White Album)

In februari 1968 trokken The Beatles naar Rishikesh in India om daar deel te nemen aan een cursus meditatie bij ...

Recensie: Punkfestival Jera On Air beleeft uitverkochte topeditie (concert) | OOR