Het duurde even voordat Tyler Ballgame zichzelf durfde te zijn. Nu zijn debuut For The First Time, Again uitkomt, voelt de Amerikaan met het Roy Orbison-achtige stemgeluid zich vrij. Vrij om over zijn kwetsbaarheden te praten en vrij om zich op het podium over te geven. ‘Het heeft mijn leven totaal veranderd.’
We spreken Tyler Perry – artiestenachternaam Ballgame, naar de honkballer Teddy ‘Ballgame’ Williams – in december 2025, ruim een maand voordat zijn debuutplaat For The First Time, Again verschijnt. De plaat bevat echo’s van Roy Orbison, Elvis Presley en Harry Nilsson en is gedrenkt in Americana, classic rock en indie. Maar het meest kenmerkend is Perry’s stemgeluid, dat toch vooral aan Orbison doet denken.
Dat zijn album bijna uitkomt is een triomf voor Perry. Lange tijd was hij zoekende en zat hij letterlijk en figuurlijk niet goed in zijn vel. Als tiener luisterde hij aandachtig naar Nick Drake en Elliott Smith, die beiden aan depressies leden en hun eigen leven beëindigden. Ook Nirvana en Kurt Cobain waren van grote invloed op Perry.
‘Rond mijn 18de kreeg ik zelf met depressies te maken, die vervolgens lange tijd aanbleven. Pas na mijn 30ste ging het beter.’ Perry is bewust open over zijn mentale problemen. ‘Ik ben niet de enige die die last moet dragen. Het is belangrijk om te praten over onze mentale gezondheid. Ik voel me totaal niet bezwaard om dat te doen. Iedereen heeft donkere kanten en vroeg of laat worden we daar allemaal door uitgedaagd. Ik zie het inmiddels als een geschenk: het vindt een plek in mijn muziek en ik help er anderen mee.’
DE INDRUK DIE Perry op zijn plaat en ook als gesprekspartner achterlaat, is die van een zachtaardige, sensitieve man. ‘Ik ben heel gevoelig’, zal hij tijdens het gesprek een paar keer zeggen. Is het toeval dat het woord ‘liefde’ op For The First Time, Again behoorlijk vertegenwoordigd is? ‘Ik zing vaak over de liefde, dat klopt. Maar kijk, The Beatles zijn mijn helden, goden eigenlijk. Zij schreven het ene liefdesliedje na het andere. Ik ben ervan overtuigd dat het universum voortdurend naar liefde en verbinding toe beweegt, dwars door chaos en vernieling heen. Ik geloof dat echt. Daarom weet ik ook dat het uiteindelijk allemaal goedkomt. Stel dat The Beatles niet All You Need Is Love hadden gezongen, maar All You Need Is…Whatever You Want And Fuck Everyone Else, dan had zich dat toch anders in ons brein genesteld. Het gaat uiteindelijk allemaal om liefde.’
Als Beatles-liefhebber kijkt Perry trouwens bepaald niet uit naar de langverwachte biopic, inclusief sterrencast. ‘Eerlijk gezegd heb ik na Ray en Walk The Line geen goede muziekverfilming meer gezien.’ Perry probeert het vriendelijk te formuleren. ‘Het blijft lastig als je ergens veel van weet en je ziet dan hoezeer zo’n verhaal gedramatiseerd wordt.’
ONLANGS WERD bekend dat Perry tussen de bedrijven door een aantal songs heeft opgenomen met Stuart Murdoch, frontman van het Schotse Belle And Sebastian. ‘We zijn via zijn uitgever aan elkaar gekoppeld omdat hij op zoek was naar een co-schrijver. We ontmoetten elkaar via Zoom en werden virtuele penvrienden. Toen ik daarna in Europa aan het touren was, heb ik tijd vrijgemaakt om naar Glasgow te vliegen. Stuart, Chris Geddes, mijn co-producer Ryan Pollie en ik hebben ons een week teruggetrokken in de ruimte waar Belle And Sebastian normaliter songs opneemt. Daar hebben we een stuk of tien, elf nummers geschreven en meteen opgenomen.’
Perry is zich bewust van de luxe positie waarin hij zich bevindt. ‘Ik weet het, mijn eigen album moet nog uitkomen en ik heb al zoveel nieuw materiaal liggen. De songs die we hebben opgenomen zijn geweldig, maar voelen nog wel aan als demo’s. Ik weet dus nog niet wat ik ermee ga doen, misschien worden ze uitgebracht, misschien moeten ze opnieuw worden opgenomen. Ik zie het tegen die tijd wel.’ Terloops vertelt Perry dat hij ook nog zo’n honderd nummers voor zichzelf op de plank heeft liggen. ‘Ik wil graag keuze hebben.’
TOEN HIJ JONGER was, liep Perry vast in zijn geboortestaat Rhode Island. Om toch wat omhanden te hebben, had hij korte tijd een baantje in het bedrijf van zijn stiefvader, een hondentrainingscentrum. In een poging te ontsnappen, solliciteerde hij met een bij elkaar gelogen brief en cv bij een vastgoedbedrijf in Los Angeles. Tot zijn grote schrik werd hij aangenomen. Wat had hij nou eigenlijk te verliezen? En dus vertrok Perry naar Los Angeles, waar hij nog steeds woont.
Naast zijn depressies had Perry moeite met het accepteren van zijn lichaam. Om zijn zelfbeeld te verbeteren, ging hij aan de slag met therapeut en diëtist Courtney Huard. Het bleek een gouden zet. ‘Zij liet mij inzien dat het niet gaat om hoe je lichaam eruitziet, of wat anderen van je vinden’, zegt Perry hierover. Hij schreef Help Me Out voor en over Huard, die in 2022 door haar gewelddadige echtgenoot om het leven werd gebracht. Perry was er kapot van, zegt hij in een interview dat hij afgelopen zomer aan The Guardian gaf. En: ‘Ze was een geweldig iemand. Het laat zien hoe kwetsbaar ons leven is. Dus ik leef voor haar.’
Het was niet alleen Huard die voor een wending in Perry’s leven zorgde. ‘Ik heb songwriting gestudeerd aan het Berklee College of Music. Tijdens een performance class heb ik geleerd dat mensen sociale dieren zijn die dingen willen overbrengen. Vanaf dat moment ben ik me bewust van hoe ik op een podium sta. Ik probeer me vrij te voelen, contact te maken en me niet te verstoppen achter een gitaar. Als ik me overgeef, doet het publiek het ook. Dat heeft mijn leven totaal veranderd.’
FOR THE FIRST TIME, AGAIN verschijnt op 30 januari.
TYLER BALLGAME: 16 apr Paradiso, Amsterdam | 17 apr Motel Mozaïque, Rotterdam | 18 apr Botanique, Brussel (B)
