concert
PUNK

Taking Back Sunday springlevend in de Melkweg

Taking Back Sunday heeft een roerig bestaan achter de rug. In de veertien jaar dat de band bestaat zijn er meer bandleden versleten dan er albums gemaakt zijn. Eindelijk lijkt het er op dat het vijftal zijn definitieve line-up gevonden heeft. Surprise surprise, het is dezelfde line-up die in 2002 debuut Tell All Your Friends opnam. De hernieuwde vriendschap tussen frontman Adam Lazzara en zijn oude roommate John Nolan (gitaar/zang) kwam op het titelloze vijfde album uit 2011 nog niet helemaal tot volle bloei. Nu is er een nieuw album (Happiness Is…) en eindelijk weer een Nederlandse show. En wat blijkt: Taking Back Sunday is het nog niet verleerd. Sterker nog: zo gretig als vandaag hebben we de heren uit Long Island nog niet vaak gezien.

De Oude Zaal van de Melkweg is goed gevuld als de band al om half negen aftrapt met A Decade Under The Influence. Slim natuurlijk, om met een van je beste nummers te beginnen. Het is het enige moment van de avond dat we Fred Mascherino missen, de tweede zanger die juist in dit nummer op album Where You Want To Be (2004) zo excelleerde. Het geluid is redelijk, alleen de zang van Lazzara staat wat zacht afgesteld. Nergens voor nodig, want de nog altijd charismatische frontman is zeer behoorlijk bij stem.

De band speelt een zeer prettige set met bijna alleen maar hits. Alleen vierde album New Again (2009) wordt volledig genegeerd, de enige plaat waarop Matthew Fazzi (de vervanger van Mascherino) te horen is. Hij werd weer uit de band gegooid om de terugkeer van Nolan (en bassist Shaun Cooper) mogelijk te maken. Snapt u het nog? Hoe dan ook: geen nummer van New Again dus, verder genoeg nummers van Tell All Your Friends (Bonus Mosh Pt. II, You’re So Last Summer, natuurlijk Cute Without The E) voor de de oudere fans in de zaal – en die zijn er veel, zelden zo’n oud publiek bij een emoconcert gezien – en de singles van Louder Now en het titelloze vijfde album. Het nieuwe werk blijft beperkt vanavond, alleen het swingende Flicker Fade en Beat Up Car van de nieuwe plaat komen voorbij. Een goede keuze: de plaat is immers nog niet uit en de fans willen hits horen.

Taking Back Sunday is een band met vijf leden die eindelijk helemaal in hun element zijn. Lazzara straalt rust uit, er wordt lol gemaakt en de frontman lijkt oprecht blij met de opkomst vanavond: ‘I’m singing, you’re singing, it’s great’. Hij biedt z’n oprechte excuses aan als ie tijdens Cute Without The E twee keer hetzelfde couplet zingt en plakt de toegift gewoon aan de reguliere set vast. Want waarom zou je van het podium gaan voor dat toneelstukje? Call Me In The Morning is niet het beste nummer om tot het einde te bewaren, maar gelukkig knallen de Amerikanen MakeDamnSure er nog achteraan. Een explosief optreden van een band die z’n tweede jeugd heeft gevonden. En dat hadden we eigenlijk niet meer verwacht.

Foto: Mark Runyon (CC, gemaakt bij een ander concert)

Gezien 21 februari 2014, Melkweg, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
'Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig'
ontmoetingen

‘Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig’

En ook al kennen Ferry (De Kift) en Marien (Moss, Opera Alaska) elkaar niet, in het Hollandse zonnetje komen de ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...

Recensie: Taking Back Sunday springlevend in de Melkweg (concert) | OOR