concert
Punk

The Menzingers overmeesteren Winston

‘Wat vind jij toch zo goed aan The Menzingers? Das toch een heel gemiddeld punkrockbandje?’, vroeg laatst iemand me. Het antwoord is simpel: goede liedjes. Melodieuze punkrocksongs die je met twee vuisten in de lucht meezingt, terwijl de mouwen van je geblokte overhemd zijn opgestroopt. Beetje Hot Water Music, beetje Boysetsfire, snuifje The Gaslight Anthem, afijn, precies de muziek die uw favoriete OOR-verslaggever leuk vindt. Vanavond staan de The Menzingers in de kleine, maar stampvolle Winston Kingdom, midden in de rosse buurt van Amsterdam. Als de bovengenoemde criticaster erbij was geweest, was ie me na afloop huilend in de armen gevallen: ‘zo ja, zo hoort een punkrockshow te zijn.’

Al bij het eerste voorprogramma is het rokerige zaaltje goed vol. Nederlander Tim Vantol heeft veel fans bij zich. Zijn akoestische punk, denk Frank Turner en – vooral door z’n stem – Chuck Ragan – doet het goed vanavond. En waarom ook niet, in al z’n eenvoud is Vantol een aimabele verschijning en met de liedjes zit het ook wel goed. Minder geslaagd zijn The Front Bottoms uit New Jersey: Blink-182 met een lelijk keyboardje en zonder de catchy nummers. Maar met een zanger op sokken.

The Menzingers beginnen hun set met The Obituaries, een van de vele knallers van het meest recente album On The Impossible Past. Een plaat die in ieder geval hoog gaat eindigen in één jaarlijstje in de laatste OOR van het jaar. Via Burn After Writing en Irish Goodbyes komen we uit bij Good Things en is de Winston inmiddels veranderd in een uit volle borst meezingende en springende zaal. De afwisseling in zang tussen frontmannen Tom May en Greg Barnett geeft deze band live net dat beetje extra. Op plaat zijn hun stemmen niet altijd even goed te onderscheiden, maar op het podium versterken ze elkaar juist.

De nadruk ligt vanavond op het laatste album, maar ook Time Tables en Home Outgrown van Chamberlain Waits (2010) krijgen een warm onthaal van de fans voor het podium. Inmiddels wordt er druk gecrowdsurft, is de pit tot redelijke proporties gegroeid en staan de vier bandleden met grote grijnzen op het gezicht te spelen. De laatste keer in Nederland stonden ze immers in een vrij lege Gigant in Apeldoorn, in het voorprogramma van Boysetsfire. Als er met I Was Born een eind aan de reguliere set komt, weten ze dan ook niet hoe snel ze weer het podium op moeten klimmen voor een toegift, met onder andere een Operation Ivy-cover en een geweldige versie met alleen de twee frontmannen op gitaar van Male Call.

En zo werd een doordeweeks concert van een ‘gemiddeld’ punkrockbandje ineens één van de beste shows van het jaar. Dat kwam voor 90% door de band op het podium, de volle zaal gaf het laatste zetje. Want ook al waren er best wat gasten die net iets te onhandig probeerden te crowdsurfen, dat het vol was, dat er massaal gedanst werd, het is niet zo’n vanzelfsprekendheid bij een punkrockshow in Nederland. Hell Yeah Bookings, dat deze show boekte, bestaat vanavond één jaar. En ondanks dat ze al bands als Off With Their Heads, Dead To Me en No Trigger naar de Winston haalden, is dit de eerste uitverkochte show. Beste punkrockfans, kom vaker naar dit soort shows, vanavond hebben we kunnen zien wat het op kan leveren.

Fotografie: Bart Heemskerk

Gezien: 27 september 2012, Winston, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Paul Dokter (ex-Serenes) overleden
nieuws
The Serenes

Paul Dokter (ex-Serenes) overleden

Er is een stukje Friese pophistorie heengegaan: vandaag werd bekend dat Paul Dokter, een van de twee zingende en songschrijvende ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...
Dreamland
album
Glass Animals

Dreamland

Even werd Glass Animals bedreigd in zijn voortbestaan, toen drummer Joe Seaward twee jaar terug werd aangereden door een truck ...

Recensie: The Menzingers overmeesteren Winston (concert) | OOR