concert
PUNK

Taking Back Sunday springlevend in de Melkweg

Taking Back Sunday heeft een roerig bestaan achter de rug. In de veertien jaar dat de band bestaat zijn er meer bandleden versleten dan er albums gemaakt zijn. Eindelijk lijkt het er op dat het vijftal zijn definitieve line-up gevonden heeft. Surprise surprise, het is dezelfde line-up die . . .

De Oude Zaal van de Melkweg is goed gevuld als de band al om half negen aftrapt met A Decade Under The Influence. Slim natuurlijk, om met een van je beste nummers te beginnen. Het is het enige moment van de avond dat we Fred Mascherino missen, de tweede zanger die juist in dit nummer op album Where You Want To Be (2004) zo excelleerde. Het geluid is redelijk, alleen de zang van Lazzara staat wat zacht afgesteld. Nergens voor nodig, want de nog altijd charismatische frontman is zeer behoorlijk bij stem.

De band speelt een zeer prettige set met bijna alleen maar hits. Alleen vierde album New Again (2009) wordt volledig genegeerd, de enige plaat waarop Matthew Fazzi (de vervanger van Mascherino) te horen is. Hij werd weer uit de band gegooid om de terugkeer van Nolan (en bassist Shaun Cooper) mogelijk te maken. Snapt u het nog? Hoe dan ook: geen nummer van New Again dus, verder genoeg nummers van Tell All Your Friends (Bonus Mosh Pt. II, You’re So Last Summer, natuurlijk Cute Without The E) voor de de oudere fans in de zaal – en die zijn er veel, zelden zo’n oud publiek bij een emoconcert gezien – en de singles van Louder Now en het titelloze vijfde album. Het nieuwe werk blijft beperkt vanavond, alleen het swingende Flicker Fade en Beat Up Car van de nieuwe plaat komen voorbij. Een goede keuze: de plaat is immers nog niet uit en de fans willen hits horen.

Taking Back Sunday is een band met vijf leden die eindelijk helemaal in hun element zijn. Lazzara straalt rust uit, er wordt lol gemaakt en de frontman lijkt oprecht blij met de opkomst vanavond: ‘I’m singing, you’re singing, it’s great’. Hij biedt z’n oprechte excuses aan als ie tijdens Cute Without The E twee keer hetzelfde couplet zingt en plakt de toegift gewoon aan de reguliere set vast. Want waarom zou je van het podium gaan voor dat toneelstukje? Call Me In The Morning is niet het beste nummer om tot het einde te bewaren, maar gelukkig knallen de Amerikanen MakeDamnSure er nog achteraan. Een explosief optreden van een band die z’n tweede jeugd heeft gevonden. En dat hadden we eigenlijk niet meer verwacht.

Foto: Mark Runyon (CC, gemaakt bij een ander concert)

Gezien 21 februari 2014, Melkweg, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

The Cure pakt Ziggo Dome in met onver­woestbaar oeuvre
concert

The Cure pakt Ziggo Dome in met onver­woestbaar oeuvre

Nee, heel verrassend is het allemaal niet natuurlijk. Robert Smith heeft de afgelopen jaren wel vaker een nieuw album van ...
De nieuwe <span class="oor">OOR</span> is uit! Bestel 'm nu in onze shop
oor-shop

De nieuwe OOR is uit! Bestel ‘m nu in onze shop

De nieuwe OOR is uit! Met o.a. Personal Trainer, Neil Young, Warhaus, Weyes Blood, Boudewijn de Groot, Dry Cleaning en ...
Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden
nieuws
fleetwood mac

Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden

Christine McVie van Fleetwood Mac is op 79-jarige leeftijd overleden. De zangeres en toetseniste sloot zich in 1970 aan bij ...

Recensie: Taking Back Sunday springlevend in de Melkweg (concert) | OOR