concert

Rennen en vliegen op Noorderslag 2019

Op Noorderslag vieren we het bestaan van het uitgebreide Nederlandse poplandschap. De internationale boekers en hun rolkoffers zijn grotendeels vertrokken. Eurosonic was deels ook van hen, Noorderslag is echt ons feestje. En we hebben wat te vieren. Het gaat namelijk uitstekend met Nederlandse popmuziek. De exportwaarde is nog nooit zo hoog geweest en op de dag van Noorderslag maakte minister Engelshoven van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap bekend dat er in de komende drie jaar negen ton extra in muziek wordt gepompt. De voortekenen voor Noorderslag zijn weleens minder geweest, met in de Oosterpoort alles wat op dit moment relevant is volgens de programmeurs. Al vergeten we weleens dat het wel een showcasefestival blijft. Een kwartier moet genoeg kunnen zijn om programmeurs en boekers te overtuigen. Onze verslaggever nam de proef op de som en rende zich rot!

We beginnen de snoepreis bij Dutch Roots (20:30 uur, Kleine Zaal), die daarmee dezelfde spot krijgen als eerdere succesnummers Parels van de Jordaan (Willeke Alberti) en Surinaams Goud (Trafassi). Een basisformatie van twaalf man staat er op de planken waaronder Dawn Brothers. Zij verwelkomen elk nummer een andere Nederlandse rootsartiest die een eigen liedje brengt. In OOR’s kwartiertje zien we Dawn Brothers zelf openen, bluesrockband DeWolff en Americana singer-songwriter Judy Blank. Aanleiding voor deze show is de gezamenlijke plaat die de artiesten gaan uitbrengen. Best iets om naar uit te kijken, want de staat van de Nederlandse rootsmuziek is weleens minder geweest. 

Tape Toy (20:30, Binnenzaal) gaat heel hard. De Popronde was een lange zegetocht en de Noorderslag-spot is dan ook niet meer dan logisch. Ninetiesrock maken ze, of zoals ze het zelf zeggen: als het maar blij en hard is. Eerst afstuderen, dan hebben ze daarna de festivals voor het uitkiezen. Al zijn ze, volgens de manager, nog helemaal niet met Pinkpop en Lowlands bezig. Rustig brengen is het devies en dat valt alleen maar aan te moedigen.

Marlene Bakker (20:30 uur, Patio) zat op de rockacademie in Tilburg en kreeg heimwee naar ‘haar’ Groningen. Eenmaal weer thuis besloot ze dan ook maar in het Gronings te gaan zingen, maar wel op een moderne manier. Het resulteert in Groningstalige indiepop. En als je het mij als geboren Groningener vraagt is het fantastisch dat ze de kans krijgt om dat voor een nationaal publiek te laten zien. En waarom ook niet? Het is prachtig wanneer je het verstaat, maar eigenlijk net zo mooi als je er geen chocola van weet te maken. Ze betovert het kakelgrage Noorderslag volk en krijgt het voor elkaar om met een voor vele vreemde taal een intieme show neer te zetten.

Nona (21:15 uur, Foyer Grote Zaal) heeft alles mee om grote stappen te kunnen zetten. Een goede stem, een grote band vol blazers en backingvocals, een fijne uitstraling en een groot label om haar bij te staan. Het eerste voorzichtige hitje heeft ze ook al gehad. Logische boeking dus en het is ook een heel leuk kwartiertje met soulvolle popliedjes, maar blijkt het ook hangen?

In een ver verleden was Willem (21:40 uur, Kleine Zaal) Willy van The Opposites. Nu staat ‘ie solo op het podium en dat kun je in deze vrij letterlijk nemen. De afgeladen kleine zaal ziet Willem zelfverzekerd in een opvallend wittrainingspak en een spot erboven. Ergens achterin het podium, weggemoffeld in een hoekje staat nog iemand achter de knopjes. Alle aandacht voor Willem dus, die zijn eerste soloplaat speelt. Het is dat we anders weten, anders dachten we dat Willem altijd zo heeft opgetreden. Zelfverzekerd en met een stijlvolle lichtshow bevestigd hij zijn nieuwe status in hiphopland.

Kita Menari (22:00 uur, Entreehal) heeft heel veel zin in Noorderslag. De indierockband straalt vanaf moment één uit dat ze deze spot heel graag wilden hebben en pakken ‘m bij de lurven. Het is uitermate dansbaar en lekker zoet, zo’n band in de categorie typische 3FM-band van een paar jaar geleden. Maar wel een hele goede band. Zeker als ze met dit aanstekelijke enthousiasme spelen.

