Als concertrecensent liggen de clichés soms voor het oprapen en soms kun je er moeilijk omheen. Zo deed de Noord-Ierse rapformatie Kneecap Paradiso vrijdagavond letterlijk op zijn grondvesten schudden. Wie tijdens banger Sick In The Head niet de moshpit ingezogen werd, kon de historische Amsterdamse poptempel onder zijn of haar voeten voelen trillen.

De coversterren van OOR 8 behoeven hopelijk niet veel introductie meer: Kneecap is een hiphopgroep uit Belfast, Mo Chara en Móglaí Bap rappen deels in het Iers, de beats (verzorgd door DJ Próvaí) zijn dikwijls hard en lomp en controverses worden niet geschuwd. De groep staat voor een onafhankelijk Ierland en een vrij Palestina en steekt beide standpunten niet onder stoelen of banken. Door het vermeend zwaaien met een vlag van Hezbollah, die volgens hem slechts op het podium gegooid werd, loopt er in het Verenigd Koninkrijk een rechtszaak tegen Mo Chara en bestempelde de Britse premier Keir Starmer de groep al als ‘gevaarlijk’.

Een Amerikaanse tour werd geannuleerd, sommige shows in Europa en het VK kwam te vervallen. Er kwam ook een petitie tegen de show(s) in Paradiso en die in de AFAS Live in november, maar van dreigingen van een tegenprotest is vrijdagavond aan de Weteringschans niets te merken. Wel is er extra stevige beveiliging bij de deur, maar wie eenmaal de zweterige zaal van de poptempel is binnengekomen, merkt daar verder niets van. We zien gewoon een euforische show van een opwindende act, die perfect in verbinding staat met zijn publiek.

Want oké, de vloer trilt dus. En dat ligt er niet alleen aan dat de bas moordend hard staat afgesteld, al helpt dat ongetwijfeld mee. Nee, de show die Kneecap geeft is gewoon zo opzwepend dat je haast wel moét springen – en dan hard ook. Vanaf prijsnummer Better Way To Live, met refrein verzorgd door Fontaines D.C.-frontman Grian Chatten (vanavond vanaf een bandje) gaat de vlam in de pan en niet meer uit.

Dat refrein biedt ook de sleutelzin voor het oeuvre van Kneecap, zowel het soms wat lompe en brutale activisme van de groep als de feestnummers in de discografie komen beiden voort uit de strijd voor een fijner, vrijer leven: ‘If there’s a better way to live I gotta have it’. Kneecap heeft ook vanavond absoluut een politieke boodschap, maar laten we ook niet vergeten dat het gros van het songmateriaal op EP 3CAG en debuutalbum Fine Art (2024) gewoon over seks, drugs en overig hedonisme gaat. Zo is de show grotendeels gewoon een losbandig feestje, uitstekend begeleid door de twee charismatische rappers.

Vooral Mo Chara is in het afgelopen jaar uitgegroeid tot een stevige podiumpersoonlijkheid. Waar we de groep vorig jaar op Down The Rabbit Hole nog echt als een trio zagen, is er nu een duidelijke frontman. Móglaí Bap mompelt af en toe ook wel iets, maar Chara spreekt het publiek het vaakst toe. Hij bedankt Paradiso dat het trio er toch mag staan ondanks druk van buitenaf, bedankt us cunts dat we zijn komen opdraven en neemt op tweederde van de set de tijd voor een uitgebreid pleidooi over Palestina. Want zolang er niks veranderd, moet hij het er elke avond over hebben, zelfs als wij als publiek inmiddels sick of this shit zijn.

Gezien het oorverdovende gejuich waarop de speech kan rekenen – en de vele Palestijnse vlaggen die door de zaal waaien – zal dat laatste best meevallen, maar de boodschap komt in ieder geval goed aan. Het is ergens een beetje wrang dat niet lang na dit emotionele moment het über-lompe ketamine-anthem Rhino Ket uit de speakers knalt, maar dat geeft ook mooi de twee kanten van Kneecap weer. De jonge, brutale Noord-Ierse rouwdouwers en oprechte activisten met een hart voor de zaak zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. In Paradiso ging die combinatie er vanavond in als zoete koek.

Gezien 5 september 2025 in Paradiso, Amsterdam
Fotografie Niels Vinck

De nieuwe OOR

Bestel hier.