Het podium in de tent wordt leeggeveegd voor de man die zonder poespas de basis legde van datgene wat we al jaren Nederhop noemen. Junte Uiterwijk (43) – alias Sticks – legde ooit met Opgezwolle het fundament van zijn eigen torenhoge status in de Nederlandse hiphop. Dat deed hij onder meer samen met Kubus, de beste beatbakker van Nederland en die grondlegger heeft zijn draaitafel vandaag ook de bühne op gerold. Dat belooft wat.

Fotografie Hub Dautzenberg

Sticks stapt ogenschijnlijk relaxed het podium op. Zelfverzekerd, wetende dat hij het komende uur een masterclass gaat geven voor eenieder die dat wil horen. En iedereen zál het horen. Want Sticks dwingt ons te luisteren. Niet alleen naar de beats van zijn goede vriend Kubus, maar vooral ook naar zijn woorden. Zonder franje en met ritme zet hij alle letters in de juiste volgorde. Een buitenschoolse taalles over van alles en nog wat meer.

Sticks realiseert zich waar hij staat. In Lastig zegt de rapper het zelf: ‘Ik heb gevochten voor de plek, nu kan ik eindelijk vieren.’ En zo is het. Zijn tekstuele thema’s zijn volwassener dan ooit tevoren, al schreef de pater familias voorheen ook al niet bepaald sinterklaasrijmpjes op een beat.

Hij refereert aan de festivalposter die hij net in de backstage zag hangen. Die van 2006, toen hij met Opgezwolle op de planken stond in Landgraaf. Hij vraagt zich hardop af of er vandaag mensen in het publiek staan die er toen ook bij waren. ‘Of zijn er vanavond misschien mensen die toen nog helemaal niet waren geboren?’ Reality-check, check!

Heel af en toe grijpt hij terug naar dat gezamenlijke verleden, zoals tijdens Welkomstwoord, afkomstig van het Fakkelteit-album dat hij opnam met die andere legendarische dj/producer Delic. Of tegen het einde, wanneer klassieker Gekke Gerrit van Opgezwolle door de speakers knalt en de Zwollenaar laat zien dat hij dit rondje zonder gekheid of bijval van een tweede rapper aankan. ‘Wie niet springt is een Gerrit!’ De rest van de set is een tijdreis door zijn solowerk met als hoogtepunt het gevoelige Zonneschijn, afkomstig van zijn laatste album dat dezelfde titel draagt.

Inmiddels verstaat de woordenwisselaar zijn vak als entertainer ook. Hij is elk moment benaderbaar, houdt het luchtig én charmant tijdens zijn een-tweetjes met het publiek. Zo deelt hij zijn fascinatie voor een gegooide aardbei en legt hij uit dat juist dit soort futiliteiten de zaadjes zijn die zich planten in zijn brein. De man schudt handjes alsof je hem op straat tegenkomt en oordeelt niet, ook niet als een mevrouw op de eerste rij ongestoord een zak churros leeg staat te snoepen.

Met afsluiters Spaanse Vlieg – eveneens van Fakkelteit – en zijn verse op Doag van het Great Minds-project uit 2013, zet Sticks een punt achter een van de beste optredens van Pinkpop 2025. De man die onze taal naar het podium bracht, staat daar nog altijd. Met één been in het verleden, het andere in de beat. En in zijn stem: zijn eigen wereld. En iedereen is daar welkom.

Gezien: Pinkpop 2025, 21 juni (21.35 uur) in de Tent Stage