concert
Indie

The Slow Show doet naam eer aan

Het is de zware, donkere stem van Rob Goodwin die de tracks van The Slow Show in de sferen van The National (de band is tenslotte vernoemd naar een nummer van The National) probeert te brengen. Op plaat en tijdens vorige optredens in Nederland lukte dat heel aardig, maar vanavond in TivoliVredenburg laat The Slow Show pas in het laatste deel van de, eh, show écht fraaie momenten horen.

De groep uit Manchester zit in een fase dat de zalen steeds groter worden (en, in ieder geval vanavond, behoorlijk vol staan) en daar zijn de zeven muzikanten nog duidelijk van onder de indruk. Zanger Goodwin legt ons nederig uit dat het vorige Slow Show-optreden een paar straten verderop in de EKKO plaatsvond. Na een feestje achteraf liepen de mannen langs TivoliVredenburg, en zei iemand dat ze de volgende keer daar zouden spelen. ‘Unlikely,’ dacht Goodwin. Maar hier staan ze dan toch. Met Dream Darling, de pas verschenen opvolger van White Water (2015) op zak.

De formule op die plaat is bekend: zware, folky indie, met nummers die klein beginnen en langzaam groter worden. ‘Who’s breaking your heart tonight?’, vraagt Goodwin in de openingstrack Strangers Now, waarmee de band vanavond ook het optreden begint. Jammer genoeg zit de bariton van de zanger er net naast, tijdens de eerste helft van het optreden. En dan komen de koortjes en strijkers ook nog eens van een bandje, waardoor The Slow Show nogal gemankeerd aan het concert begint. De intensiteit, bij de heren van The National zo sterk aanwezig, ontbreekt in het materiaal. De nummers bouwen wel naar een climax, maar de rem gaat er nooit helemaal af.

En dan zijn de omstandigheden vanavond ook nog eens verre van ideaal. Het is zo verschrikkelijk heet in de zo goed als uitverkochte Ronda van TivoliVredenburg, dat we meerdere mensen naar buiten gedragen zien worden. Last Man Standing, een track van Dream Darling, lijken we haast letterlijk te kunnen gaan nemen.

Maar wanneer de deuren van de zaal wijd open gezet worden, koelen wij wat af en zet The Slow Show juist een tandje bij. Want in het laatste deel van het optreden, als nummers als Lucky Me, Lucky You en het prachtige Flowers To Burn langskomen, bewijst de band toch niet zomaar een The National-light te zijn. Als Goodwin en co. de koortjes-in-een-doosje laten varen, zou nieuw nummer Hurts ongelooflijk mooi zijn. Nu bewaren we die woorden alleen voor afsluiter Bloodline. De track, afkomstig van debuut White Water en een bescheiden hit voor het zevental, maakt de wat tamme start van het optreden bijna goed. Goodwin heeft zijn stem inmiddels teruggevonden, het publiek zingt mee en The Slow Show is eindelijk op gang gekomen.

Fotografie: Arend Jan Hermsen

Gezien 14 november 2016, TivoliVredenburg, Utrecht

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

concert
Ayreon

Het wondere universum van Ayreon

Uitgesloten was het; dat Arjen Lucassen de muziek van zijn progmetalproject Ayreon ooit zou vertalen naar een livesetting. Dat maakte ...
nieuws
Eddie Vedder

Eddie Vedder speelt met straatmuzikanten

Het moet je hart even stil doen staan: een verzoek om te jammen met Eddie Vedder. Het gebeurde een straatmuzikant ...
album
Angus & Julia Stone

Snow

Angus Stone heeft zijn eigen studio. De Belafonte heet ie, vernoemd naar de boot in Wes Andersons The Life Aquatic ...