We waren erbij, op woensdag 9 april, toen er in een propvolle Amsterdamse Tolhuistuin een nieuwe ster geboren werd. Net als de voltallige Nederlandse muziekpers trouwens. Die avond overtrof Saya Gray alle hooggespannen verwachtingen. Onze recensent zag ‘een popster die helemaal 2025 is’. Maar dan wel eentje met een bloedhekel aan algoritmes, streamingdiensten en social media. Die er bovendien een sport van maakt om zich zo weinig mogelijk te laten beïnvloeden door de wereld om zich heen. Precies zo – door zich totaal af te sluiten van haar tijdsgeest – maakte ze een van de albums van het jaar. Een jaar dat ze bekroonde met een show in Paradiso. Grote zaal. We gingen weer kijken.