concert
Pop

Uitstekend Rhye heeft nog wat geheim te houden

Zou het vandaag dan eindelijk gaan gebeuren? Nieuw materiaal van Rhye? Ruim drie jaar geleden verschenen plots de minimaal geproduceerde singles The Fall en Open op internet. Met debuutplaat Woman gooide het duo vervolgens hoge ogen in de hippere niche van het popcircuit. Maar dat was allemaal in 2013. Inmiddels is het 2016, het jaar waarin Rhye nog steeds regelmatig rondtrekt met een setlist vol Woman-materiaal (zonder songsmid Robin Hannibal overigens) en er is nog steeds geen officiële release van langverwacht en nieuw werk. Zouden we vanavond eindelijk iets horen, hier in Openluchttheater Caprera in Bloemendaal, een bijzondere concertlocatie voor de subtiele R&B-pop van Rhye.

Ook al ligt Woman al drie jaar in de schappen, Rhye speelde op Down The Rabbit Hole in 2015 pas de eerste show in Nederland. Datzelfde jaar volgde een show in Paradiso en vanavond is Caprera dus aan de beurt. Het zou dus nog wel eens voor kunnen komen dat bezoekers verrast kunnen worden door ‘het best bewaarde geheim’ van Rhye: zanger (Michael) Milosh is geen vrouw, maar een man. Al zou je op het eerste gehoor anders denken. Wanneer Verse iets voor half negen na een lang intro wordt ingestart, vallen er enkele monden open in het amfitheater. Het Rhye-effect werkt dus nog steeds, al is het gematigd. Waarschijnlijk blijft die werking ook wel bestaan, want de stem van Milosh blijft jaw-dropping amazing, zelfs al is de verrassing er vanaf. Ook vandaag klinkt zijn stemgeluid zacht en een tikkie hees, maar zoals altijd loepzuiver en – het blijft toch de meest treffende omschrijving – bijzonder feminien, als Sade.

Ook het spel is bijzonder goed. Een drummer, twee strijkers (waarvan er één zowel op elektrische cello als op trombone speelt), een toetsenist/organist en een bassist begeleiden de zanger bijzonder kundig. Milosh draagt het collectief met zijn stemgeluid en wat partijen op toetsen en percussie. Al mag de toetsenist in 3 Days de show stelen met een uitgebreide solo en de immer goedlachse violist Thomas pakt zijn tokkelmoment tijdens The Fall. Dat sleutelnummer komt overigens niet helemaal tot recht, al wordt het met luid gejuich ontvangen: de zon is nog niet onder, wat ervoor zorgt dat er geen podiumlichten zijn die de publieksaandacht kunnen vasthouden en er dus zelfs op de eerste rijen nog op asociaal geluidsniveau wordt gebabbeld. Milosh lijkt er wat door geïntimideerd. Hij flirt nog niet met de hoge tonen, schuifelt wat quasi-cool rond achter zijn microfoon en zoekt vaak bevestiging van zijn bandleden. ‘Het zou eigenlijk donker moeten zijn. Nu zie ik al jullie gezichten, en dat is doodeng’, het zal een van de weinige zinnen zijn die Milosh vandaag tegen het publiek zegt.

Die wat timide stemming wordt echter perfect doorbroken door Last Dance, een behoorlijk groovy nummer, maar dan wel op de Rhye-manier: subtiel, met een ingetogen funkriff en nog steeds too slow to disco. Vanaf hier wordt alles beter: de energie stijgt, de zenuwen dalen en de publieksaandacht versterkt. En dan begint Milosh ook nog eens over nieuw werk: hier zat de Rhye-fan op te wachten. Er ligt blijkbaar iets op de planken, maar de band draagt nog een geheim, aldus de frontman. Dan wordt Waste ingezet, een nieuw nummer dat lijkt op een stuk karamelfudge: mierzoet en zijdezacht, maar het blijft net iets te lang plakken. Bovendien speelt Rhye dit nummer – dat toch wel een beetje onderdoet voor het eerdere werk – al een jaar live, dus écht een primeur kunnen we het niet noemen. We moeten het maar weer doen met minimale info. Typisch Rhye.

Ander troefnummer Open wordt wél op een goede manier langgerekt. Ieder element is in de mix te horen en er is uitgebreid de ruimte om dit nummer met solo’s en outro uit te bouwen. Dan mag het publiek kiezen. Sad or lively? ‘LIVELY!’, besluit een meneer op de derde rij, en dat betekent: Hunger, het meest dansbare nummer op Woman. De zon is nog nét niet onder, maar het publiek staat op en danst alsof de maan al lang schijnt en het buiten tien graden warmer is. Die impulsieve publiekskeuze betekent wel dat er afgesloten wordt met One Of Those Summer Days, juist weer een van de meest droevige tracks van Rhye. Het zal sommigen in verwarring achterlaten als de band van het podium verdwijnt, maar meer is er helaas nog niet te spelen: Rhye heeft nog iets te verzwijgen de komende tijd. Het nieuwe werk komt er in ieder geval wel, weten we nu. Voor nu moeten we het dan maar doen met een uitstekende zomerset zonder verrassingen.

Fotografie: Arend Jan Hermsen

Gezien: 13 juli 2016, Caprera, Bloemendaal

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

nieuws

Word lid van Club OOR en kies je welkomstgeschenk!

Als je nu een abonnement neemt op OOR, word je niet alleen automatisch lid van Club OOR - waarmee je jaarlijks ...
album
Courtney Barnett & Kurt Vile

Lotta Sea Lice

De eerste single van de andere Courtney en Kurt, Over Everything, was de perfecte synthese van beider stijlen: aanstekelijk eigenzinnig ...
winactie
The Waterboys

Tickets voor The Waterboys in AFAS Live

Op woensdag 15 november staan de folkrockers van The Waterboys in AFAS Live. En jij kunt daarbij zijn, want OOR ...