Er was een nieuw album voor nodig om Redman na ruim tien jaar weer naar ons land te laten afreizen. Voor de gelegenheid neemt Paradiso een van haar oude gedaantes aan, namelijk die van hiphoptempel in de jaren negentig. Fans van toen herleven vanavond hun jeugd, al dan niet met een arm om hun kroost geslagen. Het pre- én post-internettijdperk in één beeld gevangen, maar het is alsof de tijd heeft stilgestaan. Vanaf het podium kan de Doc tevreden toekijken hoe hij na ruim drie decennia nog steeds volle zalen trekt.
Fotografie Daniël de Borger
Met Lalala horen we al snel de smaakmaker van nieuwste wapenfeit Muddy Waters Too, maar het zijn klassiekers als Ready 4 Sum Aksion, React en Let’s Get Dirty die de toon zetten. Redman klinkt zoals we van hem gewend zijn: goed verstaanbaar, met een flow en delivery waar veel moderne rappers een puntje aan kunnen zuigen. ‘Lots of modern rappers didn’t have to put in the work to get famous’, geeft hij later op als een van de verklaringen waarom nineties-hiphop zo tijdloos is. Het zal met de leeftijd te maken hebben dat we hem vaker horen terugblikken op zijn carrière. Over hoe hij begin jaren negentig de oceaan overstak en omarmd werd door het Nederlandse publiek.
Door het persoonlijk te maken, stuwt hij de show naar grote hoogtes, gelijk de wietdampen die tot in de nok van de oude kerk zijn te ruiken. ‘How many of y’all are smokers?’ De vraag stellen is hem beantwoorden. Neefje R.E.A.D.Y is ondertussen in beeld gelopen en hoewel zijn track Instagram Famous aardig klinkt, valt aan de reactie – of het gebrek eraan – te zien dat er nog werk aan de winkel is. Bij een gebrek aan Redmans vaste maatje Method Man fungeert hij echter wél goed als sidekick. Tijdens tracks als Don’t Wanna C Me Rich, Tonight’s Da Night en Whateva Man bijvoorbeeld.
In volle vaart vliegen we door Redmans oeuvre, waarbij Pick It Up niet mag ontbreken. ‘If you see a bag of weed Amsterdam, what you gonna do?’ ‘Pick it up, pick it up!’ natuurlijk. Het hele optreden worden we gesommeerd teksten af te maken, ‘hell yeah’ te roepen en een spelletje this side-that side te spelen. Het enthousiasme van de 55-jarige hoofdact spat ervan af, waardoor het geen moment gênant of vervelend dreigt te worden. Al slaat hij de plank mis – of is hij zijn bril vergeten – als hij zijn Europese fans prijst omdat ze minder met hun telefoon bezig zijn dan in de VS, zijn thuisland. Er wordt driftig gefilmd tijdens het optreden.
Cisco Kid, Part II en de onvermijdelijke Rapper’s Delight-cover komen allemaal nog voorbij voor we tegen het einde aanlopen. Hoewel? De fans hebben hun vinyl, cd’s en andere rekwisieten al in de aanslag om te laten signeren. Zorgvuldig en geduldig neemt Redman de tijd om aan alle wensen te voldoen. Terwijl de zaal al leegstroomt, veert hij na een tijdje op voor een korte freestyle, om daarna weer een selfie te nemen met een fan of er een het podium op te trekken. Schijt aan de veel te dure VIP-tickets die artiesten tegenwoordig aanbieden om hun fans nog verder uit te knijpen. Zo kan het ook. En als Redman volgende keer terugkomt mét Method Man – hij heeft het beloofd – staan we uiteraard weer paraat.
Gezien: 22 juli, Paradiso, Amsterdam
