Een reusachtig scherm, tien laserlampen, een discotrap, twee confettikanonnen, lichtbundels in alle kleuren van de regenboog en – wat is dát?! – een kolossaal ruimteschip dat dreigend boven het podium cirkelt. Ja, Kevin Parker is in Nederland. En nee, hij is niet alleen gekomen. Als hij maandagavond het podium van AFAS Live oploopt – voor de eerste show in een reeks van drie – staat er een speelveld vol met visuele artillerie voor hem klaar, wachtend op dat ene commando. Let it happen!
Fotografie Marcel Poelstra
Wat is het toch uit de klauwen gelopen met Tame Impala. Tien jaar geleden stonden Kevin Parker en zijn band nog in Paradiso; schuchter en blootvoets op een lullig vloerkleedje, met Windows Media Player-achtige visuals voor een trippy effect. Inmiddels kan de band drie keer een grote zaal uitverkopen, met dank aan succesplaat Currents (2015), spectaculaire liveshows en de bijbehorende beelden die via TikTok die wereld overgingen. Dat succes heeft ook het publiek veranderd. Morsige popzaalmannetjes hebben plaatsgemaakt voor alternatieve kids (16-25 jaar) die het willen zien gebeuren. Een live-ervaring waar ze 2,5 jaar op moesten wachten.
Want ja, zo lang is het geleden dat het laatste album The Slow Rush (2020) verscheen; een plaat over het verstrijken van tijd en hoe ongrijpbaar het alsmaar doortikken van de klok soms kan zijn. En inderdaad, we voelen de wazige lockdownjaren meteen als openingstrack One More Year uit de speakers klapt. Is het echt al zolang geleden dat we deze muziek voor het eerst hoorden? ‘It’s so good to finally be with you’, zegt Kevin Parker. ‘It’s all I care about.’ Het klinkt wat vreemd uit de mond van de introverte studiomuis die hij is, maar hij lijkt het oprecht te menen. Solitude bleek toch niet altijd bliss de afgelopen jaren. Dat die klassieker vanavond ontbreekt is veelzeggend.
Wat er wel op de setlist staat? Slechts één track van debuutalbum Innerspeaker, waarvoor Parker even in gitaarheldenmodus springt met Jimi Hendrix-achtig gefreak (Runway, Houses, City, Clouds). Ook het luidkeels meegezongen Feels Like We Only Go Backwards is een oudje. Maar de nadruk ligt vooral op de laatste twee platen. Synths en discobeats dus. Lasers en phasers. Allemaal uitgevoerd door een Australiër die nog steeds niet weet hoe hij op een podium moet staan (handje aan de mic, handje in de zak) maar kan rekenen op ontzagwekkend visueel gekletter. Tijdens Breathe Deeper stuurt hij de eerste lasers de zaal in, daarna gaan echt alle schuiven open.
‘Shall we crank it up a little?’, vraagt Parker nog voor aanvang van livefavoriet Elephant. Gevolgd door een waarschuwend ‘here it comes’. En dan richten de tien laserkanonnen zich op de zaal. Rode, witte en groene lazers vliegen over onze hoofden. Opeens zijn we balletjes in een flipperkast, overgeleverd aan het vingerwerk van Kevin Parker. Via hallucinerende beelden stuurt hij ons door vreemde lava-landschappen (Lost In Yesterday), laat ons over wolken vliegen en op metershoge golven surfen (Apocalypse Dream). Geen moment rust, geen moment in je eigen trip. Prikkels, prikkels! Tame Impala is anno 2022 een spaced out versie van Coldplay.
En dan – halverwege Apocalypse Dream – komt ook het spaceship in actie. Wow, het ding blijkt te kunnen draaien! En aaah, nu hangt het boven de hoofden van de band. En – o shit – nu kantelt het gevaarte onze kant op. Wat gebeurt hier allemaal? Boem! Kletter! Dikke rookpluimen stomen uit de donut. Alle perceptie slaat op hol door dit Ondefinieerbaar Hangend Object. Je zou er bijna van wegrennen, gillend de popzaal uit. Maar dan doven de lampen, beweegt het ruimteschip weer en – paf! – vliegt er confetti door de lucht. Ja hoor, Let It Happen. Natúúrlijk het hoogtepunt van de avond. De bassen beuken op de borstkast. ‘Let it happen, let it happen.’
Tame Impala ontwikkelde zich in tien jaar tijd van roezig indierockbandje tot stadiongigant. Deze Slow Rush Tour is hun eigen P•U•L•S•E. Een state of the art live-ervaring zoals Pink Floyd die in de jaren negentig neerzette. De Tesla onder de rockshows. Mario Kart’s Rainbow Ride in de popzaal. Kevin Parker heeft zich altijd verzet tegen de retrohoek waarin zijn muziek werd geplaatst. Hij wilde voorwaarts. Een moderne popster zijn. In AFAS Live laat hij zien hoe dat eruitziet met de meest spectaculaire live-ervaring van het moment. Quite a show, for a loner in L.A.
Gezien: 29 augustus 2022 in AFAS Live.
