concert

Torres blijft iets te lang rommelen in Paradiso

Het is zaterdagavond stil in de kleine zaal van Paradiso. Zo stil dat je het barpersoneel een gesprek hoort voeren over filmmuziek. ‘Goed hé, die Hans Zimmer?’ Op het podium staat Mackenzie Scott alias Torres. Haar sluike, blonde lokken verbergen haar gezicht, waarmee ze lijkt op een grungerocker. Toch heeft de New Yorkse op het eerste gezicht meer weg van Patti Smith: de poezië, de meisjesachtige gedragingen en jongensachtige kleding, en zingen vanuit pure emotie – een jonge Patti, die haar innerlijke rust nog moet vinden en vanuit haar rommelige appartementje schrijft over wereldproblemen en liefdesverdriet. 

Torres levert folkrock zoals we gewend zijn uit de Big Apple: ruig, ongeboeid en vol poëzie over het echte leven. Ze wordt bijgestaan door een goede bassist, een fantastische drummer en een toetseniste die met haar synthesizers schakelt tussen scheurende basgeluiden en kleurrijke soundscapes die voorkomen dat de muziek oubollig wordt. Geen band die schuilt achter een overdosis effecten om tekortkomingen te verbergen. Torres staat voorop met een gitaar en levert de vocalen, een lage vrouwenstem met een behoorlijk randje als ze eenmaal uithaalt. En ja, soms ietwat vals, maar je zou het bijna jammer vinden als ze loepzuiver zou zingen.

Sommige artiesten spelen hun hele set aan één stuk door, waar anderen tussen alle nummers even een praatje willen houden. Torres valt in de laatstgenoemde categorie. Zo weten we nu dat de dominee van Torres werd ontslagen toen ze vijf was omdat hij porno had gekeken en dat haar moeder van iemand te horen kreeg dat Torres lesbisch is voordat ze het zelf kon vertellen. ‘By the way, I don’t only have sad stories: one day, when my girlfriend wanted to leave me…’ Iedereen lachen, natuurlijk. En dan speelt ze een song voor haar geliefde, die ook aanwezig is in de zaal. 

Haar laatste album (met de passende titel Silver Tongues) kwam ruim een maand geleden uit en vormt de basis voor deze tournee. De plaat is volledig door Torres zelf geproduceerd en is naar eigen zeggen trouw aan haar persoon. Er zijn maar drie nummers op het album die vanavond niet worden gespeeld, maar liefhebbers krijgen toch nog wat ouds voorgeschoteld met nummers als Skim, Sprinter en New Skin. 

Op Twitter was Torres duidelijk: koop een kaartje voor de show, want dit wordt de beste show van 2020. In levende lijve verontschuldigt ze zich al vrij snel: ‘We’re still working out the kinks. We appreciate you for being patient.’ In het begin is het charmant dat er lekker gerommeld wordt tussen de songs, maar gedurende de show worden de stiltes soms ongemakkelijk en knullig. Als de zangeres geen gespreksstof meer heeft, lijkt het af en toe iets te veel op een generale repetitie, wat af doet aan de sublieme uitvoering van de nummers zelf.

Torres is een klassieke verhalenverteller. Op het eerste gezicht lijkt ze wat verlegen als ze half fluisterend opmerkt hoe stil het is in de zaal en krakkemikkig een gesprek probeert aan te gaan met de bezoekers over het coronavirus: ‘How are you guys handling that?’ Toch is dat is haar charme, want ze is geen popster die alles naadloos aan elkaar vastlijmt, maar een troubadour die haar liedjes wil spelen op een geloofwaardige manier. Daarin is het voor de jonge zangeres nog zoeken naar balans, die ze ongetwijfeld zal vinden wanneer haar carrière zich verder ontwikkelt en ze het podium nog meer toe-eigent.

Fotografie: Willem Schalekamp

Gezien: zaterdag 7 maart 2020 in Paradiso, Amsterdam

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
De erfenis van Thin Lizzy: 'Die solo's, groots!'
achtergrond
thin lizzy

De erfenis van Thin Lizzy: ‘Die solo’s, groots!’

Silverbacks-zanger Daniel O’Kelly over de erfenis van de tragische rockheld Phil Lynott, die wordt geëerd met een boxset en een ...
Letter To You
album
Bruce Springsteen

Letter To You

Letter To You duurt bijna een uur en grijpt sterk terug naar Springsteens glorietijd in de jaren zeventig en tachtig ...

Recensie: Torres blijft iets te lang rommelen in Paradiso (concert) | OOR