interview

The Lemon Twigs: de aap uit de mouw

De carrière van retrobroertjes Michael en Brian D’Addario gaat als een speer. Debuut Do Hollywood is nog geen twee jaar oud en nu ligt de opvolger alweer klaar: Go To School. Dat is niet zomaar een album, maar een heuse musical: twee ouders adopteren na een miskraam een chimpansee en voeden hem op als hun kind, met desastreuze gevolgen. Het resultaat is een waanzinnige, melodramatische plaat die alle kanten op vliegt en net zo veel gedachten oproept aan schattige Disney-films als aan schietpartijen en andere terreurdaden op Amerikaanse scholen. Vlak na hun show op Lowlands schuift OOR aan bij de New Yorkse broers – nog maar 19 en 21 – om ze over dit huzarenstukje aan de tand te voelen.

Als eerste krijgen we Michael te spreken, met zijn negentien jaar de jongste van het stel. Minder dan een uur geleden rende hij nog in een hyperstrakke leren broek als een bezetene over het podium, nu ploft hij zichtbaar uitgeput neer in zijn kleedkamer. Voor hem is het feit dat hij en zijn broer zich nu aan een musical wagen de normaalste zaak van de wereld. ‘Mensen vertelden ons voortdurend dat het een risico was en dat wordt vervolgens ook veel geschreven. Ze zeggen dan: het wijkt af van hun gebruikelijke materiaal, wat raar dat ze dit doen. Maar we hebben nog maar twee platen, wat singles en één EP uitgebracht. Voor mij voelt het nog helemaal niet alsof er al een specifieke Lemon Twigs-sound is vastgesteld.’ Wel vond hij het uitdagend om het album als een serieuze musical te laten klinken. ‘We kwamen af en toe wel vast te zitten, omdat het idee wat we hadden vrij lastig over te brengen was. Soms praatten we onszelf in dat het te frivool was. Terwijl ik eigenlijk geloof dat het net zo zwaar is als een superpersoonlijk singer-songwriteralbum.’

De afwikkeling van het verhaal is ook allerminst luchtige kost. De climax komt wanneer Shane, de chimpansee waar het allemaal om draait, na jaren van pesterijen zijn school in brand steekt. Een serieus verhaal dus, gedrenkt in actuele onderwerpen als identiteit en het geweldsklimaat dat de Amerikaanse high schools teistert, maar nog steeds een verhaal over een chimpansee. ‘Kijk, het is niet zo moeilijk om niet stom te klinken wanneer je over liefde zingt, of over dat je een slechte dag gehad hebt. Het is een stuk moeilijker om niet idioot te klinken als je over een chimpansee zingt.’

Op de vraag of de hoge productiviteit en het vrij eindeloze tourschema van zijn band Michael nooit in de koude kleren gaat zitten, heeft hij een duidelijk antwoord. ‘Als ik aan het toeren ben heb ik continu behoefte aan een pauze. Ik zou eigenlijk nooit op willen komen dagen. Soms heb ik het wel naar mijn zin op het podium, maar dan nog denk ik vaak: wat zou ik graag nu het nummer willen opnemen dat al een tijdje in mijn hoofd rondspookt. Ik bedoel, er is maar zoveel tijd voordat je doodgaat.’

Met die mindset in gedachten is een beetje gas terugnemen geen optie, zelfs niet na een giga-project als Go To School. ‘Er zijn op dit moment nog zes platen die ik wil maken. Ik zou het liefst de eerste daarvan al voor mijn twintigste uitbrengen, zodat ik kan zeggen dat ik voor mijn twintigste al drie platen heb uitgebracht, maar dat zal het label wel te snel vinden. Ik wil nu vooral toeren omdat ik anders die platen wel kan maken, maar mensen ze nooit zullen horen. Als ik mijn doel bereikt heb, maakt het me niet echt uit wat er verder gebeurt. En wie weet heb ik tegen die tijd weer zin om er nog zes te maken.’

Oudere broer Brian (21) is zowel op het podium als in persoon de meer gedegene van het stel, maar ook hem is enige (over)ambitie niet vreemd. Zonder enige ervaring nam hij de taak van het dirigeren van het orkest op het nieuwe album op zich. ‘Het was natuurlijk een vrij krankzinnig besluit om te nemen. Ik kon in mijn hoofd wel strijkkwartetten arrangeren, dus leren hoe ik die ook echt uit moest schrijven was een groot deel van het proces voor me. Het duurde niet heel lang, maar het was wel pittig. Het hielp zeker dat we werkten met mensen die we een beetje kenden. Sommigen, in ieder geval. De rest van het orkest bestond weer uit mensen die andere mensen kenden en zo. Dus daardoor voelde het minder vreemd om ze te moeten zeggen wat ze moesten doen. Het moeilijkste vond ik om alles in te plannen. Op de eerste plaat speelde ik alle cello’s, violen en hoorns zelf in, dus dat kon in mijn eigen tijd. Daar kon ik uren over doen. Nu heb je er maar een beperkt aantal uren voor en moet het gebeuren in de tijd waar iedereen voor betaald wordt. Toch vond ik het wel fijn. De violen bijvoorbeeld klinken nu veel meer zoals ik zou willen dan als ik ze zelf had ingespeeld. Ik ben natuurlijk geen violist.’

Ook Brian maakt zich weinig zorgen over hoe hun fans zouden kunnen reageren op hun passie-project. ‘Niet iedereen zal hem helemaal luisteren, sommigen halen het derde nummer misschien niet eens. Heel veel maakt het me niet uit. Het is belangrijk voor me dat we het afgerond hebben, dat we een musical hebben gemaakt. Ik ben nog nooit trotser geweest op iets wat ik gedaan heb in mijn leven. Dat is voor mij de grootste zege en over de rest heb ik geen controle. Dus ik gooi mijn handen maar omhoog en ben blij dat het album er ligt. Het voelt gewoon geweldig om het gemaakt te hebben, dat mensen hem ook nog kunnen gaan luisteren is de kers op de taart.’

Go To School ligt nu in de winkel.

Foto: Olivia Bee

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met februari-releases!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met februari-releases!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Kies je eigen cd-pakket! Elke maand nieuwe titels!
abo-actie

Kies je eigen cd-pakket! Elke maand nieuwe titels!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Collectieve Prince-therapie bij The Revolution
concert
The Revolution

Collectieve Prince-therapie bij The Revolution

Alone in a world that’s so cold. Hoe ga je als fan om met het plotse verlies van je idool? ...

The Lemon Twigs: de aap uit de mouw (interview) | OOR