De marathonzaal is de hele avond al een fijne plek om de afgelopen week nog even door te spreken en tijdens het laatste kwartier van de show van Donna Blue (22:00 uur, Marathonzaal) al helemaal. Ze doen het goed hoor, Bart en Danique, er worden steeds mooiere shows aangekondigd en Donna Blue is ook zeker interessant genoeg om de boeking rechtvaardig te noemen, maar hun romantische sixties muziek lijkt niet helemaal aan Noorderslag besteed. Zonde.

Waar de marathonzaal vrolijk door kakelt is de kleine binnenzaal muisstil voor RIMON (22:45 uur, Binnenzaal). De R&B/neo-soul dame dwingt het af. De show staat als een huis. Het mysterieuze openingsfilmpje, de klasse van de band, de zelfverzekerdheid waarmee de jonge zangeres de aandacht naar zich toe laat glijden. Waarschijnlijk het optreden van Noorderslag en tegelijk de beste R&B-dame van de week.

De meest ondankbare spot van Noorderslag is voor Nielson (22:50 uur, Kleine Zaal). De zaal stroomt werkelijk leeg om toch nog even een plekje te bemachtigen bij het uitreiken van de Popprijs. Die mensen zien niet dat Nielson zijn transformatie compleet maakt. Met het dansje op Vuurwerk maakt en de Summer Jam beat waarmee hij zijn Beauty & The Brains brengt, verovert Nielson na zijn serieus goede popplaat Diamant toch definitief zijn plekje.

Terwijl Ronnie Flex in de Grote Zaal de Popprijs aan het winnen is, rennen we naar The Visual (23:30 uur, Patio) in de Patio. Hier komen we ook tot stilstand, niet alleen omdat het wel heel heel erg koud is, maar vooral omdat The Visual allesbehalve dansbaar is. Luisterliedjes dus, complexe luisterliedjes bovendien. We moeten blijven bewegen als we niet bevroren door de schoonheid van The Visual willen blijven staan, want bloedmooi is het.

In de Foyer brengt Sheila And The Kit (23:30 uur, Entreehal) precies wat we op dit moment nodig hebben. Dansbare 80’s synthpop. De zangeres – ze heet dus geen Sheila! – draagt een lekker foute glittertop en roze glitterrock en zo klinkt ze ook. Ze gilt dat we allemaal vuile leugenaars zijn, klinkt soms even als Madonna en wil graag onze Yoko Ono zijn. We vinden het allemaal goed, Sheila.

Nog meer glitters. Jeangu Macrooy (00:00 uur, Kleine Zaal) heeft een opvallend gouden pak aangetrokken. Maar niet alleen het pak zit als gegoten. Het is een geboren frontman. Charisma en een goede stem heeft ‘ie ook nog eens. Klopt, de soulvolle nummers, waarvan Step Into The Water de bekendste is – zelfs airplay op nieuwszender Radio 1 – zijn niet van het aller moeilijkste soort, maar wie weet hoever Macrooy kan komen.

‘Voor wie nog twijfelde aan de uitspraak: het is Feng Swaaf.’ Dat was inderdaad een veel gemaakte fout vandaag in De Oosterpoort, want de naam Feng Suave (01:00 uur, Marathonzaal) viel veelvuldig. Volledig terecht. Sink Into The Floor kennen we natuurlijk al en de rest van het materiaal dat we horen zit in hetzelfde straatje. Die lekker falsetto en in een soulvolle, warm badje. Feng Suave, normaliter een duo, heeft voor de gelegenheid maar een hele band meegenomen en dat was een prima beslissing. De afsluiter laat bovendien zien dat de jongens ook een psychrock-kant in zich hebben. Dit belooft nog wat voor de festivalzomer.

Fotografie: Marcel Poelstra

Gezien: 19 januari 2019, Noorderslag, Groningen

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met februari-releases!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met februari-releases!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Kies je eigen cd-pakket! Elke maand nieuwe titels!
abo-actie

Kies je eigen cd-pakket! Elke maand nieuwe titels!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Collectieve Prince-therapie bij The Revolution
concert
The Revolution

Collectieve Prince-therapie bij The Revolution

Alone in a world that’s so cold. Hoe ga je als fan om met het plotse verlies van je idool? ...

Recensie: Rennen en vliegen op Noorderslag 2019 (concert) | OOR