track reviews

6 nieuwe tracks: Beyoncé, Jónsi, Mount Eerie e.a.

Koen Poolman, ook beheerder van OOR’s Spotify-playlist, bundelt de belangrijkste tracks van deze week en bespreekt ze. Ben je weer helemaal bij. Kijk hier voor onze recensies van de nieuwste albums.

Beyoncé
Black Parade

De stem die niet mocht ontbreken in het koor van Black Lives Matter-voorgangers. Noem Beyoncé gerust een van de inspiratoren van de hele beweging. Op haar troon laat ze zich door de parade voeren, de trotse boodschap verkondigend, van black heritage, black ownership, black art, het Afrikaanse moederland, en allicht ook van gelijke kansen voor vrouwen. In Black Parade, uitgebracht op Juneteenth, 19 juni, de dag dat het einde van de slavernij in de VS gevierd wordt, steekt ze de BLM protesters een hart onder de riem met een boodschap van solidariteit. ‘Put your fists up in the air, show black love.’ Maar ook, grimmiger: ‘Lay down, face down in the gravel’ – wat zou verwijzen naar het stille protest waarbij mensen tijdens een demonstratie net als George Floyd op straat gaan liggen, met het gezicht platgedrukt tegen de grond. ‘Rubber bullets bouncin’ off me’, zingt Beyoncé, als een menselijk schild van de beweging. Tussendoor verhaalt ze over lange dagen in COVID-19 thuisisolatie, in een huis volle zwarte kunst, en over haar spirituele thuis (‘the South’, Houston). Muzikaal is Black Parade – waar volgens de credits maar liefst acht songwriters aan te pas kwamen, waaronder Jay-Z en Beyoncé – niet zo spannend als eerdere BLM anthems die we afgelopen weken voorbij hoorden komen, maar het is wel de song die het thema naar iedere huiskamer, supermarkt, sportschool en schoolplein brengt.

Jónsi
Swill

Dat is even slikken als Sigur Rós-fan. Jónsi Birgisson, zanger van de IJslandse groep, die voor zijn tweede soloalbum Shiver (2 oktober) in zee gaat met producer A.G. Cook, de man van PC Music, een naam die diezelfde Sigur Rós-fan waarschijnlijk weinig zegt. Het is de man achter Charli XCX. Vermaard om zijn trashy digitale producties. Uitvinder van de ‘mutant pop’. Ook Swillklinkt behoorlijk ‘mutant’, zeg maar synthetisch en goedkoop, met Jónsi hemelse falset vervormd tot iets wat uit een doosje komt, helemaal gladgestreken, glimmend als een synthlijn. En dan die synths, krassend en overstuurd. Het is een geluid dat verblindt als een batterij neonlicht. Bepaald geen noorderlicht. Swill is hypermoderne grotestadspop, met zoveel prikkels dat het onherroepelijk gaat jeuken.

Keaton Henson
Ontario

De bittere kou, de onbarmhartige winter, het inspireerde Keaton Henson tot een ode op de bekendste provincie van Canada, die zich uitstrekt van de steden Toronto en Ottawa in het zuiden tot Hudson Bay in het noorden. Situeer de Britse singer-songwriter voor dit liedje maar ergens in een hutje aan Lake Of The Woods, daar waar de mens de natuur nog niet bedwongen heeft. Henson probeert er de scherven van zijn ziel te lijmen, over een fluisterzachte melodie van een al even gebroken keyboard. ‘I’m off balance but / I feel my soul’, constateert hij tevreden. Mooi.

Yves Jarvis
Victim

Met The Same But By Different Means wist Yves Jarvis (voorheen Un Blonde) vorig jaar voor het eerst de spotlights op zich gericht. De autodidact uit Montreal – die eigenlijk Jean-Sebastian Audet heet; Yves is zijn doopnaam, Jarvis de familienaam van zijn moeder – werd naar aanleiding van de bonte verzameling liedjes op zijn debuutalbum omschreven als een kruising tussen Stevie Wonder en Captain Beefheart (NPR Music), terwijl Uncut in hem een huwelijk tussen D’Angelo en Yo La Tengo hoorde, switchend tussen neo-soul zelfbewustzijn en lo-fi indie romantiek. Victim is alweer zo’n knap liedje, licht-psychedelisch, fluisterend gezongen. Zo’n liedje dat in de seventies al rond het kampvuur geklonken had kunnen hebben, ware het niet dat het daarvoor toch net iets te veel afwijkt van het sjabloon en Jarvis te ongrijpbaar blijft.

Thurston Moore
Hashish

Na wat meer experimenteel en instrumentaal werk keert Thurston Moore terug op het pad van de rock & roll. Op 25 september verschijnt By The Fire, de enige echte opvolger van Rock N Roll Consciousness uit 2017. Begeleid door de vaste leden van de Thurston Moore Group (oud-Sonic Youth-drummer Steve Shelley, My Bloody Valentine-bassiste Deb Googe en gitarist James Sedwards) geeft hij hier een behoorlijk psychedelisch inkijkje van zijn verloren corona-maanden: ‘Is it day or night / We just don’t know / She’s my only friend, my soul, my hope’, zingt Moore in de woorden van de Londense dichter Radieux Radio, met wie hij ook al op zijn vorige plaat samenwerkte. Hashish is, aldus Moore, ‘an ode to the narcotic of love in our shared responsibility to each other during this time’.

Mount Eerie
Of Pressure

Twintig jaar na het debuut van Mirah, You Think It’s Like This But Really It’s Like This, destijds opgenomen op een 4-track cassetterecorder met assistentie van ‘co-producer’ Phil Elverum, verschijnt er 31 juli een geremasterde versie van het album met als bonus een collectie coverversies (o.a. Shamir, Allison Crutchfield, Half Waif, Palehound, Flock Of Dimes, Why?). Elverum, inmiddels zelf een bekende naam als Mount Eerie, doet het liedje Of Pressure. Hij gebruikt hiervoor bewust dezelfde brakke opnametechniek en goedkope instrumenten als destijds voorhanden. Het klinkt dus extreem lo-fi. Maar luister door de geluidsbrei heen en je hoort een warme hartekreet: ‘I don’t know / What to do / In times of / Disaster / Solid things / Go liquid / And the breath / Gets faster.’

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk'
muziek in coronatijd

‘Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

6 nieuwe tracks: Beyoncé, Jónsi, Mount Eerie e.a. (track reviews) | OOR